Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Η "νέα" προπαγάνδα δεν είναι διόλου νέα.

Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης (η οποία δημοσιευθηκε πριν λίγες μερες στην προσωπική μου σελίδα στο ΦΒ).
Επιβεβαιώνομαι με τις γραπτές αθλιότητες για παράδειγμα στο Protagon για το Λουκιανό Κηλαηδόνη, με στόχο την υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου σε κείμενο του Ν. Ζαχαριάδη ο οποίος τελειώνει λέγοντας:"Και έτσι, μετά από τα νέα δεδομένα που έθεσε η υπουργός Πολιτισμού προκύπτει μόνο μια απορία: αν –χτύπα ξύλο– πεθάνει κάποιος από τους πολλούς καλλιτέχνες που κάποτε στήριξαν δημόσια τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια, επίσης δημόσια, δήλωσαν ότι έκαναν λάθος η υπουργός Πολιτισμού θα τους «αποχαιρετίσει» διαολοστέλνοντάς τους;" και τίτλο "Ο Κηλαηδόνης μας ένωσε η Κονιόρδου μας διχάζει" κι όλα αυτά γιατί τόλμησε η υπουργός να μιλήσει για την αντισυστημική στάση του τραγουδοποιού.
Ακολουθεί το παράλληλο σκίτσο του Χατζόπουλου στη Καθημερινή,το οποίο με σαφήνεια καθυβρίζει έναν καλλιτέχνη ο οποίος έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο. Ο κ. Χατζόπουλος μπλέκει το σκίτσο και δημιουργεί έναν άθλιο επικήδειο με τρόπο εντελώς διχαστικό.
Ακολουθεί το κείμενο της κ. Βιτάλη πάλι στο Protagon για τον σύμβουλο του Πρωθυπουργού κ. Καρανίκα επειδή τόλμησε ν ασχοληθεί με τον Μπακούνιν, και τους 4τροχούς. Ορίστε απάνθισμα χαρακτηρισμών και άθλιας δημοσιογραφίαςτης κ. Βιτάλη που απευθύνεται στον κ. Καρανίκα.
"Να σου πω την αλήθεια… Ψιλοβαριέμαι που σου γράφω. Χάσιμο δυνάμεων"
"Και θα καιγότανε η ψυχή σου να βλέπεις την κατάντια της Της αναρχίας εννοεί), σε «καμένα» τσογλανάκια της δεκάρας, που νομίζουν, ότι η φιλοσοφία της αρχίζει και τελειώνει με το να δείχνουν τα πουλάκια τους"
"Τι λες κατακαημένε;"
"Τέλος, μου αδίκησες την «Ελαφίνα». Τσοντοπεριοδικάκι......Τόσο μικρόψυχος; Τα σκέφτηκα εγώ, αν και γυναίκα και ‘συ ούτε λέξη; Βρε, μπας και δεν σταμάτησες ποτέ την «Ελαφίνα»;"
Ακόμη ένα διχαστικό κείμενο, ένας διχαστικός λόγος από τους υπέρμαχους του μη διχασμού.
Τέτοιες αθλιότητες δύσκολα βρίσκεις σε παλαιότερους καιρούς στην Πολιτική. Και για να εξηγούμαι για μια ακόμη φορά. Δεν είναι το θέμα η κριτική που ασκείται και καλώς όταν ασκείται, είναι ο τρόπος κριτικής των λεγομένων. 
Είναι ένας εντελώς φασίζων τρόπος να προσπαθείς να εξοντώσεις τον πολιτικό σου αντίπαλο ρίχνοντας κατά μέτωπον όλο σου το προπαγανδιστικό οπλοστάσιο. Ο Γκέμπελς έλεγε ότι η η όποια προπαγάνδα δεν θα πρέπει να είναι εξόφθαλμη έτσι ώστε να είναι πιστευτή. Τέτοια μέθοδος ακολουθείται, εντελώς Γκεμπελίστικη. 
Ένας λαός που υποφέρει από το 10 και μετά είναι ευκολόπιστος σε οτιδήποτε έγκυρο του προσφερθεί. Όταν δε τα λόγια ξεστομίζονται από επιφανή πρόσωπα και "έγκυρες" ιστοσελίδες γίνονται ακόμη πιο πιστευτές.
Η κυβέρνηση και τα στελέχη της θα έπρεπε να είχαν προβλέψει την υψηλή κλίμακα της επίθεσης. Θα έπρεπε να πάρουν τα μέτρα τους έτσι ώστε να μη δίνουν κανένα δικαίωμα. Εξακολουθούν και προσφέρουν θέαμα στην αρένα. Η άλλη παράταξη που ως τώρα κυβερνούσε των δυο κομμάτων του δικομματισμού δεν εννοεί να παραδεχθεί την εκλογική ήττα της. Όσο περνάει ο καιρός, επειδή δεν έχει τη δυνατότητα πολιτικής αντιπαράθεσης αφού και η σημερινή κυβέρνηση συμβιβασμένη κινείται στα πλαίσια των μνημονίων η μόνη διέξοδος για το παλιό πολιτικό κατεστημένο είναι η εξόντωση προσώπων. Στόχος τους είναι όταν έρθει η ώρα να εφαρμόσουν το σχέδιο Β του ρεβανσισμού.
Η παράταξη που έχασε στις εκλογές και οι συν αυτώ δρα όπως δρούσαν οι ακροδεξιές παραστρατιωτικές ομάδες μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας. Η μόνη διαφορά είναι ότι η κυβερνώσα παράταξη είναι άλλη.
Η Κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να αφήσει μόνη της το κόσμου που την ακολούθησε ή την ακολουθεί.

Ο πολιτικός λόγος έχει εκπέσει και ο πόλεμος γίνεται με τα μέσα της εποχής κυρίως με τα διαδικτυακά μέσα και την προπαγάνδα. Για την ώρα.
Η κυβέρνηση καλείται να επαναφέρει τον πολιτικό λόγο στο κέντρο της πολιτικής ζωής του τόπου. Να είναι προσεκτική. Διότι οι αντίπαλοί της και εξουσία έχουν και εμπειρία αλλά και θέληση να οδηγήσουν στα άκρα την κατάσταση εν ονόματι του μη διχασμού, να διχάζουν.

Στο κέντρο της αρένας

Οσο περνάει ο καιρός όλο και πιο πολύ τα social media και γενικώς το δίκτυο διαμορφώνεται ως μια αρένα ποτισμένη με αίμα. 
Οι άνθρωποι που γνώριζα και γνωρίζω έχουν ανακατανεμηθεί σε άλλα στρατόπεδα. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει διάλογος. Βγαίνουν στην αρένα κραδαίνοντας την "σπάθα-πληκτρολόγιο" και αποκεφαλίζουν όποιον βρουν. Αν είναι και πολιτικός αντίπαλος κάποιος η απόσταση δημιουργεί ασφάλεια. Το παιχνίδι "Γίνε Μονομάχος στο ΦΒ" εξαπλώνεται γοργά. 
Ξαφνικά εκείνος που δε μιλούσε καν μιλάει ακαταπαύστως ή μάλλον γράφει. 
Εκείνος που θέλει να κάνει πολιτική ή συνδικαλιστική καριέρα διανθίζει τη σελίδα του με φωτογραφίες, ανακοινώσεις κλπ κλπ. 
Εκείνος που είναι καλλιτέχνης δημοσιεύει τα δημιουργήματά του διότι αλλιώς ποιος θα τα βλέπε...και άλλα πολλά είδει προσωπικοτήτων.
Ας πάμε λοιπόν στο πολιτικό ον. 
Ο δεξιός , ο φιλελεύθερος ή νεοφιλελεύθερος έχει μια καθαρή άποψη για τα πράγματα, τα οποία θεωρεί και απλά. Οι λέξεις δημόσιος υπάλληλος, κράτος, αριστερά είναι κόκκινο πανί.Οι λέξεις επιχειρηματικότητα και ιδιωτικοποιήσεις είναι θέσφατον και ανώτερη αξία...
Ο Αριστερός όμως δείχνει μια πολυπλοκότερη συμπεριφορά. Δε διαφωνεί μόνο με τους δεξιούς ή γενικά με τους νεοφιλελεύθερους, αλλά και με πλειάδα άλλων αριστερών.Ο κάθε αριστερός μάλιστα όπως έκαναν και οι θρησκείες πολεμάει περισσότερο απ όλους τους εχθρούς που προήλθαν από του κόλπους του. Οι αιρέσεις όπως σε οποιαδήποτε θρησκεία είναι επικίνδυνες για την επίσημη θρησκεία. Οι λέξεις ιδιωτικοποίηση επιχειρηματικότητα αλλά και μεταρρυθμιση είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί..πόσο μάλλον να το κάνει ένας αριστερός...οι λέξεις κράτος και υπεραξία αναγάγονται ως θεσφατα.... 
Μέσα σε όλα και ιστοσελίδες που καθυβρίζουν τον αντίπαλο.
Βάλτε τα όλα αυτά στο καζάνι των social media και καταντά αιμοσταγής αρρένα. Τα social media φτιάχνουν "προσωπικότητες", άλλες ανώνυμες και άλλες επώνυμες επώνυμες όμως γι αυτά. 
Όσο πιο άγνωστος είναι κάποιος τόσο πιο λυσσαλέα η επίθεσή του στο αντίπαλο.
Προσωπικότητες υποβιβάζονται, συκοφαντούνται, υβρίζονται, λοιδορούνται... 
Αν τώρα μετά από όλα αυτά κάποιος, κάποια έχει εξουσία (κάθε είδους) ή αποκτά αξίωμα ή είχε αξίωμα τότε η αντίδρασή του είναι πιο δυνατή.
Μάλλον βρισκόμαστε στην αρχή μιας άθλιας περιόδου, η οποία δε γνωρίζουμε ακριβώς τι μας επιφυλάσσει. Για την ώρα επικηρύσσεται ο κανονικός διάλογος, η άλλη άποψη, ακόμη και η δημοκρατία όπως την γνωρίζουμε. 
Για την ώρα δεν είμαστε σε θέση όχι να δούμε την πραγματική κατάσταση της χώρας μας, αλλά ούτε τον διπλανό μας, ούτε τον πρώην σύντροφό μας, ούτε τον φίλο μας. Αρνούμαστε ν ακούσουμε διότι "εμείς (οι κάθε λογής εμείς) έχουμε το δίκιο". 
Όταν θα βλέπουμε τον εαυτό μας στο καθρέφτη και δεν θα τον αναγνωρίζουμε, όταν δεν θα τα βρίσκουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό επειδή θα έχει επικρατήσει ο χειρότερός μας εαυτός τότε ας γνωρίζουμε ότι μάλλον είμαστε στο μάτι του κυκλώνα. 
Στο κέντρο της αρένας

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Εκφορά λόγου και Πολιτική Πέντε αναρτήσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά

 Πρόλογος(;)

Επειδή κάποιοι από τους παλιούς γνωστούς και διαδικτυακούς φίλους μπορεί να μην διάβασαν τις αναρτήσεις μου στο ΦΒ, διαλέγω κάποιες που θεωρώ σημαντικές και τις βάζω στη σειρά, ωστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη άποψη.


 



1. Για την  αποχώρησή μου από τον ΣΥΡΙΖΑ
17-10-2016

Μετά τη τελευταία ανάρτηση (Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας) απεχώρησα από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν άλλοι έδιναν τη μάχη για την τάση τους εντός ΣΥΡΙΖΑ και εντός κυβέρνησης και της μετατροπής της τάσης τους σε "επαναστατικό" κόμμα. Η υπεράσπιση του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 μέσω του ΦΒ με κατέταξε αυτομάτως στον δεξιό ΣΥΡΙΖΑ μη γνωρίζοντας ο καθένας που με σχολίαζε οτι οργανωτικά πλέον δεν ανήκω στον ΣΥΡΙΖΑ.
Στα πλαίσια λοιπόν της νέας περιόδου για τον αστυάνακτα ας ξεκαθαρίσω ότι δεν εκπροσωπώ παρά τον εαυτό μου, αυτό έκανα πάντα και η οποιαδήποτε ταυτιση με τάσεις, ομάδες, κόμματα δεν έχει καμιά σχέση με μένα. Αν γίνει κατι τέτοιο θα ειναι αθαίρετο.
Ευχαριστώ!

2. Γενικώς για την Αριστερά
17-10-2016

Η Αριστερά σύμπασα,ως φαίνεται δεν τα πάει καθόλου καλά με τις δημοκρατικές διαδικασίες. Αφορμή ηταν η παρέμβαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα, ώστε να ψηφιστεί τελικώς η ποσόστωση με τον τρόπο που εκείνος και μόνο εκείνος θεωρούσε σωστό. Δυστυχώς δεν ήταν έως τώρα χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ τέτοιου ειδους συμπεριφορές. Ειχαμε μάθει από τα σεχταριστικά κομματίδια έως το σταλινικό ΚΚΕ να υπερισχύει η μία και μοναδική άποψη. Φαίνεται πλέον οτι η αθωότητα έχει τελειώσει για τον ΣΥΡΙΖΑ και σ΄αυτό τον τομέα. Αν κρίνω δε ότι η πλειοψηφία των μελών της ΚΠΕ είναι κομματικά στελέχη υπουργοί και βουλευτές, το κόμμα με γοργούς ρυθμούς απομακρύνεται από την ίδια την κοινωνία.Αυτό άλλωστε φα'ινεται στις κατ' ιδίαν συζητήσεις. Για μια ακόμη φορά δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και πόσο άσχημη είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ

3. Κάποιες φευγαλέες σκέψεις
23-10-2016

Το 1945 μετά τα Δεκεμβριανά υπεγράφη η Συνθήκη της Βαρκιζας το Φεβρουάριο του 1946. Εκτοτε ξεκίνησε ένα άγριο κυνηγητό από τη Δεξιά σε όλη τη χώρα, οχι μόνο σ΄αυτούς που ήταν αριστεροί, αλλα σε όλους όσους ενεπλάκησαν στον ΕΛΑΣ. Μετά ηρθε ο εμφύλιος, ο καταστρεπτικότερος όλων των πολέμων κατά Θουκυδίδη. Αυτά είναι τα ιστορικά.
Σήμερα όταν και εφόσον επιστρέψει η Δεξιά θα ειναι το ίδιο ρεβανσιστική απέναντι στον κάθε αριστερό. Πριν λοιπόν αρχίσουμε να μπερδευουμε το κουβάρι και για να το ξετυλίξουμε θα πρέπει να ειχαμε σχέδιο για την ανόρθωση της κοινωνίας. Πολύ φοβάμαι ότι οι τόνοι αλλά και οι πρακτικές που χρησιμοποιούνται από τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από την αριστερά γενικώς θα δώσουν ένα ωραίο άλλοθι για τον ρεβανσισμό που πρόκειται ν ακολουθήσει η Δεξιά.
Θα πρεπε να υπήρχε ουσιαστικό σχέδιο, αλλά δεν υπάρχει.


4. Πολιτική κριτική επί "κριτικής" ενός "αριστερού"
8-11-2016


Διάβασα την απάντηση του κ. Π. Μαυροειδή στα σχόλια επί του κειμένου του ."Η Έφη Αχτσιόγλου και ο παρκαδόρος Πολιτικός Μηχανικός"
Στο δεύτερο κείμενο (το οποίο και αναρτώ) προχωρεί από τη σκοπιά του σε μια εμπεριστατωμένη κριτική της κυβερνητικής πολιτικής σε κάποια εκ των σημείων μπορεί και να συμφωνήσω. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να καταλάβω τι ήθελε την προσωπική επίθεση στην κ. Αχτσιόγλου με εκφράσεις:
"όλα αυτά σε τρία χρόνια. Η Έφη διοίκησε τη μισή Ελλάδα, αλλά και λίγη από την Ευρώπη. Όχι απλά ήταν ανοιχτές οι πόρτες, αλλά μάλλον παραμέριζαν και τα κουφώματα, ίσως και ολόκληρα τα κτίρια για να περάσει…" ή " Κάντο όπως η Έφη λοιπόν…" 'η " Για όλους αυτούς, που δε δήλωσαν σφουγγοκωλάριοι της εξουσίας, όχι μόνο δεν είναι ανοιχτές οι πόρτες, αλλά πέφτουν και τα ταβάνια στο κεφάλι τους. Δεν είναι καθόλου τυχαία η σκωπτική λαϊκή έκφραση: «Τι να κάνουμε, δεν έχουμε όλοι τον κώλο πίσω, όπως κάποιοι άλλοι»."
Το έκανε για λόγους επικοινωνιακούς;
Μας λέει ανάμεσα στ άλλα στην απάντησή του ο κ.Μαυροειδής κάποιοι προσπαθούν "...για το πώς θα κρατήσουν όρθια την ελπίδα και τις αναγεννητικές ιδέες της αριστεράς και του κομμουνισμού."...Εμμμ έτσι δεν κρατάς τίποτε όρθιο. Ειναι απλός ξεπεσμός να μετράς τα χρόνια των σπουδών της κ. Αχτσιόγλου. Για να αποδείξεις τι ακριβώς; Οτι υπάρχουν άνεργοι νέοι με προσόντα. Αρκεί να γράψεις γι αυτούς κατά τη γνώμη μου. Φτανει και μόνο αυτό.
Ας μη μιλήσουμε λοιπόν για την κ. Αχτσιόγλου, χωρίς να έχω καμμιά έλλειψη πολιτικής αδυναμίας.
Μήπως πρέπει να μιλήσουμε και να απαριθμήσουμε πόσα κομματικά στελέχη της αριστεράς αναδύθηκαν σε θέσεις κομματικές, Αν είχαν την εξουσία θα γινόνταν και κυβερνητικές, από το πουθενα; Ή κάνω λάθος; Ακόμη και στην Ανταρσύα, το ΝΑΡ κλπ....Βεβαια τότε θα ήταν κατάληψη των θέσεων στο όνομα του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, μακριά από την καπιταλιστική διαχείριση. Κι αυτό αυτομάτως θεωρούν ότι τους αθωώνει από την εξουσιολαγνία; Ας μην αναφερθώ στα πλείστα ιστορικά παραδείγματα που στο όνομα του σοσιαλισμού και κομμουνισμού δεν έγιναν απλά κάποιοι άνθρωποι εξουσιολάγνοι, αλλά εγκληματίες και μάλιστα σε συνθήκες μη διαχείρισης του καπιταλισμού.
Αυτό κατά τη γνώμη μου, δηλαδή το δεύτερο κείμενό του ήταν εκείνο που θα πρεπε να γράψει ο κ. Π.Μ. εξ αρχής . Το πρώτο δε χρειάζονταν. Βεβαίως περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ότι αποφασίζει ο καθένας. Άλλωστε έγινε αυτομάτως must στα social media. Αλλά από την άλλη πλευρά ας μην συγχίζεται που κάποιοι από τον ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο, εγώ δεν ανήκω στον Συριζα πλέον) τόλμησαν και υπερασπίστηκαν την κ. Αχτσιόγλου στην κατά μέτωπο προσωπική επίθεση του και δε μιλάω για τις με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο πολλές φορές απαντησεις τους.
Απλά το πρώτο κείμενο του Π. Μαυροειδή αποδεικνύει σε μένα τουλάχιστον ότι λείπει από την αριστερά το βλέμμα της κριτικής, της ουσιαστικής κριτικής και δυστυχώς ΚΑΙ της ηθικής.
Επειδή δε κάποιοι αγαπημένοι φίλοι μου σχολίασαν προηγούμενη αναρτησή μου, ότι δεν ειναι σύμπασα η αριστερά που δεν τα πάει καλά με τις δημοκρατικές διαδικασίες αλλά και την συμπεριφορά, ας το εξειδικεύσω: .
Υπάρχουν κάποιοι απλοί ανθρωποι, όπως αυτός ο παρκαδόρος που αν υπάρχει πραγματικά, ούτε ξέρει πιθανώς ότι έγινε θέμα στα social media, οι οποίοι προσπαθούν να κρατήσουν όρθιες τις κατακτημένες απλές ηθικές και δημοκρατικές αξίες της ανθρωπότητας.
Αυτό κατά τη γνώμη μου ειναι μια αναγκάια επιλογή σήμερα και όχι πόσες φορές θα πεις τις λέξεις σοσιαλισμός κομμουνισμός, αριστερός.
Εγώ αντίθετα με τον κ. Π. Μαυροειδή υπογράφω ανώνυμα, διότι δε θέλω να γίνω ποτέ ούτε καν υψηλόβαθμο στέλεχος και μελος της οποιασδήποτε ΚΠΕ, ΚΕ, ΠΕ ή ΠΣΟ και πολύ περισσότερο κυβερνητικό στέλεχος.


5. Λαικισμός
8-12-2016
Στην προσπάθειά τους κάποιοι να πολεμήσουν τον λαϊκισμό "απ' όπου κι αν προέρχεται" προς έκπληξη, υιοθετούν κι αυτοί με τη σειρά τους μια άκρως λαϊκίστικη φρασεολογία. Γίνονται ένα με αυτούς που πολεμούν. Το φαινόμενο γίνεται ακόμη σκληρότερο όταν αυτοί διαθέτουν το προτέρημα λόγω ονόματος δηλαδή της αναγνωρισιμότητας στην κοινωνία. Σ αυτούς δυστυχώς συγκαταλέγονται και άνθρωποι υψηλού πνευματικού επιπέδου. Το βέβαιο είναι ότι θέλουν να κερδίσουν και τα καταφέρνουν έως ένα σημείο τη συμπάθεια του κοινού, σε καταστάσεις μάλιστα που η χώρα είναι σε μειονεκτική θέση.
Τι είναι λαϊκισμός όμως;
Η περιγραφή των δεινών που τραβάνε οι πολίτες; Η απόδειξη ότι οι κυβερνώντες είτε υπήρξαν ασυνεπείς, είτε ανήμποροι να διαχειριστούν μια κατάσταση; Όχι! Η περιγραφή από μόνη της δεν έχει ως συνέπεια τη ρητορική του λαϊκισμού. Ο λαϊκισμός ξεκινά από το σημείο εκείνο που δεν έχεις να παρουσιάσεις την εναλλακτική πρόταση. Ξεκινάει από τη στιγμή που δεν είσαι σε θέση να πεις αυτά που πραγματικά πιστεύεις και σκέφτεσαι.
Ο λαϊκισμός χρησιμοποιεί ως εργαλεία την ύβρι και την ειρωνεία και τον σαρκασμό και το ψεύδος, τα οποία διοχετεύονται κυρίως από τη δημόσια έκφραση του λόγου, είτε από τα ΜΜΕ, είτε από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Αυτά τα εργαλεία δεν είναι από μόνα τους λαϊκισμός, είναι όμως σ’ αυτά που επικεντρώνεται κανείς εύκολα και χάνει την ουσία. Η ουσία του λαϊκισμού βρίσκεται στο παραγόμενο αποτέλεσμα όταν από θέσεις κλειδιά καλείσαι να κάνεις πράξη διακηρυγμένα έργα. Λαϊκισμός είναι η προσπάθεια να αποπροσανατολίσεις μεγάλες μάζες πληθυσμού από την πραγματικότητα. Λαϊκισμός είναι εν τέλει η προσπάθεια να γίνεις αρεστός τη συγκεκριμένη στιγμή πιάνοντας τον παλμό της κοινωνίας όπως διατείνονται οι «πολέμιοι» του λαϊκισμού;
Και θα πει κάποιος. Γιατί είναι κακό να πιάνεις τον παλμό της κοινωνίας τις διαθέσεις του κόσμου; Γιατί δεν πρέπει να είσαι αρεστός στη κοινωνία; Οι απαντήσεις στα τελευταία ερωτήματα είναι άκρως σημαίνουσες και αντιστρέφονται με ευκολία και κατρακυλούν στο λαϊκισμό.
Δεν είναι κακό να πιάνεις τον παλμό της κοινωνίας και τις διαθέσεις του κόσμου.
Αυτό αποδεικνύει ότι σωστά πατάς στην πραγματικότητα δηλαδή για το τι συμβαίνει σήμερα, αντιθέτως όμως είναι λαϊκισμός να μην καλλιεργείς με οποιονδήποτε τρόπο αυτό τον παλμό και να τον οδηγείς σε λύσεις που θα έχουν ως κοινό παρανομαστή το συλλογικό καλό.
Δεν είναι κακό να είσαι αρεστός
Αντιθέτως είναι λαϊκίστικο να είσαι αρεστός με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο.
Κλείνοντας
Νομίζω ότι ο λαϊκισμός είναι διάχυτος στη κοινωνία ως αποτέλεσμα της παρακμής της σε όλους τους τομείς. Είναι εντελώς γελοίο να επικαλούνται κάποιοι το φόβητρο του λαϊκισμού όταν όντως άνθρωποι πάνω από τη μέση ηλικία έχουν με τη φωνή τους, τη σιωπή τους και το έργο τους πολλές φορές θεριέψει το τέρας αυτό. Είναι εντελώς παράταιρο οι ίδιοι να προβάλλονται ως ιεροκήρυκες ενάντια στο λαϊκισμό. Απλά με την στάση τους παρατείνουν την παρακμή της κοινωνίας και της καλλιεργούν χειρότερες καταστάσεις. Το λιγότερο είναι ότι συμβάλλουν σ’ αυτές.
Η απάντηση σε κάθε είδους λαϊκισμό είναι η κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων διαφορετικών από αυτές που ζούμε σήμερα.
Κάθε προσπάθεια αυτές τις προτάσεις να διαχυθούν σε γενικότερες έννοιες, συμπαντικές ιδεολογίες, μακροπρόθεσμα σχέδια κ.ο.κ. δεν είναι τίποτε άλλο από εμμονή σε ιδεοληψίες ένθεν κακείθεν.

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2015

Τα εως τώρα προς αναμονή σχόλια

 Σας παραθέτω τα σχόλια μαζεμένα  τρολ του ΚΚΕ. Διακρίνεται η κενότητα σκέψης, η δογματίλα και ο έρπων φασισμός.Θαυμάστε!



Ουάου! Ξεφτιλιστήκατε. Δηλαδή ξεφτιλισμένοι ήσασταν από πριν. Στόχα πει να θυμάσαι... Φλωρίνης Πιπεργιάς σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
 
 
 
 
 
 
 
Ανώνυμος
 
 
 
 
 
 
την 8/6/2015
Ανώνυμος
την 30/5/2015
Αέρας κοπανιστός ο ΣΥΡΙΖΑ σου είχα πει να θυμάσαι. ΥΓ Οδηγείστε προς τον φασισμό να το θυμάσαι. Φ.Π. σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
την 4/5/2015
Αστείε Άνακτα, είμαι πολύ θυμωμένος μαζί σου, γιατί τώρα που βγήκες στην κυβέρνηση, μου σβήνεις τα σχόλια. Έγινες φίλος με τους ψεκασμένους και ξέχασες εμάς τα κακόμοιρα κομμουνιστούδια. Καλή Ανάσταση σου εύχομαι, καλές γιορτές και ο σωλήνας απ τον αγωγό κοπανιστού αέρα από το Βλαδίμηρο, να σας μπει στην Κουμουνδούρου απ την πίσω πόρτα. Με το Φίλη είστε φίλοι; Να θυμάσαι, Φ. Π. σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
την 10/4/2015
Σου χω πει να θυμάσαι, αλλά πάλι ξεχνάς και σβήνεις και τα σχόλια, κατεργάρη. Τον Άρη μην τον πιάνεις στο στόμα σου. Φλωρίνης Πιπεργιάς. σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
Φλωρίνης Πιπεριάς
την 9/4/2015
Δεν βάζεις τα σχόλια σημαίνει φασισμός βαριά κουβέντα αλλά έτσι είναι Ο 12κάλογος του φασισμού και του ναζισμού made in SYRIZA 1.Συγκροτούνται σε απολίτικα μαζικά κινήματα «πλατείες» με κορμό τα εξαθλιωμένα βίαια προλεταριοποιηθέντα μικροαστικά στρώματα.. 2.Xαρακτηρίζονται από τη λατρεία του πλουραλισμού που στο τέλος γίνεται του αρχηγού (Χαρισματική ηγεσία). 3.Eγκαθιδρύουν ολοκληρωτικές δομές κράτους. Φίμωση των άλλων. Καρατικός συνδικαλισμός. 4.Eθνικορεαλισμός. ΑΝΕΛ ΧΑ Κωσνσταντοπούλου. ΚΥΠ - ΜΑΤ - με σάλτσα δημοκρατίας και συνιστώσα ψεκασμένων και απολιτίκ πλατειών. 5.Ιδεολογικός ρατσισμός - θεωρίες εκφυλισμένης ψευτοδημοκρατίας - Οριζόντια δημοκρατία Γλέζος - υποκριτική υποστήριξη κινημάτων. Έπαρση. Διαφθορά. 6.Aντικομμουνισμός. ΑτιΚΚε αντι ΚΚΣΕ φλυαρία. 7.Συντεχνιακή οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας - K ρ α τ ι κ ό ς κ ο ρ π ο ρ α τ ι σ μ ό ς. ΣΕΒ Αγγελόπουλοι Σταθάκης κλπ. 8.Mιλιταρισμός. ΑΝΕΛ NATO EE 9.Aντικαπιταλιστική προπαγάνδα ρητορική. 10.Έμφαση στους σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
Ανώνυμος
την 26/3/2015
Στο είχα πει να θυμάσαι είστε το κόμμα του τίποτα συγκυβερνάτε με τον ακροδεξιό ψεκασμένο και βγάλατε για πέντε ολάκερα χρόνια πρόεδρο τον Πάκη. Περαστικά σας! Με ουάου και κασκόλ δεν γίνεται χαΐρι. Δικός σου Φλωρίνης Πιπεριάς σε Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.
την 23/2/2015
Άντε και συγκυβέρνηση με την ΝΔ! ΦΠ σε Φονταμενταλισμός-Πολιτικός Δογματισμός και Ιδεοληψίες
Ανώνυμος
την 18/2/2015
Σβήσε τώρα και τα σχόλια και σκούπισε τις μύξες, για με επιβεβαιώσεις. ΦΠ σε Φονταμενταλισμός-Πολιτικός Δογματισμός και Ιδεοληψίες
Ανώνυμος
την 16/2/2015
Φίλε φιλελέ «αριστερέ» ευρωλιγούρη γιατί ζορίζεσαι με το Σαβραμόπουλο; δώσε μια απάντηση και άφησε τα γαλλικά. Δογματικοί είναι οι κάτοικοι του Μάαστριχτ της Ολλανδίας που λένε ότι το Μααστριχτ είναι η ωραιότερη πόλη της Ολλανδίας. Και δεξιοί αυτοί που ψήφισαν την συμφωνία της. Ουάου. Η κυβέρνηση της αριστεράς του Συριζα στέλνει εκπρόσωπο στην Φλώρινα για να καταθέσει στεφάνι στην μνήμη των δολοφόνων μαζί με το παπαδοφασισταριό. Δεν είμαι εγώ δογματικός εσύ είσαι Κομανέτσι. Να θυμάσαι Φλωρίνης Πιπεριάς ΥΓ 22000 ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΗΚΑΝ ΑΠ ΤΙΣ ΝΑΠΑΛΜ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΦΙΛΩΝ ΣΑΣ - ΑΥΤΟΙ ΕΙΧΑΝ ΔΟΓΜΑΤΑ; ΦΤΟΥ ΣΟΥ σε Φονταμενταλισμός-Πολιτικός Δογματισμός και Ιδεοληψίες

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Ώρες ευθύνης, αξιοπρέπειας και αλήθειας.



Τις κρίσιμες αυτές ώρες της διαπραγμάτευσης στο ευρωπαϊκό επίπεδο βρισκόμαστε ως κόμμα, ως συμμετέχοντες στη νέα κυβέρνηση, ενώπιον σειράς κρίσιμων διλημμάτων και ερωτημάτων. Αν και ως κόμμα φιλο - ευρωπαϊστών με κηρυγμένο κύριο στόχο μας να μείνουμε στο Ευρώ, όμως με κόστος να διαπραγματευθούμε σκληρά έως το τέλος, συναντήσαμε μια αμείλικτη και αμετακίνητη στάση από τους Ευρωπαίους εταίρους μας και κυρίως από τη Γερμανία. Ειδικά ο κ. Σόιμπλε μας εξευτέλισε ως λαό. Πήρε αλήθεια την απάντησή του και από τον Πρωθυπουργό και από τον λαό, αλλά αυτός θα επιμένει ως καλός και επίμονος Γερμανός αξιωματούχος ζητώντας ακόμη περισσότερα. Έως και κριτική στη γελοιογραφία της Αυγής προχωρήσαμε δυστυχώς για να μην δυσαρεστηθεί. 
Συναντήσαμε μια εχθρική στάση από το εσωτερικό της χώρας, κυρίως από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ( για διαφορετικούς λόγους το καθένα) και όχι από τον πολύ κόσμο που στάθηκε δίπλα μας συμπαρατασσόμενος με την πολιτική της ρήξης ζητώντας να μην κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω. Αν δεν είχαμε στο μυαλό μας την ρήξη, αυτό θα ’πρεπε να το πούμε από τα πριν ανοιχτά. Αν θεωρούσαμε ότι τελικά θα υπάρξει συμβιβασμός θα ’πρεπε και αυτό να το πούμε και να προϊδεάσουμε γι αυτό. Να πούμε δηλαδή στο κόσμο ότι έως εκεί θα πάμε.

Γνωρίζαμε, περιμέναμε την αμείλικτη πολιτική των Ευρωπαίων και κυρίως των Γερμανών; Νομίζω ναι!

Περιμέναμε να κάνουν πίσω, να συμβιβαστούν, να εκβιαστούν;

Περιμέναμε να υποκύψουν σε μας, τη στιγμή που αμφισβητούνται απ’ άλλους στην Ιρλανδία, στην Ισπανία;

Δε νομίζω! Αν ναι, κάτι δεν πάει καλά με τις προηγούμενες εκτιμήσεις μας και τις επόμενες κινήσεις μας.

Κύρια επιταγή της νέας κυβέρνησης την ώρα αυτή της διαπραγμάτευσης θα πρέπει να είναι η αλήθεια που πρέπει να βγει και να την πει στο κόσμο φωναχτά και καθαρά. Προσοχή! Την απόλυτη αλήθεια. Για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπεια που ανακτήσαμε μετά τις 25 Γενάρη. 
Για παράδειγμα: «μας ζητάνε αυτά για να μείνουμε στην ευρωζώνη και να χρηματοδοτούμαστε και οι συνέπειες είναι αυτές και αν φύγουμε από την Ευρωζώνη οι συνέπειες είναι εκείνες. Τι θέλετε;» Αφού δεν το κάναμε και κακώς δεν το κάναμε προεκλογικά, ας το κάνουμε μετεκλογικά. Ας ζητήσουμε από το λαό να κρίνει από μόνος την πορεία του.

Αν δεν μπορούμε και φοβόμαστε, κάτι που δεν πρέπει, ας βγούμε πάλι να το πούμε. «Δυστυχώς αποτύχαμε στην διαπραγμάτευση. Χάσαμε!» Με ευθύνη! Και να μην υπογράψουμε τίποτε όπως καμιά συμβιβαστική ή «επωφελής λύση» η οποία θα στιγματίσει ολόκληρη την Αριστερά ως μια νέα Βάρκιζα. Ας πάμε σε εκλογές με κύριο σύνθημά μας τη ρήξη εξειδικεύοντας την στους απλούς ανθρώπους. Και κει ας χάσουμε! Θα χάσουμε μαχόμενοι.

Γιατί αυτή τη στιγμή δεν κινδυνεύουμε μόνο να πετύχουμε ως λύση κάτι πολύ χειρότερο από αυτό που πέτυχε ο Σαμαράς. Κινδυνεύουμε δυστυχώς να  παρουσιαστεί και ως επιτυχία μας.

Και όπως ο Άρης Βελουχιώτης τελείωνε το γράμμα του προς την ΚΕ στις 24-03-1945  απλά ταπεινά επαναλαμβάνω τα λόγια του στην κατακλείδα του γράμαμτός του:

«Εύχομαι να σκεφτείτε ώριμα έστω και την τελευταία στιγμή».



«Εν πορεία» 19-02-2015 Αναμένοντας τις σημερινές αποφάσεις έως την Παρασκευή.



ΥΓ: για να προλάβω καταστάσεις και εκμετάλλευση της ανάρτησή μου από κομματικοειδή άλλων κομμάτων ή ιδεοληπτικά ανθρωποειδή, και πουλημένους δημοσιογράφους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ την οποιαδήποτε κοινοποίηση του παρόντος χωρίς τη συγκατάθεσή μου. Εξαιρούνται οι αγαπημένοι σύντροφοι (φίλοι) και συντρόφισσες (φίλες) που γνωριζόμαστε από δω και γνωρίζω τα πραγματικά ανιδιοτελή τους κίνητρα.

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Φονταμενταλισμός-Πολιτικός Δογματισμός και Ιδεοληψίες


                  Απ’ αφορμή την επίθεση των ισλαμοφασιστών στο σατυρικό περιοδικό Charlie Hebdo και τη δολοφονία δημοσιογράφων και αστυνομικών αλλά και τον τραυματισμό ακόμη περισσοτέρων, θεώρησα ότι είναι σκόπιμο (έστω κι εν μέσω προεκλογικής περιόδου) να συνοψίσουμε και να πραγματοποιήσουμε μια εν γένει προσέγγιση στον κάθε είδους φονταμενταλισμό με τον τρόπο που ίσως θα θελε και η ίδια η εφημερίδα προσεγγίζοντας ταυτόχρονα και τον πολιτικό και ιδεολογικό δογματισμό και τις ιδεοληψίες.

                Σύμφωνα λοιπόν με τον όρο «Φονταμενταλισμός» (θεμελιωτισμός) νοούνται οι τάσεις εμμονής σε θρησκευτικά βιώματα του παρελθόντος οι οποίες αποτελούν το ανάχωμα σε κάθε είδος νεωτερισμό ή θρησκευτική αλλαγή. (Αποστόλος Β. Νικολαΐδης, Κοινωνιολογία της Θρησκείας, εκδόσεις Γρηγόρη, Αθήνα 2007, σελ 290). Οι Θρησκείες είναι εύκολο να εκφραστούν με φονταμενταλιστικές ακρότητες, διότι ξεκινούν από αξιώματα τα οποία δεν είναι συζητήσιμα καν για κανέναν ακόλουθο της. Θρησκείες όπως ο Χριστιανισμός, ο Καθολικισμός, ο Ιουδαισμός, ο Ινδουισμός, αλλά κυρίως στις μέρες μας ο Μουσουλμανισμός έχουν να επιδείξουν μαύρες σελίδες στην Ιστορία τους. Πρόκειται για σελίδες γεμάτες αίμα θρησκευτικών αντιπάλων, αλλά και αθώων ανθρώπων.
                Ο Μουσουλμανικός φονταμενταλισμός παρουσιάζει ραγδαία αύξηση στην Ανατολή αλλά και στην Αφρική αλλά και στα Ευρωπαϊκά κράτη. Κανείς δε νοείται να ξεχνά ότι αυτά τα φονταμενταλιστικά στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν από τις εξουσίες του σύγχρονου Δυτικού κόσμου για να πολεμήσουν εξουσίες που θεωρούσαν αντίπαλες όπως του κομμουνιστικού Αφγανιστάν, του καθεστώτος του Χουσεΐν στο Ιράκ, του Ασαντ στη Συρία. Αλλά όπως και η προσπάθεια ανάπτυξης των σκεπτόμενων μηχανών από τους ανθρώπους μπορεί να είναι η αφορμή για την εξαφάνιση του ανθρωπίνου είδους κατά τον Stephen Hawking (Καθημερινή 03-12-2014, «Χόγκινγκ: Απειλή οι σκεπτόμενες μηχανές»), έτσι και οι φανατισμένοι άνθρωποι οι οργανωμένοι σε θρησκείες, στην αρχή χειραγωγούμενοι από μια ιδέα και από θεμελιωτικές πηγές καταντούν στο τέλος μη ελέγξιμοι και είναι δυνατόν να στραφούν ενάντια στην ανθρωπότητα. (βλ. εργασίες σε διαφορετικό προσανατολισμό η κάθε μία: (Θανάση Παπαρήγα Μια μαρξιστική προσέγγιση στον «ισλαμικό φονταμενταλισμό»” στο «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» – ΚΟΜΕΠ τεύχος 1, του 1996) - Κωνσταντίνος Κωστογλούδης, «Εμφάνιση, Αίτια, Εξέλιξη του Θρησκευτικού φονταμενταλισμού και επιρροή του στις Διεθνείς σχέσεις (Παγκοσμιοποίηση – Τρομοκρατία)» Αθήνα 2012)
                Ο Μουσουλμανισμός ως θρησκεία δίνει την ευχέρεια από τους ριζοσπάστες ισλαμιστές που μετατράπηκαν σε πολιτική οντότητα της παρερμηνείας θεμελιωδών αξιών του. (John L. Esposito, «The Islamic Threat, Myth or Reality», Oxford University Press, New York 1999)
Το κοράνι είναι έτσι δομημένο σε «σουρίες» . Ο Ιερός πόλεμος (Τζιχάντ) σήμερα είναι το κυρίαρχο δόγμα του, ενώ αντίθετα όπως σημειώνει ο Κωστογλούδης «ερμηνεύεται ως η μάχη ενάντια στο κακό, η αυτοπειθαρχία, μέσα από την οποία οι πιστοί ακολουθούν το θέλημα του Θεού για να γίνουν καλύτεροι μουσουλμάνοι.» Ο ίδιος σημειώνει περιπτώσεις Ιερών πολέμων θρησκειών όπως του Καρλομάγνου, των Σταυροφοριών κ.αλ. (Κωστογλούδης 23). Τα δημιουργήματα των θρησκειών οι άυλοι Θεοί και οι ακόλουθοί τους απελευθερωμένοι επιμένουν στις θεμελιακές αξίες τους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος στις επιστολές του υποβίβαζε για παράδειγμα τις γυναίκες και θεωρούσε τουλάχιστον ως απαραίτητο γεγονός την κάλυψη της κεφαλής τους. Ο Χριστιανισμός όμως μεταβλήθηκε και επιβίωσε γιατί κατάφερε να προσαρμοστεί στις συνθήκες. Απέβαλε όσο του επέτρεπαν οι θεμελιακές αξίες του, το φονταμενταλιστικό στοιχείο αποστασιοποιήθηκε από την πολιτική εξουσία σιγά – σιγά και περιορίστηκε σε τμήματα της κεφαλής της εκκλησίας. Αντίθετα ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός που έχει εξελιχθεί σε πολιτικό κίνημα, την όποια επικαιροποίηση των θεμελιωδών αξιών τη θεωρεί παράβαση και την τιμωρεί σκληρά ερμηνεύοντας κατά το δοκούν το κοράνι.. Η διαφορά του ως θρησκεία με τον Χριστιανισμό αλλά και με άλλες θρησκείες είναι ότι κατάφερε να διαδώσει την πίστη στις θεμελιακές αξίες, τις φονταμενταλιστικές σε μεγάλα τμήματα ανθρώπινου πληθυσμού τα οποία αποκαμωμένα από την οικονομική, πολιτιστική, κοινωνική και παγκόσμια ένταξη βρήκαν στήριγμα σε φονταμενταλιστικά θρησκευτικά μορφώματα. Μετατράπηκε έτσι ο Ισλαμισμός σε ακραία πολιτικά κινήματα.
Όμως δεν υπάρχει μόνο στο «σύμπαν» των θρησκειών ο φονταμενταλισμός. Στην εποχή που ζούμε υπάρχει και ιδεολογικός - πολιτικός φονταμενταλισμός δηλαδή τον δογματισμό ή τις ιδεοληψίες που μπορούμε να τον ονομάσουμε έτσι για να τον ξεχωρίσουμε από τις θρησκείες Αυτός ο πολιτικοιδεολογικός φονταμενταλισμός ή αλλιώς ο δογματισμός και οι ιδεοληψίες κατηγοριοποιούνται είτε βάσει των θεμελιακών ιδεών που εξελίσσονται σε δόγματα χωρίς όμως πάντα σε πρακτικό επίπεδο να σημαίνει κάτι, είτε σε απλές ιδεοληψίες που φρενάρουν οποιαδήποτε νεωτεριστική αντίληψη.
Ως νεότευκτο φρούτο σήμερα ακμάζει ο δογματισμός των φασιστών (βλ. Λεπέν, Μιχαλολιάκος και οι συμμορίες τους) που έχει κατορθώσει να εγείρει τα πιο ακραία ένστικτα του ανθρώπινου είδους.(ξενοφοβία, ομοφοβία αλλά και επιθέσεις κατά της ανθρώπινης ύπαρξης βλ. κακοποιήσεις μεταναστών ή δολοφονίες όπως αυτή του Π. Φύσσα) Δεν αξίζει καν να μιλήσουμε περισσότερο για το κάθε είδους φασισταριό που οι συμπολίτες μας του έδωσαν εν λευκώ βήμα στη βουλή. Μια κατάσταση που ίσως θα ’πρεπε να μας προβληματίσει όλους μας από πολύ νωρίτερα.
Ακολουθεί ο δογματισμός των φιλελευθέρων οι οποίοι κινούνται από τη δεξιά έως την κεντροαριστερά. Οι θεμελιακές αξίες σ’ αυτή την ιδεολογία είναι αξίες που δημιουργήθηκαν ή επαναδημιουργήθηκαν για την ακρίβεια και ονομάστηκαν μεταρρυθμίσεις ή εκσυγχρονισμοί, σε μια προσπάθεια να περισώσουν μια κοινωνία και οικονομία, τις οποίες αυτοί ήταν οι δημιουργοί. Αυτή η ιδεολογία παραπαίει και παραγκωνίζει μεγάλα τμήματα ανθρώπινου πληθυσμού στη φτώχεια μέσω της μείωσης της δημοκρατίας. Ο Κριστιάν Λαβάλ σε συνέντευξή του στην Il manifesto σημειώνει: «Με τον νεοφιλελευθερισμό όμως η πολιτική σφαίρα διαμορφώνεται αντιγράφοντας το υπόδειγμα της οικονομικής πραγματικότητας και όχι μόνον υπερασπίζεται τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων και των μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά μετασχηματίζει ολόκληρη την κοινωνία σε ένα πεδίο ολοκληρωτικά υποταγμένο στο βασίλειο της καπιταλιστικής ορθολογικότητας. Σήμερα η πολιτική εμφανίζεται όλο και περισσότερο εναρμονισμένη με τη λογική του ανταγωνισμού. Η «ανταγωνιστικότητα» γίνεται η υπέρτατη πολιτική αρχή, ενώ αρχές όπως τα «δικαιώματα του πολίτη» και η «αλληλεγγύη» εξαφανίζονται όλο και περισσότερο από το προσκήνιο». (αναδημοσίευση Left, 30-08-2014) Η αλήθεια είναι ότι ο μόνος δρόμος που επαγγέλλονται οι νεοφιλελεύθεροι εμμένοντας ιδεοληπτικά είναι η περισσότερη φτώχεια, το λιγότερο κράτος, τα περισσότερα κέρδη.
Για να επικαιροποιήσουν τις θεμελιακές αξίες τους οι δογματικοί νεοφιλελεύθεροι που συμπεριλαμβάνουν στη χώρα μας και νεότευκτα κόμματα του ονομαζόμενου κέντρου προχωρούν σε συγκεκριμένες πράξεις καταστρατήγησης των ανθρωπίνων και συνταγματικών δικαιωμάτων, στη νομική υποστήριξη του δόγματός τους, στην υπεράσπιση των ανθρώπων του πλούτου. Αμφισβητούν κάθε είδος κεκτημένο ακόμη και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη, αφού προκαλούν ή συμμετέχουν ενεργά σε πολεμικές συρράξεις. Τα δόγματα των νεοφιλελευθέρων γίνονται πράξεις όταν κατέχουν την εξουσία η οποία περιλαμβάνει ανθρώπους σαν την Μέρκελ και το καπετανάτο της ΕΕ, τον Ομπάμα, και στα καθ’ υμάς Σαμαράς, Βενιζέλος, Βορίδης, Γεωργιάδης, Μπαλτάκος και πολλοί άλλοι. Στα πλαίσια αυτά η δογματικοί φιλελεύθεροι συναντώνται με θεμελιακές αξίες της ακροδεξιάς γιατί επιστρέφουν στο παρελθόν και χρησιμοποιούν παραδείγματα από αυτό. Προχωρούν σε υβριστικού τύπου αντιμετώπιση των ιδεολογικών τους αντιπάλων και αποκρούουν το διάλογο.
Υπάρχει όμως (προσπαθώντας να είμαι αντικειμενικός) και ένας ιδιόρρυθμος αριστερός δογματισμός που θεωρεί ότι κατέχει τη μια και μοναδική αλήθεια και είναι ενάντια στη κάθε νεωτεριστική επικαιροποίηση των αξιών της αριστεράς. Αυτός ο δογματισμός χωρίζεται σε δυο κατηγορίες, λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως ότι ευτυχώς δεν έχει καταλήξει να είναι ακραίος στη χώρα μας, αλλά εκεί που είχε την εξουσία (βλ. «υπαρκτός σοσιαλισμός») κατάφερε να προχωρήσει και σε ακραίες πράξεις.
Ποιες λοιπόν οι περιπτώσεις στην αριστερά; Η πρώτη έχει να κάνει με έναν οργανωμένο και καλά σχεδιασμένο δογματισμό από την ηγεσία του ΚΚΕ ο οποίος διατρέχει την συντριπτική πλειοψηφία των μελών, αλλά και την πλειοψηφία των ψηφοφόρων τους και αποκρυσταλλώνεται στον όρο «σοσιαλισμός» ακόμη και αν είναι ανάγκη με τη μορφή του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ανθρώπων στελεχών ή βουλευτών του ΚΚΕ που δεν παράγουν πολιτική αντιπαράθεση αλλά προχωρούν σε χαρακτηρισμούς και μάλιστα υβριστικούς κυρίως σ’ εκείνους που είχαν ιδεολογικό δεσμό μαζί τους. Πιθανώς γιατί αυτός ο δογματισμός δεν ανέχεται καμιά αμφισβήτηση από παραβάτες των θεμελιακών του αξιών. Πρώτα τιμωρούνται οι παραβάτες με σκληρό τρόπο και μετά ακολουθεί ιεραρχικά η πάλη με τον ιδεολογικό αντίπαλο.
Ακόμη μια περίπτωση έχει να κάνει με τα τμήματα της υπόλοιπης αριστεράς, τα οποία εκφράζονται είτε συλλογικά είτε προσωπικά φέροντας ως όπλο κάποιες από τις μοναδικές τους αλήθειες. Εδώ είναι καταλύτης η ριζοσπαστική αριστερά και δεν εννοώ μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλους κομματικούς φορείς οι οποίοι προσπάθησαν και προσπαθούν να επικαιροποιούν τη θέση τους μέσα στη κοινωνία. Και είναι καταλύτες γιατί προσπάθησαν και προσπαθούν να δημιουργήσουν το υπόβαθρο του δημοκρατικού διαλόγου, της έκφρασης της άλλης άποψης. Πολλές φορές αναφερθήκαμε από αυτό το ιστολόγιο σε περιπτωσιολογίες ανθρώπων ή συλλογικοτήτων, οι οποίοι στο όνομα της υπεράσπισης της κομματικής ή προσωπικής αλήθειας, στο όνομα της αριστεράς, προχώρησαν σε άνευ όρων επιθέσεις ή χαρακτηρισμούς τις περισσότερες φορές υβριστικούς, ειρωνικούς και σπανίως πολιτικούς. Κάποιοι από αυτούς θεωρούν την ευγένεια αστικό προνόμιο, ενώ το όπλο του προσωπικού τους αλάθητου μετατρέπεται εύκολα σε υφέρπουσα δογματίλα και καθαρή ιδεοληψία.
Δεν έχουμε (αλλάζω το πρόσωπο εδώ) ως αριστερά καταφέρει παρά τα λεχθέντα και τα επιδιωκόμενα να κατακλύσει η δημοκρατία όλους μας, ούτε είμαστε ανεκτοί στο διάλογο. Βλέπουμε και εμείς πρώτα «αριστερούς» ή «δεξιούς» μέσα στις ίδιες τις τάξεις μας  και αδυνατούμε να αποδεχτούμε κάτι καλό ακόμη κι όταν προέρχεται έστω κι από τον ιδεολογικό αντίπαλο. Ξαφνικά δημιουργείται θέμα γιατί όπως σημειώνουν στις θεμελιακές αξίες της αριστεράς δεν είναι δυνατόν να παρευρίσκεται ο άθεος κατά δήλωσή του πρόεδρος σε θρησκευτική τελετή, αλλά την ίδια στιγμή ξεχνούμε την υπέρτατη αξία μας, της υπεράσπισης της κάθε θρησκείας. Πολλές φορές αδυνατούμε να αποδεχτούμε μια άλλη προσωπικότητα προερχόμενη από άλλο κομματικό χώρο και την περνάμε από χίλια κόσκινα ή την αποκλείουμε μη λαμβάνοντας υπόψη ότι έκανε το βήμα να έρθει να μας συναντήσει Παραγνωρίζουμε ταυτόχρονα τις δικές μας αδυναμίες λες και εμείς είμαστε «καθαροί». Χαρακτηριστικό παράδειγμα (από τα τελευταία) είναι η κριτική που ασκείται κυρίως μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο σταθμό «στο κόκκινο» γιατί προσκαλεί ιδεολογικούς αντιπάλους ή γιατί ο Κούλογλου (εξωκομματικός) λέει την άποψή του για τα ψηφοδέλτια.
Κάποιες τελευταίες επισημάνσεις.
Ο φονταμενταλισμός ως χαρακτηριστικό σήμερα κυριαρχεί με διαφορετικό τρόπο στις θρησκείες από εκείνον το δογματισμό και τις ιδεοληψίες σε κόμματα πρόσωπα και κοινωνικοπολιτικές καταστάσεις. Ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και ο πολιτικός δογματισμός, στην περίπτωση του Ισλάμ σε κάποιες περιπτώσεις συναντώνται. Βέβαια βοηθούν και οι κοινωνικές και ταξικές συνθήκες οι οποίες είναι ιδιαίτερα οξυμένες. Γι αυτό δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης το «κέντρο». Έχει ήδη από καιρό συναντηθεί με τη νεοφιλελεύθερη δεξιά.
Εκείνο που κατά τη γνώμη μου θα κάνει τη διαφορά και θα δώσει ελπίδα είναι ότι καλούμαστε ως ΣΥΡΙΖΑ να κυριαρχήσει ως αξία η ανοχή της άλλης ιδέας ή άποψης, του δημοκρατικού διαλόγου, η ανοχή της διαφορετικής προσωπικότητας από εκείνη της δικής μας. Έτσι μόνο θα πετύχουμε στους νεωτερισμούς μας και την αλλαγή της κοινωνίας. Αυτή που άμεσα αλλά και την άλλη που έμμεσα ονειρευόμαστε.
Τώρα δίνουμε τη μάχη των εκλογών! 
Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ με δύναμη κι ελπίδα…

Ετικέτες

απεργία  ΠΑΣΟΚ Οικονομικά (1) "αριστερό ρεύμα" (1) "Ελευθεροτυπία" (3) 1 χρόνος (1) 105 (1) 18ο Συνέδριο (9) 19ο Συνέδριο ΚΚΕ (1) 1ο Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ (3) 2010 (1) 21η Απριλίου (1) 28 Οκτωβρίου 1940 (2) 2ος χρόνος (1) 5 (1) 5 χρόνια (1) 6ο Συνέδριο ΣΥΝ (2) 8 Μάρτη (1) 902 (1) Α (1) Α. Αλαβάνος (6) Α. Βάιντα (2) Α. Κρίλοβ (1) Α.Αλαβάνος (9) Α.Σαμαράς (2) Α.Χατζησοφιά (1) Αγρότες (3) αγωνίστριες (1) Άδωνις (1) ακροδεξιά (2) Ακρόπολη (1) Αλ Σαλέχ (1) Αλ. Δημητρίου (1) αλαζονεία (2) Αλέκος Λύτρας (2) Αν.Γ... (4) Αν.Γερμανία (1) αναδημοσίευση (45) ανανεωτική Πτέρυγα (2) Ανατολική Αττική (1) Ανδρομάχη (2) ανθρώπινα δικαιώματα (2) ανθρωπιστικές επιστήμες (1) άνθρωπος (3) Άννα Αχμάτοβα (2) Αντ. Κυρίνας (1) ΑΝΤΑΡΣΥΑ (1) ΑΝΤΙ (1) Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ (1) Αντρέας Λεντάκης (1) Ανύπαρκτος σοσιαλισμός (8) Ανωνυμία (1) απεργία (4) απεργία ΠΑΣΟΚ Οικονομικά (1) απόστολος (1) Απόψεις (22) Άρης Αλεξάνδρου (3) Άρης Βελουχιώτης (4) Αριστερά (10) Αριστερή ενότητα (2) Αρχαιολογία (9) ΑΣΚΙ (1) Αστακός Αιτωλ. (1) Αστυάνακτας (19) αστυνομία (7) Αυγή (15) αυταρχισμός (2) Αυτοδιοικητικές εκλογές 2010 (15) Β.Κορέα (1) Βαν Γκογκ (1) Βασανιστές (1) Βιβλία (2) Βιβλίο Κουφοντίνα (1) Βίντεο (16) ΒΟΗΘΕΙΑ (1) Βουλή (1) Γ. Αναδρανανιστάκης (1) Γ. Καϊλατζής (1) Γ. Παπανδρέου (2) Γ. Σεφέρης (1) Γ.Βιζυηνός (1) Γ.Κοντός (2) Γ.Μπλάνας (1) Γ.Παπουτσής (1) Γ.Ραγκούσης (1) Γ.Ρίτσος (4) Γ.Χουρμουζιάδης (1) Γ.Ψυχοπαίδης (1) ΓΑΖΑ (1) Γελοιογραφίες (24) Γερμανία (1) Γερουλάνος (1) Γεωργία (1) Γκ. Απολλιναίρ (1) Γνώμες (2) Γυναίκα (1) Δ. Γόντικας (1) Δ.Βίτσας (4) Δ.Στρατούλης (1) Δ.Χαρμς (1) ΔΕΑ (1) ΔΕΘ (4) Δεκεμβριανά (1) Δεκεμβριανά 08 (3) Δελαστίκ (1) Δελτίο τύπου (13) Δελτίο τύπου ΣΥΝ (27) Δερβενιώτης Σπ. (1) Δερμεντζόγλου (1) ΔΗΑΡΙ (1) Δηημοκρατικός συγκεντρωτισμός (1) Δημ.Παπαχρίστου (1) Δημ.Χριστόπουλος (1) ΔΗΜΑΡ (3) Δημοκρατία (1) δημοσιογράφοι (3) Δημόσιοι Υπάλληλοι (5) Διαδίκτυο (2) Διαδύκτιο (1) Διακοπές (1) Διάλογος (4) Διάλογος για το Ιδρυτικό συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ (2) διαπραγματευση (1) Διαρκές Συνέδριο ΣΥΝ (6) Διάσπαση ΚΚΕ (3) διαφωνούντες (1) Διεθνή (13) Δίκτυο (1) Διόδια (4) ΔΝΤ (4) Δογματισμός (1) Δούρου (1) Δραγασάκης (1) Δρόμος της Αριστεράς (1) ΔΣΕ (5) Δυτ.Αττική (1) Δυτ.Μακεδονία (1) Ε.βενιζέλος (2) Εθνικές εκλογές 09 (20) εικαστικά (10) Εικόνες (1) εκδ.Αγρα (1) εκδηλώσεις (2) Έκκλησία (1) Εκλογές 2012 (2) Εκλογές 2015 (2) εκπαίδευση (5) εκπαιδευτικοί (1) Έκτακτο Συνέδριο (6) Ελ. Βενιζέλος (1) Ελ.Σωτηρίου (1) Ελαιώνας (1) Έλλη Παππά (1) ΕΜΣΤ (1) Εμφύλιος (2) ενικός (1) Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση (1) Εξάρχεια (8) Επέτειος Πολυτεχνείου (1) Εργαζόμενοι (22) ΕΡΤ (2) ΕΣΗΕΑ (1) ΕΣΣΔ (1) εσωκομματικά (28) έτος Ρίτσου (3) Ευρωεκλογές 09 (20) Ευρωεκλογές 2009 (6) Ευρωπαϊκή Ένωση (22) Ζάκυνθος (1) Ζαχαριαδισμός (5) Η Αποσιώπιση της αλήθειας (5) Η διάσκεψη της Γιάλτας (1) η ζωή στους Βράχους (1) Η νέα κυβέρνηση (6) Θ.Καρτερός (1) Θ.Πετράκος (1) Θέατρο (1) Θεσσαλονίκη (4) Θεωρία (1) θεωρία των δύο άκρων (4) Θρησκεία (1) ιδεοληψία (1) Ιδεολογικά (9) Ιδιωτικοί Υπάλληλοι (1) Ισραήλ (7) Ιστορία (4) Ιστορία της Αριστεράς (22) Κ. Αρβανίτης (1) Κ. Καρυωτάκης (2) Κ. Κούνεβα (4) Κ. Παπαγεωργίου (1) Κ. Σχοινά (2) Κ.Βαξεβάνης (1) Κ.Καραγιώργης (1) Κ.Καρυωτάκης (1) Κ.Παλαμάς (1) Κανέλλη (3) Καρατζαφέρης (1) Κασιδιάρης (1) καταλήψεις (1) Κατερίνα Γκουλιώνη (2) Κατσαρός Μιχάλης (1) ΚΑΤΥΝ (2) ΚΕΑ (1) Κελί (1) Κέρκυρα (1) Κίνα (1) Κινήματα (14) Κινηματογράφος (1) ΚΚΕ (64) Κοινωνία της πληροφορίας (1) ΚΟΜΕΠ (1) κονδυλοφόροι (1) κουκουλοφόροι (1) Κούλογλου Στ. (3) κουλτουροφιλισταίοι (2) Κουράκης (1) Κουτί της Πανδώρας (1) Κουτσούμπας (1) Κυβέρνηση (3) Κυβέρνηση Ατιστεράς (1) Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (2) Κύπρος (2) Κωτούλας (1) ΛΑΟΣ (5) Λάρισα (1) Λόπεζ (1) Λουδοβίκος των Ανωγείων (1) Μ. Γλέζος (4) Μ. Μπρεχτ (1) Μ. Χατζηδάκης (1) Μ.Θεοδωράκης (1) Μ.Κανελλοπούλου (1) Μάρξ (1) Μάχη Φλώρινας (1) Μετανάστες (11) Μετεκλογικά (3) Μήνες (3) Μιχ. Γκανάς (1) ΜΜΕ (7) Μνημόνιο (2) Μομφή (1) Μοράλες (1) Μούνκ (1) Μουσεία (1) Μουσική (2) Μπατζελή (1) Μπέικον Φρ. (1) Μπελογιάννης (2) Μυρτιώτισσα (1) Ν. Βούτσης (1) Ν. Ζαχαριάδης (1) Ν. Κακλαμάνης (1) Ν. Μπάϊκας (1) Ν. Μπίστης (1) Ν. Μπουχάριν (1) Ν. Πλουμπίδης (2) Ν. Σαραντάκος (1) Ν. Τεμπονέρας (2) Ν. Χουντής (2) Ν.Μαραντζίδης (1) ν.Οσεττία (1) Ν.Στουπής (1) Ναζισμός (1) Ναύπλιο (2) ΝΔ (3) ΝΕ Ζακύνθου (1) Νέα Δημοκρατία (26) νέο νομοσχέδιο (1) Νεολαία (3) Νεολαία ΣΥΝ (1) Νεοφιλελευθερισμός (1) Νομοθεσία (1) ο κ. Κόυνερ (3) Ο Φλωρίνης Πιπεργιάς (2) Ο.Λάσκος (1) Οδ. Ελύτης (3) Οικολογικά (15) Οικολόγοι (2) Οικονομικά (9) Οικονομική κρίση (2) Οκτώβριος (1) ΟΛΜΕ (2) Ολυμπιακοί Αγώνες (1) Ολυμπιακός (1) Ομάδα Ρόζα (1) Ομιλίες (2) Ονόρε Ντωμιέ (1) οργανωτικά (1) ΟΣΕ (1) Π. Τζαβέλλας (1) Π.Κόκκαλης (1) Πάγκαλος (1) Παιδεία (5) Παλαιστίνη (8) Πανελλαδικό σώμα ΣΥΡΙΖΑ Ιούλιος 2009 (1) Παπαγιαννάκης Μιχάλης (1) Παπαρήγα (1) Παπουτσάκης Χρ. (1) ΠΑΣΟΚ (48) Πεκίνο (1) πέλαγος (1) Πελοπόννησος (1) Περιοδικά (1) περιοδικό Θέσεις (1) Περιφερειακές συσκέψεις (1) Πλάκα (1) Ποίηση (25) πόλεις (8) Πολιτικά-Επίκαιρα (91) Πολιτισμικές σελίδες (32) Πολιτισμός (15) Πόρος (1) Πρέβεζα (1) Προβοκάτσιες (1) Πρόγραμμα (3) Προγραμματικές δηλώσεις (2) προπαγάνδα (3) Προσεχώς (1) προσυνεδριακός διάλογος (2) Προτάσεις (4) Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των Κρατουμένων (1) Πρωτομαγιά (1) Πυρκαγιές 09 (3) Ρατσισμός (8) Ριζοσπάστης (8) Ρωμιοσύνη (1) Ρωσία (2) Σαλάτα εποχής (1) Σαμαράς (1) Σάτυρα (10) Σοβιετικές αφίσσες (4) Σόιμπλε (1) Σπ.Δερμεντζόγλου (1) Στάθης (14) Σταλινισμός (32) Στερεά Ελλάδα (1) Στρατούλης (1) Σύλλογος διορισμένων με ΑΣΕΠ (1) Συμβασιούχοι (7) συμπεράσματα (1) ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ (74) συνέντευξη (4) Συνεργσίες (1) Σύνοδος ΚΠΕ ΣΥΝ (2) Σύντροφοι και συνεργάτες (1) ΣΥΡΙΖΑ (130) Σύριζα Βύρωνα (3) ΣΥΡΙΖΑ.Προτάσεις (10) ΣΥΡΙΖΑ/ Ε.Κ.Μ (12) Σχέδιο B (1) Σώτη Τριανταφύλλου (2) Τ. Λειβαδίτης (1) τηλεόραση (1) Το Βήμα (1) Τοπ. Αυτοδιοίκηση (4) Τραμπουκισμοί (13) Τράπεζες (1) Τρίπολη (1) Τρόικα (1) τρομοκρατία (1) Τρότσκι (1) Τσάβες (1) Τσακαλώτος Ε. (2) Τσίπρας (40) Υγεία (1) Υπ.Πολιτισμού (11) Υπ.Τουριστικής Ανάπτυξης (1) Φαράκος Γρ. (1) Φασισμός (4) Φασίστες (7) Φεμινιστικά (3) Φίλοι (1) Φοιτητικές εκλογές 2009 (1) Φονταμενταλισμός (1) Φόρουμ Πρέβεζας (3) Φυλακές (2) Χ.Μιρό (1) Χίος (1) Χριστούγεννα 2009 (1) χρόνια πολλά (4) Χρυσή Αυγή (5) Χρυσοχοίδης (2) Bloggers (7) blogme.gr (1) Burnikov (1) Charlie Hebdo (1) David Brody (1) Free Gaza (1) K.Petrov-Votkin (1) Left.gr (3) Max Ernst (1) Modrian (1) N.Μπελογιάννης (1) Pascal Schmid (1) Plan B (1) Protagon gr (3) Reednotebook (1) troll (1) Tvxs (3) www.keli.gr (1)

E..εφημερίδεεες!