«Αμβρόσιε να 'ξερες για ποιον χτυπάει η καμπάνα»

Με αφορμή τις δηλώσεις του κ. Αμβροσίου.

«Ευχαριστώ τον Θεόν 

ότι δεν με έκαμε παλιάνθρωπον, 

αλλά τον μέμφομαι 

ότι με έβαλε να ζω με παλιανθρώπους».

Αν. Λασκαράτος

Ο Μητροπολίτης Αιγιαλέιας κ. Αμβρόσιος επιτίθεται με ανοίκειους χαρακτηρισμούς στη Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ σ. Μ. Κανελλοπούλου, επειδή τόλμησε να κάνει κριτική στην εντολή του να χτυπάει πένθιμα καμπάνες με αφορμή τη κατάθεση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Δυστυχώς τους μητροπολίτες τοποθετεί η ίδια η εκκλησία και όχι ο Θεός, αλλά ούτε βεβαίως ο λαός. Αποτελούν δηλαδή μια διορισμένη διοίκηση, εκκλησιαστική κι αυτό πρέπει να το έχουν καλά υπόψη τους πριν προβούν σε όποια δήλωση. Η άποψή μου είναι βεβαίως να έχει, γνώμη ο ιερέας, αλλά ταυτόχρονα να είναι έτοιμος να δεχθεί και κριτική γι αυτά που λέει.

Το να παροτρύνεις όπως έκανε η σ. Μαρία Κανελλοπούλου, μητροπολίτες και παπάδες να ασχολούνται με τα του οίκου τους, όταν αυτοί εκδηλώνουν αντιχριστιανικές θέσεις είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει κάποιος ώστε να μην εμπλέκουν τα θρησκευτικά συναισθήματα του κόσμου με τα αντιανθρωπιστικά κηρύγματα τους. Ήταν ιδιαιτέρως κομψή η προτροπή της σ. Μαρίας,όπως και η χαρακτηρισμοί περί σκοταδισμού. Βεβαίως η σ. Μαρία θα μπορούσε να φέρει «κατάμουτρα» στον κ. Αμβρόσιο περικοπές από διακεκριμένους απλούς λόγιους χριστιανούς και αγίους, αλλά και τα ίδια τα λόγια του Χριστού. Η αγάπη και η αλληλεγγύη είναι αυτά που διακηρύσσει ο Χριστός. Θα ήταν όμως και δικό της και δικό μου λάθος, ως άθεος που είμαι να παραπέμψω τον Αμβρόσιο στα κείμενα. Πάλι θ’ αντιδρούσε λέγοντάς μας ότι «δε δέχεται μαθήματα από άθεους»

Γι αυτό κι εγώ θα του απαντήσω έξω από τα δόντια.

Ο κ. Αμβρόσιος έχει πρώτα και κύρια πολιτική-φασιστική θέση και άποψη και κατόπιν εκφράζει το λόγο του Θεού. Ως μητροπολίτη η Ιερά σύνοδος (αν λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ορθόδοξης θρησκείας) πρέπει να τον βάλει στη θέση του. Έως τότε εμείς θα κριτικάρουμε τις θέσεις του. Ο κ. Αμβρόσιος και όσοι ιερείς τον ακολουθούν σ’ αυτή τη φασιστίλα, θα πρέπει να ξανακοιτάξουν τας γραφάς και κατόπιν να κάνουν κατά τη θρησκεία μια βαθύτατη εξομολόγηση. Ίσως το μυστήριο της εξομολόγησης, τους οδηγήσει σε ΝΤΡΟΠΗ και κατόπιν σε κάποιο απομακρυσμένο μοναστήρι μακριά από αυτή τη άχαρη κοσμική ζωή, με προνόμια αυτοκίνητα και θέσεις. Τότε αν έχει δίκιο η θρησκεία ίσως μετανοήσουν και να έχουν μια θέση στον Παράδεισο. Τότε ίσως θα δουν όλοι οι πιστοί ότι εκείνο που κάνουν (οι Αμβρόσιος και οι συν αυτώ) είναι η παραποίηση του Χριστιανισμού και η δημιουργία μιας ΑΙΡΕΣΗΣ που χτυπά τους συνανθρώπους μας και εξυμνεί το ρατσισμό. Ο κ. Αμβρόσιος λοιπόν είναι κατά τας γραφάς ένας αιρετικός θα μπορούσα να πω αν ήμουν χριστιανός, αλλά δεν είμαι και δε με νοιάζει. 

Γι’ αυτό τον λέω απλά φασίστα.

Οι επισημάνσεις τόσο του μητροπολίτη Δωδώνης, «η Ορθοδοξία δεν εξετάζει το χρώμα, την προέλευση, ούτε καν την πίστη του ανθρώπου». όσο και Δημητριάδος «Δεν αρμόζει στους ορθοδόξους και μάλιστα στους Έλληνες να ξεχωρίζουν ανθρώπους, να υποτιμούν ανθρώπους, να προπηλακίζουν ανθρώπους γιατί δεν είναι του δικού μας χρώματος, της δικής μας φυλής, της δικής μας πίστεως» δείχνουν ότι κάποιοι στην εκκλησία μπορούν να σκέφτονται ανθρώπινα Ας τεθεί λοιπόν το θέμα στην Ιερά σύνοδο γιατί σύμφωνα με τις χριστιανικές διδαχές ο κ. Αμβρόσιος έχει ήδη προδιαγράψει την επιλογή του ανάμεσα στην Κόλαση και στον παράδεισο., αγκαλιά με το Ντερτιλή. Αν υπήρχε θεός εκεί πάνω θα κουνούσε το κεφάλι του και θα λεγε: «Αμβρόσιε να ‘ξερες για ποιον χτυπάει η καμπάνα»

Ας είμαστε έτοιμοι!

 Ο ΣΥΡΙΖΑ/Ε.Κ.Μ. 

μπροστά σε νέες καταστάσεις και σε νέα καθήκοντα.  

(συμβολή στο διάλογο για τον ΣΥΡΙΖΑ/Ε.Κ.Μ.)

Ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα του 4,5% το 2009,μετατράπηκε σε ΣΥΡΙΖΑ/Ε.Κ.Μ. και σε κόμμα του 27% το2012. Μετά αυτήν την πραγματικά μεγάλη επιτυχία που συνέβαλε λαός πέρα από αυτούς που ονομάζουμε με τη στενή έννοια αριστερούς,  θα ήταν μυωπικό αν δεν βλέπαμε ότι αντιμετωπίζουμε μια νέα πραγματικότητα.

Δυο ζητήματα που βοήθησαν στην πραγματοποίηση της μεγάλης αυτής επιτυχίας: 1. Η κυβερνητική πρόταση του ως εναλλακτική λύση μέσα από το προτεινόμενο πρόγραμμά του, 2. Η ενωτική πρόταση για συμπόρευση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς με  κύριο μέτωπο ενάντια στο μνημόνιο.

Τι δε βοήθησε για να ολοκληρωθεί η νίκη; 1. Η παλαιότερη πολυφωνία που κατ’ εμένα είναι υγιής, αλλά η κοινωνία δεν την αναλαμβάνετε το ίδιο και κυρίως  οι αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις (μη εξαιρουμένου και του ΚΚΕ δια της ηγεσίας του) που για δικούς τους λόγους εκμεταλλευτήκαν τις διαφορετικές απόψεις και εξαπέλυσαν δριμεία επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ. 2.Ο χαμηλός βαθμός οργάνωσης του πολιτικού χώρου η οποία βοήθησε στο να δημιουργηθούν κενά στην προεκλογική δουλειά του.

Τι πρέπει να γίνει

1.       Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ να εξακολουθήσει να συμπαραστέκεται και να βρίσκεται στην πρωτοπορία ,χωρίς να καπελώνει όπως έκανε κάθε φωνή αντίδρασης  που αναπτύσσεται στη κοινωνία. Οι πλατείες μας περιμένουν!

2.       Τον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ πλησίασε κόσμος για πρώτη φορά ο οποίος δεν έχει ενταχθεί στη κουλτούρα της αριστεράς. Επομένως χρειάζεται η οργανωτική του ενδυνάμωση που θα τον μετατρέψει σταδιακά (όχι σε μεγάλο χρονικό διάστημα) σ’ ένα κόμμα πραγματικά «νέου τύπου» Ας μη τρομάζουν κάποιοι δεν προτείνω να ισχύσει ο παρωχημένος δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, αλλά η απλή δημοκρατία και η αυτοδιοίκηση από τα κάτω, ώστε να γίνει κόμμα των μελών.

3.       Ως αξιωματική αντιπολίτευση  χρειάζεται να δυναμώσει και να οξύνει το λόγο του. Δεν χρειάζονται πισωγυρίσματα σε ήδη ληφθείσες αποφάσεις που στηρίζονται στο πρόγραμμά του.

Για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.Κάποιες σκέψεις.

Το προεκλογικό πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την οργάνωση του νέου πολιτικού υποκειμένου της αριστεράς. Έως εκεί! Κατά τη γνώμη μου δε φτάνει!

Χρειάζεται  περαιτέρω ιδεολογική ενίσχυση το εγχείρημα, προβάλλοντας τις αξίες και την ιδεολογία της αριστεράς, τόσο για τους τακτικούς στόχους, όσο και για τους στρατηγικούς. Παράλληλα πρέπει να μορφοποιηθεί το νέο κόμμα, μεταφέροντας ότι καλύτερο από τις παραδόσεις της αριστεράς στη κοινωνία.

Για τους τακτικούς στόχους

Η αντιμετώπιση της πολιτικής των μνημονίων  πρέπει να γίνεται με εμφατικό τρόπο και να ακολουθείται πάντα από την προσπάθεια για ενότητα της αριστεράς. Στα πλαίσια αυτά πρεπει να υπερψηφιστεί το προταθέν νομοσχέδιο από το ΚΚΕ(κατι που ήδη έχουμε πει ότι θα κάνουμε)

Η βοήθεια για την ανάπτυξη του κινήματος αυτό το «έξω από τη βουλή» θα πρέπει να είναι ο δεύτερος τακτικός στόχος. Στα πλαίσια αυτά η πολιτική μας ενάντια στα μνημόνια πρέπει να οξύνεται ώστε να προωθούνται εντονότερα και τα στρατηγικά οράματα όπως:

-Τι κοινωνία θέλουμε μετά την παρέλευση των μνημονίων, κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν έχουμε πλήρως επεξεργαστεί.

-Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;

-ποιοι οι σύμμαχοί μας εκ θέσεως τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό;

Απαντήσεις-προσωπικές θέσεις με λίγα λόγια.

1.       Η κοινωνία που θα επιδιώκουμε πρέπει να είναι μια κοινωνία η οποία θα εξελιχθεί με δημοκρατικό τρόπο (τουλάχιστον αυτό θα επιδιώξουμε από την πλευρά μας) σε μια σοσιαλιστική κοινωνία. Μια σοσιαλιστική κοινωνία που δε θα χει καμιά σχέση με τον ανύπαρκτο «σοσιαλισμό» των πρώην «σοσιαλιστικών « χωρών. Μια κοινωνία που θα χει τον πρώτο λόγο η κοινωνία και οι εργαζόμενοι. Μια κοινωνία συνδιοίκησης. Η διαμόρφωση των τελικών προτάσεων είναι δυνατόν να γίνουν μετά από ένα προγραμματικό συνέδριο.

2.       Αμέσως γεννιέται το ερώτημα. Τι ρόλο παίζει η Ε.Ε; Αυτή η Ε.Ε. τι ρόλο θα διαδραματίσει σε μια διαφορετική κοινωνία που θα πρωτοστατήσει η αριστερά και ο εργαζόμενος λαός; Η Ε.Ε και τα όργανά της δεν είναι τίποτε άλλο από εκπρόσωποι της διεθνούς κεφαλαιοκρατικής και χρηματοπιστωτικής τάξης. Χρειάζεται και έτσι την βλέπουμε ως πεδίο μάχης για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης της Ευρώπης. Η Ευρώπη πρέπει ν αλλάξει, αλλά αν έχουμε διαφορετικές συνθήκες στην Ελλάδα, αυτή η ΕΕ δε θα μείνει με σταυρωμένα χέρια. Η θεση μας στην Ε.Ε θεωρώ ότι πρέπει να διαφοροποιηθεί ώστε να είμαστε έτοιμοι να συγκρουστούμε μαζί της. Να είμαστε έτοιμοι και να επιβιώσουμε χωρίς αυτή. Ολοκληρωτική σύγκρουση  όχι με τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά με τη κυρίαρχη αστική τάξη.

3.       Οι σύμμαχοί μας τόσο εντός της χώρας, όσο και εκτός είναι ο εργαζόμενος λαός, οι πολίτες. Καλώς ξεκινήσαμε διάλογο μέσα από τις ανοικτές συνελεύσεις και έτσι πρέπει να συνεχίσουμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ δεν μπορεί να υπόσχεται σοσιαλισμό από Δευτέρα, ούτε να περιμένει να σφαγιαστεί ο λαός μας στο βωμό των νεοφιλελεύθερων μνημονίων. Πρέπει να προχωρήσει με σταδιακά και γοργά βήματα, ώστε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια διαφορετική κοινωνία.

Οι νέες καταστάσεις μας φέρνουν όλους μπροστά σε νέα καθήκοντα. Ο καθενας  στη θέση του, να εμπλουτίσει ,να προσφέρει, ν’ απαιτήσει να δυναμώσει την προσπάθεια για τις νέες συνθήκες.

Μα θα μας αφήσουν; ρωτάνε κάποιοι…

Δε το γνωρίζω μπορεί ναι, μπορεί κι όχι. Το πρόσφατο παράδειγμα από τον προεκλογικό αγώνα μας αποδεικνύει ότι θα μας πολεμήσουν λυσσασμένα.  Και στον πόλεμο δεν απαντάς με λουλούδια. Με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει ένα πλατύ λαϊκό μέτωπο με πυρήνα την αριστερά και το λαό με το μέρος του.

Ας είμαστε έτοιμοι.

Μνημόνιο ή Αριστερά; Το πραγματικό δίλημμα!

Όταν ήρθε στη Βουλή προς ψήφιση το μνημόνιο οι συνέπειες του φάνταζαν μακρινές. Όσοι αντέδρασαν και ήταν ΜΟΝΟ η αριστερά και κάποιοι λίγοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (οι οποίοι αυτομάτως τέθηκαν εκτός),ούτε καν αυτοί δε ήταν δυνατόν να φανταστούν πόσο γρήγορα και  πόσο διογκωμένα θα παρουσιάζονταν τα προβλήματα στη κοινωνία. Όμως η ώρα ήρθε και η κοινωνία όπως ήταν αναπόφευκτο αντιδρά. Αντιδρά στην εξαθλίωση, στη φτώχεια, στην ανεργία, στο κλείσιμο των μαγαζιών, στη γενικότερη ύφεση.

Η κυβέρνηση προσπάθησε με επικοινωνιακούς ελιγμούς στην αρχή, και αργότερα με εκβιασμούς να ντύσει τα φορομπηχτικά μέτρα, με μέτρα αλλαγής. Έστρεψε τμήματα της κοινωνίας ενάντια σε άλλα τμήματα με στόχο να δείξει με το δάχτυλο τους «φταίχτες» δημόσιους υπαλλήλους, τους «υψηλόμισθους» στον ιδιωτικό τομέα. Όλα αυτά βεβαίως γιατί η κυβέρνηση έχει κάνει την επιλογή της. Ήταν εξ αρχής με το κεφάλαιο. Η κυβέρνηση υπερασπίζεται  τις αγορές και τις τράπεζες. Πολύ χειρότερα. Φέρεται σαν υπαλληλίσκος των διεθνών χρηματιστηριακών  κέντρων και του κεφαλαίου. Ακόμη περισσότερο  η ενδοτικότητά της είναι τόση που δεν έχουμε δει ως ελληνικός λαός εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από τον καιρό των δωσιλογικών κυβερνήσεων της κατοχής. Ουσιαστικά μας κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι έχουν δεχτεί να παίξουν το ρόλο του αχυράνθρωπου. Συμμετέχουν σ’ ένα σχέδιο παράδοσης της χώρας. Υπογράφουν τη καταδίκη της κοινωνίας. Δεν ενδιαφέρονται  για την πατρίδα όπως λένε, αλλά για τους κυκλους εκείνους διεθνείς και ντόπιους οι οποίοι έχουν βάλει στόχο να εξαγοράσουν φιλέτα τη χώρα. Για ποια πατρίδα λοιπόν ενδιαφέρονται; Πατρίδα δε θα υπάρχει. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι θα κινούνται σα φαντάσματα.

Σε όλη αυτή τη κατάσταση  υπήρχαν φωνές από την Αριστερά. ΠΑΝΤΑ! Σε όλες τις περιπτώσεις. Μπορεί να υπήρχαν διαφοροποιήσεις, αλλά υπήρχαν αντιδράσεις από όλα τα τμήματά της. Υπήρχε η προσπάθεια να αφυπνίσει και να συντονίσει τη κοινωνία. Όμως αυτό δεν έφτανε και ούτε φτάνει. Γι αυτό την υπόθεση την πήρε στα χέρια του ο κόσμος στο Σύνταγμα. Μπορεί να κουβεντιάσουμε πολύ για το αν είναι «θολές» ή όχι αυτές οι συγκεντρώσεις ως προς το ιδεολογικό τους στίγμα. Σε παλαιότερη ανάρτηση μου, είχα πει ότι πρέπει να δούμε ως αριστερά την οργάνωση και τη δράση μας, γιατί σύντομα θα ξεπηδήσουν άνθρωποι ή συλλογικότητες που θα μας ξεπεράσουν. Και τα πράγματα μπορεί να γίνουν επικίνδυνα όταν στο παλιό σκηνικό συμπεριλάβουν και την Αριστερά η οποία δεν έχει ευθύνη για την έως τώρα πορεία της χώρας. Όλες καλές οι φωνές της κριτικής. Εμείς ,η αριστερά τι κάνουμε; Θα συνεχίζουμε να αναδεικνύουμε τις διαφωνίες μας ως κυρίαρχες ή θα συμμετάσχουμε ουσιαστικά δίνοντας έναν άλλο χαρακτήρα, παρακινώντας τον κόσμο να παραμείνει στους δρόμους; Κι όλα αυτά χωρίς καπελώματα. Η σωστή πολιτική δράση της αριστεράς που περνάει μέσα από την ενότητά της, μπορεί να γίνεται με διακριτικό τρόπο, με ώριμο τρόπο με πολιτικές προτάσεις και ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Μιλάω μετά από πολύ καιρό στο blog μου. Κι αυτό γιατί πιστεύω περισσότερο στη συμμετοχή παρά στο λόγο. Τα λόγια τελειώνουν σιγά - σιγά κι ο κόσμος μας καταλογίζει ανικανότητα ως προς το ζήτημα της ενότητας. Δεν θα χει καμιά αξία αν το ΚΚΕ πάρει 10% ο ΣΥΡΙΖΑ 5%  οι Οικολόγοι Πράσινοι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανεβάσουν τα ποσοστά της. Θα έχει αξία ως άθροισμα σε ένα πολιτικό υποκείμενο το οποίο είναι έτοιμο να αντιπαλέψει από τη μια το καταστροφικό σχέδιο που μηχανεύτηκαν οι Κυβέρνηση και το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και από την άλλη να συγκεντρώσει την αποδοχή του κόσμου, την οργή του και την αγανάκτησή του.

Πρέπει να ετοιμαστούμε χωρίς κομματικές παρωπίδες και υπερασπίζοντας την άποψή μας ως το τέλος. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να υπερασπιστούμε δημοκρατικές (αστικές) αξίες, τις οποίες πάντα υπερασπίστηκε η αριστερά σ’ αυτό το τόπο και να ετοιμάσουμε τη νέα πραγματικότητα, τη νεα κοινωνία. Πείτε με ονειροπόλο, αλλά πιστεύω στο κόσμο της αριστεράς, εκεί ακουμπάω τις ελπίδες μου. Αν δει κανείς το πήγαινε έλα των ανακοινώσεων του ΚΚΕ για το θέμα των συγκεντρώσεων στο Σύνταγμα τότε θα διακρίνει ότι και ο δικός του κόσμος πιέζει την ηγεσία του γι κάτι άλλο. Ας γίνουμε η εναλλακτική λύση, ας καθίσουμε όλη η αριστερά στο ίδιο τραπέζι, ας μιλήσουμε, ας προτείνουμε μια άλλη κοινωνία.

Δεν μας προσφέρουν λουλούδια, μη τους προσφέρετε κι εσείς! Συντρίψτε τους!

 Έχω καιρό να γράψω την άποψή μου για όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Συμβαίνουν άλλωστε πολλά και εμείς οι ίδιοι που συμμετέχουμε στα τεκταινόμενα αδυνατούμε να τα προλάβουμε. Αδυνατούμε να καταλάβουμε. Είναι σαν να  καταρρέουν οι δίδυμοι πύργοι και να καλούμαστε να περιγράψουμε με ποιο τρόπο  και σε ποια κατεύθυνση εκτοξεύονται τα τούβλα….. Γιατί να το κάνουμε αυτό άλλωστε. Έχουμε  δύο επιλογές: Ή να τρέξουμε να καλυφθούμε η να  πάρουμε με τις πέτρες αυτούς που προκάλεσαν τη συμφορά.

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Ας το πούμε ακόμη μία φορά! Κυβέρνηση και τρόικα ως ενεργοί τρομοκράτες ανατινάζουν τη χώρα και το μέλλον των ανθρώπων. Κι αυτό γίνεται στο όνομα της διάσωσής μας. Οι  «έξυπνοι» έχουν διαφύγει σε ασφαλή σημεία και έχουν αφήσει εμάς εκτεθειμένους στην παγίδα. Όλα αυτά  οι κρατούντες με προσωπεία Παπανδρέου- Ραγκούση –Πάγκαλου-Παπακωνσταντίνου, τα ονομάζουν «διάσωση», «ανάπτυξη» και επινοούν σωρηδόν  άλλες ωραίες κουβέντες, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούν συνθήκες ξεθεμελίωσης των δικαιωμάτων ,όσων έχουν πετύχει έως τα σήμερα οι εργαζόμενοι. Και δεν έχει να κάνει μόνο με δευτερεύουσες κατακτήσεις, αλλά με κύριες όπως το 8ωρο,την εργασία κ.αλλ. Οι κυβερνώντες επικαλούνται προσχηματικές δικαιολογίες , όταν μετά από κάθε νομοσχέδιο είναι φανερό ότι η κοινωνία οδηγείται προς τα πίσω.

Στα πλαίσια αυτά  σειρά γεγονότων μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αστική τάξη στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί ούτε καν τα δημιουργήματά της, όπως είναι η αστική δημοκρατία ή η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποχωρεί ακόμη και σ’ αυτά με στόχο να εγκαταστήσει άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς,  ίσως και άλλη πολιτεία. Ιστορικά είναι συχνή η καταφυγή της εξουσίας σε τέτοιους μηχανισμούς. Προχωρεί σε μια πολιτεία που κύριους άξονες θα έχει τον αυταρχισμό, τον απολυταρχισμό του κεφαλαίου, το κατακερματισμό της κοινωνίας  καταρχάς σε ιδιωτικούς και δημόσιους υπαλλήλους και κατόπιν  σ΄ατό που ουσιαστικά επιδιώκει μεσω της ανακατανομής κεφαλαίου, σε αριστοκράτες και  πληβείους σε κεφαλαιοκράτες και προλετάριους.

Η όξυνση των ταξικών αντιθέσεων  που επιδιώκει η αστική τάξη, θεωρεί ότι την οδηγεί στην  σταθερή  άλλωστε επιδίωξή της ,στη κατοχύρωσή του κεφαλαίου ως κυρίαρχη κοινωνική και οικονομική δύναμη. Μόνο που αυτή τη φορά διεξάγεται αμείλικτος πόλεμος και δεν προσφέρει λουλούδια . Επομένως γιατί περιμένει λουλούδια; Αυτή τη φορά κηρύσσει πόλεμο στο λαό, μόνο που αντί για βόμβες πέφτουν ή μάλλον ανεβαίνουν σπρέντς και σενάρια χρέους και  χρεοκοπίας.

Με τα προηγούμενο κεφάλαια προσπαθώ να εξηγήσω  την αμηχανία του πολύ κόσμου από τη μια για τα τεκταινόμενα, αλλά και από την άλλη, τις επιδιώξεις των κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τη κυβέρνηση Παπανδρέου και των διαπλεκόμενων ΜΜΕ . 

Η  Αριστερά

Στη χώρα μας η πολυκερματισμένη αριστερά αποτελεί εύκολο ή γραφικό αντίπαλο για τη κυρίαρχη τάξη. Όσο καιρό δεν οργανώνει με ενότητα και συντονισμένα την αντίσταση του λαού, απέναντι στην επίθεση ,τόσο ο λαός δέχεται τα πλήγματα το ένα πίσω από το άλλο. Όσο η αριστερά   με επιθετικό ή όχι προσδιορισμό ,προσπαθεί να εξηγήσει πως ονειρεύεται το νέο κόσμο το σοσιαλιστικό τόσο χάνεται η Δημοκρατία, αυτή η αστική κατάκτηση στην οποία  μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία του νέου. Όσο δε μάχεται  ενωμένα για τα καθημερινά τόσο θα βρεθεί  κάποιος άλλος να τα διεκδικήσει. Ο κόσμος διψασμένος θα δεχθεί οτιδήποτε ξεπερνά το παλιό σκηνικό, οτιδήποτε θα δείξει ότι τον βγάζει από τη δύσκολη θέση. Οτιδήποτε του προσφέρει χέρι βοηθείας. Οτιδήποτε είναι απέναντι στις λύσεις τύπου μνημονίου και των συνεπειών του.

Μαζί με το παλιό σκηνικό πιθανώς να ξεπεραστεί και η αριστερά, ορθόδοξη ή ριζοσπαστική, η οποία απλά ή θα παραγκωνισθεί ή  θα παρασυρθεί χωρίς να έχει πραγματική ευθύνη για τη κοινωνική κατάσταση. Τη μόνη ευθύνη που θα έχει, δε θα είναι μικρή άλλωστε, θα είναι η ΜΗ υλοποίηση μια αριστερής πειστικής απάντησης στα κοινωνικά προβλήματα. Κι αυτή την ατολμία θα την πληρώσει ακριβά! Παραδείγματα όπως της Αργεντινής ή του Ισημερινού δείχνουν ότι ο λαός πιάστηκε από την πρώτη σανίδα που βρέθηκε μπροστά του. (Θα δούμε πως θα τους βγει) Σάρωσε οτιδήποτε παλιό βρέθηκε μπροστά του. Ακόμη και σήμερα το παλιό παράδειγμα της δημιουργίας του ΕΑΜ, δείχνει ότι όταν σαρώνεται το παλιό σκηνικό δε κάνει διακρίσεις.

Η άρνηση  του ΚΚΕ δια στόματος Παπαρήγα, για διάλογο  της αριστεράς και ουσιαστικά η υπεράσπιση του μικροκομματικού συμφέροντός του  θα αναδείξει άλλες δυνάμεις στο προσκήνιο.  Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να είναι σ’ αυτές τις δυνάμεις που έχει ανάγκη ο λαός σήμερα. Θα επιδιώξει να απαντήσει με οργή στην  ολοένα ογκούμενη επίθεση του κεφαλαίου. Θα επιδιώξει να απαντήσει επιθετικά  στις προσπάθειες να δημιουργηθεί «μέτωπο σωτηρίας»  από τους κρατούντες  το οποίο θα αποτελείται από τμήματα του παλιού σκηνικού διανθισμένα από πρόθυμους  να συνεισφέρουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απαντήσει ουσιαστικά . Θα παρασύρουμε ότι παλιό υπάρχει!

Η Αντίδραση της κοινωνίας,η αντίδραση της αριστεράς

           Η κυβέρνηση της τρόικας ή άλλως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και των συνεπικουρητών της αποφάσισε να πινικοποιεί οποιαδήποτε ενέργεια ερχεται σε αντίθεση με την πολιτική της. Εβαλε τον υπέρτιτλο "ανομία" για να μπορέσει να ντύσει τα επιχειρήματά της και καθάρισε. "Ανομία" λοιπόν στη Κερατέα όπου για μέρες οι κάτοικοι αντιτίθενται στη κατασκευή ΧΥΤΑ με άγριους προπηλακισμούς από τα ΜΑΤ και τους κατασκευαστές. "Ανομία" υποτίθεται ότι είναι η αντίδραση του κόσμου που βεβαρυμένος από τα σκληρά οικονομικά μέτρα αγκαλιάζει το κίνημα "Δεν πληρώνω-δεν πληρώνω"και αρνείται να πληρώσει διόδια. "Ανομία" ακόμα και η συμπαράσταση μελών της νεολαίας ΣΥΝ στα δικαστήρια όπου έβαλε τα ΜΑΤ να νουθετήσει το γραμματέα της..."ανομία" το να επιστρέφεις ενα χαμένο αστυνομικό δελτίο και να ξυλοφορτώνεσαι όπως ο Δ. Παπαδάτος. "ανομία" να συμπαραστέκεσαι στους μετανάστες οι οποίοι επιθυμούν να νομιμοποιηθούν.          

           Και πίσω από όλες αυτές τις "ανομίες" ποιος κρύβεται; Βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άνθρωποί του και δευτερευόντως τα άλλα κόμματα της Αριστεράς και εννοώ το ΚΚΕ και όχι το Κουβέλη. Η κυβένηση έχει στους σχεδιασμούς της να τελειώνει με το ΣΥΝ ,επιθυμεί να τον αντικαταστήσει με τη λάιτ αριστερά που διαλέγεται και συνεργάζεται  του Κουβέλη.   

Αυτό γίνεται με  πολλούς τρόπους ,αλλά ο κυρίαρχος είναι ότι υποκινεί παράνομες πράξεις.

Το λυπηρό είναι ότι δε το καταλαβαίνει ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΚΚΕ. Παραμένουν κατακερματισμένοι οχυρωμένοι πίσω από τις θέσεις τους αρνούμενοι να συνεργαστούν για τα ελάχιστα. Και οι άλλοι τρίβουν τα χέρια τους. Ανατρέπονται εργασιακά κεκτημένα χρόνων και αντί να βρούμε γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ μας,αντί να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι να συζητήσουμε,να προγραμματίσουμε μία μαζική αντίδραση καθόμαστε και κοιτάμε πως ένας πρωθυπουργός ανδρείκελο των οικονομικών παραγόντων κονιορτοποιεί την χώρα. Μόνο ο Συνασπισμός μιλάει για ένα κοινό μέτωπο από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Αντί να αξιοποιήσουμε την ιστορία της Αριστεράς,αντί να παραδειγματιστούμε από τις ομορφότερες στιγμές της το ΕΑΜ και την ΕΔΑ καθόμαστε και δυιλίζουμε το κώνωπα. Είμαστε υπόλογοι όχι για τηναντίδραση την οποία ούτε ελέγχουμε,ούτε θέλουμε να ελέγχξουμε ,αλλά  για την υποτονικότητα των δικών μας αντιδράσεων,για τις διασπασμένες συγκεντρώσεις,για τη διγλωσσία και όχι μόνο  της αριστεράς. 

         Μπροστά μας έχουμε το μνημόνιο και την ανελέητη πολιτική της κυβέρνησης. Πρέπει να αντιδράσουμε...έχουμε ακόμη καιρό. Οι πολίτες μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να τους κερδίσουμε.

        Βλέπουμε γελοία υποκείμενα όπως κάποιοι  δημοσιογράφοι που τα έχουν αρπάξει χοντρά (και ίσως συνεχίζουν να τα αρπάζουν) το καιρό της υποτιθέμενης "ανάπτυξης" να μας δείχνουν το δάχτυλο...σε ποιους;...σε μας τους ανέργους, σε μας τους κακοπληρωμένους

        Βλέπουμε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και συνδικαλιστές να γλείφουν δεξιά κι αριστερά...να τους δίνεται απεριόριστος χρόνος...βλέπουμε υποτελείς υπουργούς να κάνουν πως δήθεν διαφωνούν  με τη τρόικα και από την άλλη να βάζουν τις υπογραφές τους και να εξαντλούν τις επικοινωνιακές τους ικανότητες για τους εργαζόμενους.

Βλέπουμε μια αντιπολίτευση που θα έκανε ακριβώς τα ίδιααπλά να ψελλίζει και κατόπιν να ψηφίζει.

          Βλέπουμε ένα κομμάτι της ακροδεξιάς να ψηφίζει ,να συμπαραστέκεται...να προσπαθεί να συμμετάσχει στο κομμάτι της εξουσίας...το άλλο ακροδεξιό χαιρετά ναζιστικά στο δημοτικό συμβούλιο και το ανέχεται ο εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΑΡΙ κ. Καμίνης.

        Βλέπουμε τη κ. Μπακογιάννη να βγάζει την πιο άγρια και ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη λαλιά και να την παρουσιάζει ως ανανεωμένη πολιτική.

           Βλέπουμε με λύπη είναι αλήθεια να σερνονται πρώην αριστεροί σε διαλόγους σε καταγγελλίες συντεχνιών και μειοψηφιών, ανάμεσά τους και το ΔΗΑΡΙ του Κουβέλη με μόνο στόχο την συγκυβέρνηση...

          Βλέπουμε..βλέπουμε..........

  αλλά δεν είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε....ενωμένα,οργανωμένα.....

Ως πότε;

“Η απάντηση είναι άνθρωπος όποια κι αν είναι η ερώτηση”
γράφει το πανό που κρατούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στη Βουλή. Απέναντί τους χιλιάδες εργαζόμενοι που έσπευσαν στο Σύνταγμα για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στα μονομερή σκληρά μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης.

ΤΑ ΜΑΤ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΟ ΓΛΕΖΟ

Στη παραπάνω φωτογραφία ο έλληνας πρωθυπουργός της κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ με στολή ΜΑΤατζή χτυπά το έλλειμα που έχει μεταμορφωθεί σε Μ. Γλέζο.

Βρε ουστ ξεφτίλες!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 04/03 ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ.

"Αυτοί που αρπάνε το φαί απ΄το τραπέζι
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν".

Μπέρτολτ Μπρεχτ

Μέσα στο περιβάλλον της τριπλής επιτήρησης (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η κυβέρνηση ανακοίνωσε τελικά ένα πακέτο μέτρων που οδηγεί στην τελική εξόντωση όλων των εργαζόμενων χωρίς καμία εξαίρεση: μίλησε για μείωση των μισθών από 14 σε 12,4 περικόπτοντας μέρος από το δώρο Πάσχα και Χριστουγέννων καθώς και από το επίδομα αδείας, περικοπή των επιδομάτων στο δημόσιο κατά 12%, πάγωμα των συντάξεων στο δημόσιο το 2010, αύξηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, αύξηση 20% στα τσιγάρα και στα ποτά, αύξηση της τιμής της βενζίνης 8 λεπτά το λίτρο, μέτρα που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους θα επιφέρουν 4,8 δις ευρώ καθώς και τη στήριξη της Ευρώπης. Γι’ αυτό και ο κ. Παπανδρέου ζήτησε τη στήριξη των μέτρων από όλους.
Η στάση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ είναι τουλάχιστον προκλητική όταν βλέπουμε όλο το επιτελείο της να περιδιαβαίνει την Ευρώπη προσπαθώντας να πείσει ότι είναι διατεθειμένη να πάρει όσο γίνεται πιο σκληρά μέτρα αρκεί να ικανοποιήσει τις διαθέσεις και τις ορέξεις τόσο του διεθνούς κεφαλαίου όσο και των πολιτικών εκπροσώπων τους όπως η Μέρκελ, ο Αλμούνια, ο Μπαρόζο και όλο το σινάφι τους. Εκφράζουν με όλους τους τρόπους την υποτακτικότητά τους και τη διάθεσή τους να κηρύξουν τον πόλεμο στην ελληνική κοινωνία, να οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε οριακό σημείο επιβίωσης.
Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα σταματήσουν εδώ. Περιμένουν, υπολογίζουν, μετράνε ποια θα είναι η αντίδραση του εργαζόμενου κόσμου για να προχωρήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών και των συντάξεων, στη συνέχιση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, στην ουσιαστική και τυπική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, στην απελευθέρωση των απολύσεων, στην ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
Χωρίς καμία αναβολή λοιπόν είναι η στιγμή που πρέπει να απαντήσουμε. Ο κόσμος της δουλειάς να δείξει επιτέλους ότι η δύναμη βρίσκεται στα χέρια του.
Οι πολλές και διαφορετικές, κατακερματισμένες πρωτοβουλίες δεν είναι χρήσιμες ούτε και αποτελεσματικές. Χρειάζεται ένας ενιαίος συντονισμός που να αγκαλιάζεται από όλους.
Γιατί:
Έχουμε ανάγκη ΕΝΑ μεγάλο κίνημα ενάντια στο κυβερνητικό Πρόγραμμα Σταθερότητας, ενάντια στο ζουρλομανδύα του ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας.
Καλούμε στο συντονισμό και στην κοινή δράση όλο τον κόσμο της αριστεράς, τους κοινωνικούς αγωνιστές, τους συνδικαλιστές που σέβονται το ρόλο τους, όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους νέους και τις νέες, στη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου που θα ανατρέψει αυτές τις πολιτικές.

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΡΑ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Μια βραδιά στην επαρχία ...Ελλάδα...Εκτακτο παράρτημα

Σήμερα ήρθε ο Ολι Ρεν...συναντήθηκε με τον έπαρχο της Ελλάδος κ. Παπανδρέου και προανήγγειλε τα νέα μέτρα. Εκτακτή η κατάστασις!....Η κυβέρνησις, δήλωσε ο Ολιν Ρεν, θα σας τοποθετήσει όλους σε μία τάξη ή άλοιώς στο γύψο (τι θυμηθήκαμε τώρα!)..... για να τα κάνουμε λιανά: μας είπε ότι παίρνουμε πολλά λεφτά και τα τρώμε σε πίτσες μουσακάδες και παστίτσια..... οι μήνες είναι 12 .......και μείς πως παίρνουμε 14 μισθούς;αυτά είναι αδιανόητα δήλωσε ο Ολιν Ρεν....οι Έλληνες που όπως είδαμε και στην εκπομπή του Θεοδωράκη γλεντάνε πίνουν ούζα και τίποτε δε κάνουν...και οι κερδοσκόποι στο μέτωπο απειλούν τα συνορά μας...αυτά είπε ο(Χ)όλι...και συμπλήρωσε: kalo kourgio!
Αμέσως οι εκατόνταρχοι δήλωσαν υποταγή και οι Λοβέρδος, Παπαωνσταντίνου δήλωσαν ότι οι κάτοικοι είναι έτοιμοι...δε χρειάζεται να τους ρωτήσουμε συμπλήρωσαν...άλλωστε μιλούν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων γι αυτούς .....να δώσουν όχι μόνο μισθό είπαν, αλλά και ο Γιάννης της Μαρίας το πόδι του, η Κατερίνα του Θεμιστοκλή τη συνταξή της, ο Πέτρος παιδί πολύτεκνης οικογένειας το επίδομα του....Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχτηκαν......ο κόσμος έφευγε με τα τραίνα τραγουδώντας...".παιδιά της Ελλάδος παιδιά"...Μπροστά πήγαιναν οι τροβαδούρες Ολγα Τρέμη- Κάτια Μακρή ντυμένες με τη στολή των ΟΥΚ( Ομάδα υποβρύχιων Καταστροφών)...ακολουθούσαν με το χαμόγελο στα χείλη Χατζηνικολάου Τράγκας Πρετεντέρης να υπηρετήσουν την πατρίδα...ξέρετε εσείς...να βγάζουν υπηρεσίες-σκοπιές περιπολίες κόψιμο επιδομάτων σε κανένα δεύετερο πρώτο γραφείο εκεί δηλαδή που βγαίνουν οι υπηρεσίες και όλως τυχαίως αυτοί που τις βγάζουν δεν είναι ποτέ μέσα....
Μπροστά ο αντιστράτηγος Πάγκαλος που ...αφού βρήκαν στολή στα μέτρα του χύθηκε πολύ κοντά στην πρώτη γραμμή κάνοντας βαρελάκια κατατροπώνοντας τον εχθρό....

Όλοι για την Ελλάδα έλεγαν μ΄ένα στόμα με μια φωνή και ο μονίμως αντιρρησίας από το καιρό της Τροίας στρατιώτης Θερσίτης πετάχτηκε....

Πάλι εμείς θα την πληρώνουμε; ....Τι θέλουμε εδώ;...ποιο το συμφέρον των απλών στρατιωτών;.....Του τάλεγα και του Αγαμέμνωνα αλλά δε με άκουγε...και τό φαγε το κεφάλι του.....