Είναι αλήθεια.... όχι με μεγάλη μου έκπληξη, είδα σήμερα στο Ριζοσπάστη ένα ακόμη πόνημα κάποιου Μ.Μ (πιθανώς ο γνωστός άγνωστος Μάκης Μαίλης) που αναφέρεται στο συνέδριο που οργανώθηκε εις μνήμη του Γρ.Φαράκου στο Ναύπλιο το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.
Πρώτη επισήμανση . Η εφημερίδα και η ηγεσία του ΚΚΕ ασχολείται σήμερα με το Φαράκο για να τον κατασυκοφαντήσει, για να τον χαρακτηρίσει και να τον αφορίσει, έστω και νεκρό. Δεν είναι η πρώτη φορά. Αναφέρεται σ΄ αυτόν και στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε προς μνήμην του στο
Nαύπλιο, ενώ την ημέρα που πέθανε έγραψε τρεις αράδες, λες κι ο Φαράκος ήταν κάποιος τυχαίος.
Ο Μ.Μ βγάζοντας όλα τα εσώψυχά του παραθέτει ιστορικές απόψεις του Γρηγόρη Φαράκου που αφορά το ΕΑΜ και προσπαθεί να πλάσει ιστορίες. Η εμπάθειά του για το πρόσωπο του Γρ. Φαράκου, δηλώνει τη σημερινή ποιότητα των υψηλόβαθμων (και μερικές φορές όχι μόνο) στελεχών του ΚΚΕ για ανθρώπους που προσέφεραν στο κίνημα και στο ΚΚΕ και για διάφορους λόγους (αν είναι διάφοροι οι λόγοι η πτώση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού) διαφώνησαν μαζί του. Με αριστερίστικη και ρεβιζιονιστική λογική αποσιωπάται η προσφορά του Φαράκου και αναδεικνύονται οι διαφωνίες τους.
Με έναν ισοπεδωτικό τρόπο ταυτίζονται οι απόψεις του Γρ. Φαράκου με εκείνες του Πάγκαλου και του Μαραντζίδη αλλά και άλλων ομιλητών.
Ο Μ.Μ βγάζοντας όλα τα εσώψυχά του παραθέτει ιστορικές απόψεις του Γρηγόρη Φαράκου που αφορά το ΕΑΜ και προσπαθεί να πλάσει ιστορίες. Η εμπάθειά του για το πρόσωπο του Γρ. Φαράκου, δηλώνει τη σημερινή ποιότητα των υψηλόβαθμων (και μερικές φορές όχι μόνο) στελεχών του ΚΚΕ για ανθρώπους που προσέφεραν στο κίνημα και στο ΚΚΕ και για διάφορους λόγους (αν είναι διάφοροι οι λόγοι η πτώση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού) διαφώνησαν μαζί του. Με αριστερίστικη και ρεβιζιονιστική λογική αποσιωπάται η προσφορά του Φαράκου και αναδεικνύονται οι διαφωνίες τους.
Με έναν ισοπεδωτικό τρόπο ταυτίζονται οι απόψεις του Γρ. Φαράκου με εκείνες του Πάγκαλου και του Μαραντζίδη αλλά και άλλων ομιλητών.
Μία δεύτερη επισήμανση. Αυτοί που κατασυκοφαντούν το Φαράκο έστω και νεκρό είναι εκείνοι που τον υπηρετούσαν πιστά όταν ήταν στην καθοδήγηση του Κόμματος. Γι αυτό ο Φαράκος έχει την ευθύνη του και την ανέλαβε θαρραλέα.Αλλά έτσι γίνεται στο ΚΚΕ. Με ευκολία σε πετάνε στο καιάδα. Έχουν καθαιρεθεί γραμματείς και πάμπολλα στελέχη έχουν κατασυκοφαντηθεί και κυνηγηθεί, από εκείνους που πιστά ακολουθούν το «ορθόδοξο» δόγμα που υπερίπταται πάνω από τα κεφάλια τους και τη λογική.....και το ονομάζουν «ανελέητη, σκληρή ιδεολογική και ταξική πάλη»
Μια τρίτη επισήμανση η οποία αναφέρεται στα νέα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που δε γνώρισαν τον Φαράκο μέσα από τις γραμμές του κόμματός τους. Το ΚΚΕ αποσιωπά τη δράση του. Γνωστή είναι αυτή η τακτική του. Για να καταλήγουν οι μη γνωρίζοντες στο συμπέρασμα ότι το μόνο κόμμα που έχει αγωνιστές είναι το ΚΚΕ…. τέτοιες ανοησίες….
Ο Φαράκος υπήρξε μαχητής του φοιτητικού λόχου του ΕΛΑΣ Λόρδου Μπάυρον στα Δεκεμβριανά (όπου και τραυματίστηκε), αλλά κι αργότερα στο ΔΣΕ. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε. Μέλος της ΚΕ, αλλά και του ΠΓ, Βουλευτής του ΚΚΕ , διευθυντής του Ριζοσπάστη και γραμματέας του ΚΚΕ. (δεν θα πω για τα μετέπειτα γιατί αυτά τους τα έχουν πει) Ο Φαράκος τόλμησε να κάνει αυτοκριτική, έτσι όπως τη θεωρούσε αυτός …με τις υψηλότατες αξίες και ιδιαίτερη τόλμη που είχε ως άνθρωπος.
Μη βιαστούν κάποιοι να πουν ότι τα «στερνά τιμούν τα πρώτα» ,αυτό συνήθως λένε , γιατί το λένε άνθρωποι άκαπνοι, ναι άκαπνοι οι οποίοι δεν έχουν φάει το Μαρξισμό με το κουτάλι όπως τον έφαγε ο Φαράκος. Άνθρωποι που έχουν χαμηλότατο ιδεολογικό επιπέδο με αποτέλεσμα να οδηγούν το ΚΚΕ σε μια στείρα αναθεώρηση της ιστορίας του και των προσωπικών ιστοριών των ανθρώπων που προσέφεραν σ΄αυτό.
Όταν ο Φαράκος προχωρούσε μέσα από τα βιβλία του σε πλήρη αυτοκριτική και αναστοχασμό αλλά και επιστημονικότατη καταγραφή και ερμηνεία των γεγονότων και καταστάσεων που ΕΖΗΣΕ, ήξερε πολύ καλά ότι αυτό θα ξεσήκωνε τη μήνιν των στελεχών του ΚΚΕ και του Ριζοσπάστη. Έπρεπε όμως να το κάνει γιατί το ΚΚΕ χρωστούσε στον Άρη Βελουχιώτη, στον Πλουμπίδη και Μπελογιάννη, στο Καραγιώργη. Ο Φαράκος μίλησε στο όνομά τους. Το θεώρησε χρέος του να πει πράγματα που το ΚΚΕ με λύσσα αποφεύγει να πει και να κάνει αυτοκριτική. Ο Φαράκος ήταν απλούστατα τυχερός. Δεν είχε τη τύχη ας πούμε του στελέχους του ΚΚΕ και διευθυντή Ριζοσπάστη Καραγιώργη ή Γυφτοδήμου που πέθανε ανακρινόμενος σε φυλακές της Ρουμανίας, φυλακισμένος από το ίδιο του το κόμμα.
Ο Φαράκος υπήρξε ένας τολμηρότατος αγωνιστής , δε δείλιασε ποτέ ούτε στις κακουχίες των φυλακών , ούτε στους τραυματισμούς, ούτε στις μάχες… ούτε στην αυτοκριτική που άλλοι στη θέση τους διαφυλάττοντας την υστεροφημία τους δεν έκαναν και δεν κάνουν.
Περισσότερα για το Φαράκο στο http://www.syn-thessaloniki.gr/?p=775.
ΥΓ: Ο κ.ΜΜ προδιαθέτει τι πρόκειται να ακολουθήσει στο ΚΚΕ μετά το ξεσκόνισμα των αγαλμάτων του Στάλιν. Αναφέρεται στην περίφημη ανακαταγραφή και την εξόντωση στελεχών που με αποφάσεις του έχει καταδικάσει το ΚΚΕ και δείχνει το δρόμο στην αποκατάσταση και του Ν. Ζαχαριάδη. Χωρίς καμία απόφαση ο Μ.Μ δείχνει το δρόμο. Η ηγεσία του ΚΚΕ δουλεύει από τα τώρα ώστε να αναθεωρήσει και το κομμάτι εκείνο που παλαιότερα με βδελυγμία καταδίκασε, το Ζαχαριαδισμό.
