Η Σώτη της "Πολιτιστικής" και η Σώτη της Athens Voice. Η πορεία ενός κουλτουροφιλισταίου.

«Ιστορίες απόγνωσης-Contres de desespoir» 

Η κ. Σώτη Τριανταφύλλου συνεχίζει να προκαλεί.

Όμως δεν προκαλεί με τα έργα της όπως θα ’πρεπε, αλλά με τις πολιτικές-πολιτικότατες θέσεις περί «θεωρίας των δύο άκρων» Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Με εξοργίζει πολύ ότι στο παρελθόν είχε ως πρόσωπο προβληθεί από τις σελίδες της αείμνηστης «Πολιτιστικής» Ενός πολύ ενδιαφέροντος περιοδικού με αναφορές στην αριστερά. Το πρώτο κοινό της Σώτης υπήρξαμε εμείς οι «ακραίοι». Εγώ να σας πω την αλήθεια την διάβαζα στην αρχή, αλλά σύντομα διέκρινα την εγωπάθειά της ως το μεγαλύτερο ελάττωμά της. Η ακατάληπτη σύνθεση των κειμένων της και τα τσαλαβουτήγματά της στη τέχνη, εδώ κι εκεί, ήταν ωραία απόκρυψη – παραλλαγή του εαυτού της. Είχα αρπαχτεί πολλές φορές με φίλους για τις δήθεν ενδοσκοπικές αναλύσεις της κ. Σώτης που δεν έλεγαν απολύτως τίποτε. Δεν έβρισκα το λόγο να γράφει σ΄ ένα πολιτιστικό περιοδικό, Από κάποια στιγμή έπαψα να διαβάζω τα κείμενά της. Θυμάμαι ότι έλεγα μονότονα ότι τα κείμενά της «πιάνουν χώρο». Μέχρι που κατάλαβα ότι η δηθενιά (κατά του «αψηφισιά» που χρησιμοποιεί η κ. Σώτη) κυκλοφορούσε ελεύθερη στην «Πολιτιστική» και φάνηκε καθαρά κυρίως από τη στιγμή που η «Πολιτιστική» καταφέρθηκε ενάντια στο «Ίσως να ναι κι έτσι» του Γ. Ρίτσου.

Έχοντας αυτή την προϊστορία η κ. Τριανταφύλλου συνέχισε να γράφει βιβλία «που πίανουν χώρο» και άρθρα (τελευταία στην έγκυρη Athens Voice και Protagon) που μας περνούσε από γενεές δεκατέσσερις όλους εμάς που τολμάμε και μιλάμε εναντίον του (θεσμού, της αρχής;) μνημονίου, που θέλουμε δουλειά, που θέλουμε φάρμακα και άλλα τέτοια λουμπενοπρολεταριακά, μάγκικα, εξυπνακίστικα, υστερικά. Επιπλέον δεν καταλάβαινε πλέον αυτούς που βγαίνουν στο δρόμο και φωνάζουν και δείχνουν «έλλειψη αγωγής και ευγένειας» σε αντίθεση με τα ΜΑΤ που και αγωγή και ευγένεια διαθέτουν και απ’ όλα. Γι αυτό άλλωστε εμάς δε μας καταλαβαίνει και τα ΜΑΤ δεν τα κατακρίνει.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτά τον Απρίλιο του 2013, έγραψε ακόμη ένα βαρυσήμαντο άρθρο κατακεραυνώνοντας ποιον; Το μνημόνιο; Τη κυβέρνηση; Όχι βέβαια! Αλλά την Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ. Που ως γνωστό φταίει για όλα. Ένα άρθρο με τον προκλητικό τίτλο «Αυγή, όχι Χρυσή Αυγή» προσπαθώντας να απαντήσει στο άλλο «άκρο», στην αριστερά κι ενώ δεν είχαν ακόμη φτάσει στ’ αυτιά της, τα λόγια του Κατρούγκαλου. Σφόδρα ενοχλημένη από την κριτική, γιατί έχει μάθει να της χαϊδεύουν τ’ αυτιά και τώρα της έπεσε βαριά, αραδιάζει στο άρθρο αυτό, σωρηδόν ύβρεις και ακραίους χαρακτηρισμούς για κάτι που κατηγορεί την ίδια στιγμή την Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ (γλωσσικό φασισμό τον ονομάζει)

Σε όλο της το άρθρο που διανθίζεται από γελοίες αναφορές περί «ρεβανσισμού και σταλινικής τρομοκρατίας» καταδεικνύοντας, ότι η κ. Τριανταφύλλου ως άλλος Φαήλος ή  Μουρούτης κλπ, ζει εντελώς σε άλλον κόσμο. Δικαίωμά της βέβαια, αλλά ας ακούσει την άλλη άποψη, ας διαφωνήσει μαζί της, ας πει την δική της άποψή της, αλλά στο τέλος ας ακούσει και την κριτική. Ή δεν αντέχει την κριτική; Όταν συνδέει την Αυγή με τη Χρυσή Αυγή η κ. Τριανταφύλλου το μόνο που κάνει είναι να δικαιώνει όλους εμάς που της ασκούμε κριτική. Εμ, όπως έστρωσες θα κοιμηθείς που λέει και η παροιμία. (εκ του λουμπεν προλεταριάτου) Δεν είναι δυνατόν να λες όσα λες και να μην μιλάει κανείς.

Ακόμη περισσότερο αναδεικνύεται μέσα από το άρθρο της, ένας βάρβαρος κομπλεξισμός, χάνοντας τη «νηφαλιότητα και σοβαρότητά» της, κι ένας εκ των υστέρων εκνευρισμός γιατί απλά αυτό θα αποδειχθείλίγους μήνες μετά, τον Οκτώβριο του 2013 όταν ο κ. Κατρούγκαλος τα είπε έξω από τα δόντια στην εκπομπή "Ανατροπή" και γιατί μπροστά στον κ. Κατρούγκαλο η κ. Σώτη Τριανταφύλλου χάνει τη λάμψη του τίτλου του «πνευματικού ανθρώπου».

Ακόμη πιο πολύ η κ. Σ. Τριανταφύλλου φαίνεται ότι εκνευρίζεται με τους χαρακτηρισμούς για τον Γ. Πρετεντέρη. Αλήθεια γιατί ταυτίζεται μαζί του; Αν το θέλει δικαίωμά της, αλλά ταυτίζεται αμέσως και με τα ανεπίτρεπτα και χυδαία άρθρα του, (ναι χυδαία και σύμφωνα με τον αστικό πολιτισμό που διακηρύσσει η κ. Σώτη) όπως εκείνο το «Ζωή Κασιδιάρη» και τόσα άλλα. Γιατί προβάλλει τον «αστικό πολιτισμό» ως φάρμακον δια πάσα νόσον; Κι αν ναι γιατί τουλάχιστον δεν τον ακολουθεί σιωπώντας με τη βεβαιότητα ότι κάποτε ούτως ή άλλως θα δικαιωθεί;

Για να σας μιλήσουμε καθαρά κ. Σώτη.

Εμπνεόμαστε από τους δρόμους και όχι «από τα ρείθρα των πεζοδρομίων» που με σκοπιμότητα τα συγχέετε. Εκεί ανδρώθηκε η αριστερά, εκεί μάτωσε κι αν ακούγατε περισσότερο τους παλαιότερους θα μαθαίνατε περισσότερα.

Αλλά δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις σας ούτε ν’ ακούσετε ούτε να μείνετε στην Αριστερά. Ξένη αισθανόσασταν πάντα, την χρησιμοποιήσατε (όπως πάρα πολλοί) για τα πρώτα βήματά σας και μετά επανήλθατε με το οπλοστάσιο των εχθρών της. Τις ίδιες κατηγορίες απηύθυναν στην αριστερά και παλιότερα οι ιδεολογικοί προκάτοχοί σας. Εσείς που διαβάζετε, ξεφυλλίσετε τα επιχειρήματά τους και θα δείτε ότι λέτε τα ίδια. Φαντάζομαι ότι ήδη το 'χετε κάνει.

Γιατί επιμένετε να αυτογελοιοποιείστε; Μήπως θέλετε να βγείτε στην πολιτική σκηνή; Δε νομίζω. Απλά το κάνετε για να μένετε στην επικαιρότητα και να μην χάσετε τον τίτλο «πνευματικός άνθρωπος» που σας αρέσει πολύ και που τόσο πολύ παλέψατε να τον αποκτήσετε από την «Πολιτιστική» και μετά.

Ο μόνος τίτλος, ιδέα του Μαγιακόφσκι γιατί ευδοκιμούσαν από τότε οι άνθρωποι σαν και σας, που μπορεί να σας απονεμηθεί (αν και είναι αρκετοί οι διεκδικητές) είναι εκείνος της κουλτοροφιλισταίας.

Η Χρυσή Αυγή και το παρακράτος. Εμείς τα γνωρίζαμε, άλλοι τώρα «πέφτουν από τα σύννεφα».

Από πολύ νωρίς είχαμε ασχοληθεί εδώ στον αστυάνακτα με τη ΧΑ και με το πώς παρουσιάζονταν στη κοινή γνώμη. Η αρχική εμφάνιση της μέσα στους «αγανακτισμένους» κατοίκους του Αγ. Παντελεήμονα είχε τότε επισημανθεί. Τότε ο αστυάνακτας έλαβε στο προσωπικό του ταχυδρομείο μήνυμα από «αγανακτισμένους» του Αγ. Παντελεήμονα, που απειλούσαν με μηνύσεις. Τότε είχα δημοσιεύσει την ενέργεια αυτή και από τα σχόλια είναι δυνατό να συμπεράνει κανείς ότι το αυγό είχε ήδη εκκολαφθεί και το φίδι να ξετυλίγεται.

Αργότερα το αποκορύφωμα ήταν την προεκλογική περίοδο, το χαστούκι στη Λιάνα Κανέλλη. Και γι αυτό είχαμε γράψει στον αστυάνακτα, και συμπεραίναμε ότι απαιτείται κοινή δράση των δυνάμεων της Αριστεράς για να καταφέρουμε συντριπτικό χτύπημα στους φασίστες. Ποτέ μα ποτέ δεν εισακουστήκαμε ως ΣΥΡΙΖΑ και το αποτέλεσμα ήταν η εκτόξευση των φασιστών στις εκλογές. Ούτε βέβαια μετεκλογικά.

Δεν εισακούστηκε επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κατήγγελλε φρασεολογίες και πρακτικές από επίσημους συμβουλάτορες του πρωθυπουργού. Είχαμε πει τότε ότι η Ν.Δ κινείται «εππ… ακροδεξιά» με το κουρέλιασμα του Συντάγματος, αλλά και με συγκεκριμένες στάσεις στελεχών της κατά της άρσης ασυλίας βουλευτών της ΧΑ.

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη αριστερά όταν κατήγγειλε ότι η αστυνομία είναι διαβρωμένη από τους φασίστες και ότι στο αστυνομικό τμήμα του Αγ. Παντελεήμονα οι Χρυσαβγήτες φέρονταν σαν το σπίτι τους. Καμιά ανταπόκριση από την πολιτική ηγεσία. Αντίθετα τα πέταγαν όλα κάτω από το χαλί.

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κατάγγελλε τον κ. Κωτούλα σύμβουλο του Πρωθυπουργού, ο οποίος εξωράιζε το ναζισμό και το «έργο» του Χίτλερ, κάτι που από δω είχαμε καταγγείλει με την ανάρτηση – «Η μεθοδολογία του κ. Κωτούλα ή αλλιώς«τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια»;

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ  και με καθαρό τρόπο το λέγαμε και το γράφαμε και από δω «Από σήμερα (θα γίνει προσπάθεια) να ταυτιστεί από το πολιτικό και Μιντιακό κατεστημένο η οποιαδήποτε διαμαρτυρία του λαού με το φασισμό της Χρυσής Αυγής και με άλλες ακραίες εκφάνσεις οι οποίες  είναι ιδιαιτέρως ύποπτες και βεβαίως θα αποδοθούν στην ανερχόμενη αριστερά  (Μαρφίν, «κουκουλοφόροι», αγανακτισμένοι, γιαουρτώματα,) Θα επιστρατεύσουν πολύ κόσμο γιαυτό. Από κουλτουροφιλισταίους έως δημοσιογράφους-παπαγαλάκια και γιαλαντζί «αριστερούς» Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγο καιρό κατηγορήθηκε το ΔΣ της Sprider για την πυρπόληση του υποκαταστήματος της στην Ερμού το Δεκέμβρη του 2008. Είπαμε άλλωστε γι αυτό γιγάντωσαν. Για να τη χρησιμοποιήσουν τη κατάλληλη ώρα»

Τι αλήθεια απ’ όσα γράφαμε από δω (τα ίδια έλεγαν όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ και στην υπόλοιπη αριστερά) δεν έγινε; Και το Μιντιακό κατεστημένο τους απέκλεισε δήθεν από τη μια και τους έβαζε από την άλλη σε λαιτ εκπομπές με ακροαματικότητες και η θεωρία των δυο άκρων γιγαντώθηκε με στόχο να έχουν πολεμοφόδια για να χτυπήσουν τους αγώνες των εργαζομένων. Οι δε  κουλτουροφιλισταίοι έκαναν καλά τη δουλειά τους ντύνοντας και θεωρητικά τη θεωρία των δύο άκρων, ώσπου όλοι ξαφνικά έπεσαν από τα σύννεφα και γίνανε αντιφασίστες.

Ξαφνικά αυτά που λέγαμε για εγκληματική συμμορία φαίνεται να αποδεικνύονται και ο Σαμαράς μας λέει ότι θα ξεδοντιάσει τη Χρυσή Αβγή. Ας κοιτάξει πρώτα γύρω του να δει ποιους έχει μαζέψει, και μετά ας περάσει στις μεγαλοστομίες. Την ώρα που γράφω αυτά ο κ. Κρανιδιώτης συμπεριφέρεται με ξενδριάτροπο τρόπο ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Λαζαρίδης σε συνέχεια του παλαιότερου χυδαίου άρθρου του κ. Πρετεντέρη ο οποίος ταυτίζει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο που κάνει η σ. Ζωή Κωνσταντοπούλου με τα μαχαιρώματα της Χρυσής Αβγής.

Η Χρυσή Αβγή έχει τις ρίζες της βαθιά στην πολιτική που ακολουθεί ο κ. Σαμαράς και κ. Βενιζέλος. Από κοντά για να μη ξεχνιόμαστε και η  ΔΗΜΑΡ που ενίσχυσε τις ενέργειες της κυβέρνησης. Όλοι αυτοί είναι ένοχοι για την διόγκωσή της. Δημιούργησαν ένα πολιτικό σύστημα το οποίο είναι σαθρό με δεκάδες σκάνδαλα τα οποία παραγραφτηκαν ή κουκούλωσαν. Χρηματηστήριο, Βατοπέδι, Λίστα Λαγκαρντα, σκάνδαλο Ζήμενς είναι κάποια από τα θορυβώδη σκάνδαλα τα οποία συγκαλύφθηκαν. Ψήφισαν μνημόνια, δημιούργησαν τεράστιες ανισότητες στη κοινωνία, τορπίλισαν το Σύνταγμα με προεδρικά διατάγματα και χωρίς καμιά συζήτηση στη Βουλή, χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τα ΜΑΤ σε κάθε διαμαρτυρία, παραβλέποντας (;) ότι τα ΜΑΤ παρέα με Χρυσαβγήτες (οι Χρυσαβγήτες πίσω από τα ΜΑΤ πότε ως κουκουλοφόροι, πότε ως αγανακτισμένοι) κάνουν παρελάσεις στις διαδηλώσεις χτυπώντας διαδηλωτές και άλλα πολλά.

Μόνο μια κυβέρνηση αριστεράς θα καταφέρει να τσακίσει το φασισμό και το παρακράτος. Γιατί θα ξεκινήσει από τις αιτίες που τον γεννούν. Και οι αιτίες είναι πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές. Δεύτερο γιατί θαπροχωρήσει σε μέτρα πρακτικά με την  αναδιοργάνωση της αστυνομίας. Τρίτο γιατί θα δημιουργήσει τις προυποθέσεις εκείνες διαπαιδαγώγησης της νέας γενιάς ώστε να γνωρίσει το φασισμό.

Δεν περιμένω λοιπόν τίποτε από τους ΣαμαροΒενιζέλους. Αυτοί εκτρέφουν τους Φαήλους, τους Μουρούτηδες, τους Λαζαρίδηδες, τους Λοβέρδους, τους Χρυσοχοίδηδες. Μ΄ αυτούς είναι δυνατόν να ξεριζώσουν τη Χ.Α; Έτσι με την πολιτική Σαμαρά το μόνο που θα γίνει είναι ότι απλά οι ψηφοφόροι της Χ.Α μπορεί να κάνουν ένα κλικ μετακίνησης στο κόμμα του Σαμαρά. Κάτι που διακαώς επιθυμεί ο Σαμαράς. Κι αυτό απ’ ότι φαίνεται δεν είναι βέβαιο.

Η κ. Σώτη μας τίναξε τα πέταλα. Η τάξη των κουλτουροφιλισταίων

    Το τελευταίο διάστημα παρουσιάζονται άρθρα δηλώσεις και σχόλια επί της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα από διάφορους οι οποίοι ανήκουν στον λεγόμενο «πνευματικό κόσμο» Και η παρουσία τους διοχετεύεται από το διαδίκτυο κυρίως, αλλά και τα ΜΜΕ. Ονόματα όπως Λ. Διβάνη, Σ.Τριανταφύλλου, Ξανθούλης, Σαββόπουλος, Σμαραγδής  σε εκδηλώσεις., ή σχόλια και άρθρα προκαλούν.

    Οι κ. «πνευματικοί» έχουν ένα κοινό γνώρισμα. Υποστηρίζουν τις ακραίες μνημονιακές πολιτικές. Δεν είμαι εκείνος που θα εμβαθύνω στο καλλιτεχνικό έργο τους, αλλά θα πω κάποια πράγματα για τις δηλώσεις τους. Είναι έτοιμοι με το πληκτρολόγιο ανά χείρας να σχολιάσουν με ακραίο τρόπο οτιδήποτε, αλλά δεν αποδέχονται την οποιαδήποτε κριτική που γίνεται σκληρά και άμεσα(περίπτωση Λ. Διβάνη). Κάποιοι άλλοι συντρώγουν με τον Κοκκό γιατί ξαφνικά βρίσκουν ότι τους ενώνουν κάποια κοινά Άλλες φορές προσπαθούν να αναλύσουν τη θεωρία των δύο άκρων ρίχνοντας βεβαίως το ανάθεμα στον ΣΥΡΙΖΑ (περίπτωση Σ. Τριανταφύλλου). Όλους αυτούς που αναφέραμε με έναν επιθετικό προσδιορισμό του Μαγιακόφσκι από δω και στο εξής θα τους ονομάζουμε κουλτουροφιλισταίους .Οι κουλτουροφιλισταίοι προσπαθούν να ενδύσουν την άγρια πολιτική της κυβέρνησης με ένα θεωρητικό περίβλημα.

     Τα κύρια χαρακτηριστικά των κουλτουροφιλισταίων είναι η υπεράσπιση της σκληρής πολιτικής, η δηθενιά, η αυταρέσκεια, η αναίδεια απέναντι στους απλούς πολίτες, η αποστασιοποίησή τους και η συναγωγή συμπερασμάτων επί παντός επιστητού. Κοιτάζονται στο καθρέφτη τους κάθε βράδυ και δίνουν τα συγχαρητήρια στον εαυτό τους σαν τη κακιά μάγισσα στο παραμύθι της Χιονάτης. Αλλοίμονο αν ανακαλυφθεί Χιονάτη. Τότε χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να τη βγάλουν από τη μέση. Με λίγα λόγια η τάξη των κουλτουροφιλισταίων καθορίζεται όχι από το καλλιτεχνικό έργο του καθενός, αλλά από τις πράξεις τους απέναντι στη κοινωνία που πολλές φορές απέχουν από το ίδιο το έργο τους. Το έργο τους άλλωστε αριστερό κατά το παρελθόν (περίπτωση Σαββόπουλου) το χρησιμοποιούν ως πρόσχημα για να καταλάβουν θέση στο πάνθεον της τάξης των κουλτουροφιλισταίων. Όλοι αυτοί οι κκ ανήκουν στα χρυσά πέταλα που φορούν τα καθαρόαιμα άλογα. Αυταρέσκονται να είναι τα υποδήματα των καθαρόαιμων που κουβαλούν στην πλάτη τους σημαίνοντα πρόσωπα της οικονομικής ζωής.

     Για να γίνω πιο συγκεκριμένος θα σχολιάσω τη κ Σώτη Τριανταφύλλου (όπου κ μπορεί να βάζετε κατά πως νομίζετε, είτε το κυρία είτε το κουλτουροφιλισταία) η οποία ανέπτυξε τη θεωρία του πετάλου και μας τίναξε τα πέταλα.

       Η κ. Σώτη Τριανταφύλλου ξεκίνησε γράφοντας στο περιοδικό «Πολιτιστική». Τουλάχιστον εγώ από κει τη γνώρισα. Ένα επιτυχημένο πολιτιστικό περιοδικό της δεκαετίας του 80 σαφέστατα αριστερό. Τότε όταν το διαβάζαμε, όταν διαβάζαμε τη Σώτη διαφωνούσαμε πολλές φορές με τα κείμενά της. Όχι τόσο γι αυτά που έγραφε, αλλά για την υποβόσκουσα έπαρση και το «δήθεν» της. Βέβαια δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι η γυναίκα που έγραφε τότε σ’ ένα αριστερό περιοδικό θα εξελίσσονταν απλά σε μια κουλτουροφιλισταία.

     Με άρθρο της στο Protagon η κ. Τριανταφύλλου θέλει να μας εξηγήσει και να μας κάνει λιανά ότι για την άνοδο της Χρυσής Αυγής ευθύνεται αποκλειστικά «η ελληνική άκρα αριστερά (κομμουνιστική και αναρχοειδής)» Η έπαρση και η δηθενιά της κουλτουροφιλισταίας Σώτης πλέον δεν κρύβεται, είναι διάχυτη στα κείμενά της, στις συνεντεύξεις και τα σχόλιά της.

Η θεωρία των δύο άκρων ή όπως την ονομάζει «θεωρία πέταλου» είναι μια προσχηματική υπεράσπιση της αντιδημοκρατικής πολιτικής της κυβέρνησης. Η κουλτουροφιλισταία Σώτη αναπτύσσει τη θεωρία της: «τα κοινοβουλευτικά κόμματα, μετά το 1974 τουλάχιστον, δεν κατάφεραν να αντιτάξουν πολιτικό λόγο στην επέλαση της αριστερίστικης προπαγάνδας – και άφησαν το πεδίο της κοινωνικής δικαιοσύνης στα χέρια ιδεολογιών που δεν έχουν καμιά σχέση με την κοινωνική δικαιοσύνη». Μάλιστα όλα αυτά τα χρόνια κυβερνούσε η αριστερίστικη προπαγάνδα και όχι τα κόμματα των κ.Σαμαρά και Βενιζέλου.Τομάθαμε κι αυτό από τη κ. Σώτη. Συνεχίζει: «Δυο φαινομενικά αντίθετες ιδεολογίες αναδείχθηκαν σε ηγεμονικές: από τη μία η παραδοσιακή της δεξιάς –πατρίς, θρησκεία, οικογένεια- κι από την άλλη η παραδοσιακή της αριστεράς, πατρίς-επανάσταση-οικογένεια. Και για κάμποσες δεκαετίες, ο νόμος εξέλιπε και πάλι, αυτή τη φορά για χάρη της αριστεράς, μιας και πριν από το 1974, ο νόμος εξέλιπε για χάρη της άκρας δεξιάς». Δυο φαινομενικά αντίθετες ιδεολογίες Σώτη; Έτσι με μια λεξούλα ξεμπερδεύεις με τις θεωρίες ή καλύτερα τις ισοπεδώνεις. Αλήθεια τι κέρδισε η αριστερά από τη κυριαρχία της; Εγω εκείνο που γνωρίζω ήταν ότι η αριστερά καθηλωμένη στο 11% δεν είχε συμμετοχή στο σκάνδαλο Κοσκωτά, στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, στις τεράστιες παροχές προς τους Τραπεζίτες, στο Βατοπέδι, στο σκάνδαλο Siemens στη λίστα Lagard. Η αριστερά στην οποία επιτίθεται η Σώτη δεν έχει μπράβους στις τάξεις της και ανθρώπους της νύχτας όπως η Χρυσή Αυγή.

     Ναι έχει δίκιο η Σώτη. Αψηφά την εξουσία η Αριστερά. Ποια εξουσία όμως δε μας λέει. Την εξουσία των ολιγαρχών, τραπεζιτών και των τσιρακίων και παπαγαλακίων. Τι αλήθεια αψηφά το άκρο της Χρυσής Αυγής και τι εμείς οι αριστεροί.; Κυρίως εκείνο που κάνει η κ. Σώτη εντέχνως, είναι να αποκρύβει τι υπερασπιζόμαστε εμείς οι αριστεροί. Υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία και τη κοινωνική δικαιοσύνη. Τη δημοκρατία υπερασπίζονταν πάντα η αριστερά. Όταν οι ίδιοι «δημοκράτες» την έφτυναν, οι αριστεροί την υπερασπίζονταν. ‘Οταν άλλοι έκαναν την πάπια και συνωστίζονταν ν΄ ακούσουν τον Παπαδόπουλο στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα μην τυχόν και βγουν από το κάδρο της τάξης των «πνευματικών ανθρώπων» οι αριστεροί πνευματικοί άνθρωποι βρίσκονταν στις φυλακές και τις εξορίες. Όταν ανέβαινε ο Α. Παπανδρέου την εξουσία οι αληθινοί πνευματικοί άνθρωποι ήταν απ’ έξω. Τι κέρδισε ο Ρίτσος ας πούμε κ. Σώτη; Τι κέρδισαν οι άνθρωποι της Πολιτιστικής τους οποίους γνωρίζατε στην «πολιτιστική»; Αν αφαιρέσουμε εσάς και ίσως κάποιους άλλους που ενταχτήκατε στους «κουλτουροφιλισταίους», μια μικρή μερίδα, οι υπόλοιποι παρέμειναν πνευματικοί άνθρωποι.

   

      Μας καλεί η κ. Σώτη να σεβόμαστε τους θεσμούς. Ποιοι είναι οι θεσμοί; Μήπως η τρόικα, τα μνημόνια ο Σαμαράς ο Βενιζέλος ,ο Στουρνάρας, ο Δένδιας, ο Άδωνις, τα κλειστά σχολεία, τα κλειστά νοσοκομεία, οι απολύσεις, τα προεδρικά διατάγματα, οι πλειστηριασμοί σπιτιών κ.αλ. Εμείς αυτούς τους θεσμούς δεν τους σεβόμαστε και ούτε θα τους σεβαστούμε. Κι ας με αποκαλέσετε ακροαριστερό και αναρχοειδή. Σιγά την βρισιά. Να με λεγε κάποιος είσαι σαν τη Σώτη τότε θα προβληματιζόμουν.

     Εμείς θα σεβόμαστε τη δημοκρατία, όχι όπως την εννοεί η κουλτουροφιλισταία Σώτη, αλλά τους κοινωνικά αδύναμους τους μετανάστες, έτσι όπως κάναμε πάντα. Ο «κουλτουροφιλισταιισμός» σύντομα θα μείνει ως κενό γράμμα. Η κ.Σώτη θα συνεχίζει και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να λέει τα ίδια στο Μέγκα στο Protagon κι αλλού. Αλλά τότε θα είναι εντελώς αδιάφορη η έπαρσή της και η αναίδειά της.

    ΥΓ: και να μην αφήσω κάποια απορία βεβαίως διαφωνώ με την υπεράσπιση της κ. Διβάνη από τον κ. Τατσόπουλο. Είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και όπως όλοι οι βουλευτές μας πρέπει να σκέφτονται πολύ όταν μιλάνε. Αλλιώς υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι.