Η Χρυσή Αυγή και το παρακράτος. Εμείς τα γνωρίζαμε, άλλοι τώρα «πέφτουν από τα σύννεφα».

Από πολύ νωρίς είχαμε ασχοληθεί εδώ στον αστυάνακτα με τη ΧΑ και με το πώς παρουσιάζονταν στη κοινή γνώμη. Η αρχική εμφάνιση της μέσα στους «αγανακτισμένους» κατοίκους του Αγ. Παντελεήμονα είχε τότε επισημανθεί. Τότε ο αστυάνακτας έλαβε στο προσωπικό του ταχυδρομείο μήνυμα από «αγανακτισμένους» του Αγ. Παντελεήμονα, που απειλούσαν με μηνύσεις. Τότε είχα δημοσιεύσει την ενέργεια αυτή και από τα σχόλια είναι δυνατό να συμπεράνει κανείς ότι το αυγό είχε ήδη εκκολαφθεί και το φίδι να ξετυλίγεται.

Αργότερα το αποκορύφωμα ήταν την προεκλογική περίοδο, το χαστούκι στη Λιάνα Κανέλλη. Και γι αυτό είχαμε γράψει στον αστυάνακτα, και συμπεραίναμε ότι απαιτείται κοινή δράση των δυνάμεων της Αριστεράς για να καταφέρουμε συντριπτικό χτύπημα στους φασίστες. Ποτέ μα ποτέ δεν εισακουστήκαμε ως ΣΥΡΙΖΑ και το αποτέλεσμα ήταν η εκτόξευση των φασιστών στις εκλογές. Ούτε βέβαια μετεκλογικά.

Δεν εισακούστηκε επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κατήγγελλε φρασεολογίες και πρακτικές από επίσημους συμβουλάτορες του πρωθυπουργού. Είχαμε πει τότε ότι η Ν.Δ κινείται «εππ… ακροδεξιά» με το κουρέλιασμα του Συντάγματος, αλλά και με συγκεκριμένες στάσεις στελεχών της κατά της άρσης ασυλίας βουλευτών της ΧΑ.

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη αριστερά όταν κατήγγειλε ότι η αστυνομία είναι διαβρωμένη από τους φασίστες και ότι στο αστυνομικό τμήμα του Αγ. Παντελεήμονα οι Χρυσαβγήτες φέρονταν σαν το σπίτι τους. Καμιά ανταπόκριση από την πολιτική ηγεσία. Αντίθετα τα πέταγαν όλα κάτω από το χαλί.

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κατάγγελλε τον κ. Κωτούλα σύμβουλο του Πρωθυπουργού, ο οποίος εξωράιζε το ναζισμό και το «έργο» του Χίτλερ, κάτι που από δω είχαμε καταγγείλει με την ανάρτηση – «Η μεθοδολογία του κ. Κωτούλα ή αλλιώς«τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια»;

Δεν εισακούστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ  και με καθαρό τρόπο το λέγαμε και το γράφαμε και από δω «Από σήμερα (θα γίνει προσπάθεια) να ταυτιστεί από το πολιτικό και Μιντιακό κατεστημένο η οποιαδήποτε διαμαρτυρία του λαού με το φασισμό της Χρυσής Αυγής και με άλλες ακραίες εκφάνσεις οι οποίες  είναι ιδιαιτέρως ύποπτες και βεβαίως θα αποδοθούν στην ανερχόμενη αριστερά  (Μαρφίν, «κουκουλοφόροι», αγανακτισμένοι, γιαουρτώματα,) Θα επιστρατεύσουν πολύ κόσμο γιαυτό. Από κουλτουροφιλισταίους έως δημοσιογράφους-παπαγαλάκια και γιαλαντζί «αριστερούς» Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγο καιρό κατηγορήθηκε το ΔΣ της Sprider για την πυρπόληση του υποκαταστήματος της στην Ερμού το Δεκέμβρη του 2008. Είπαμε άλλωστε γι αυτό γιγάντωσαν. Για να τη χρησιμοποιήσουν τη κατάλληλη ώρα»

Τι αλήθεια απ’ όσα γράφαμε από δω (τα ίδια έλεγαν όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ και στην υπόλοιπη αριστερά) δεν έγινε; Και το Μιντιακό κατεστημένο τους απέκλεισε δήθεν από τη μια και τους έβαζε από την άλλη σε λαιτ εκπομπές με ακροαματικότητες και η θεωρία των δυο άκρων γιγαντώθηκε με στόχο να έχουν πολεμοφόδια για να χτυπήσουν τους αγώνες των εργαζομένων. Οι δε  κουλτουροφιλισταίοι έκαναν καλά τη δουλειά τους ντύνοντας και θεωρητικά τη θεωρία των δύο άκρων, ώσπου όλοι ξαφνικά έπεσαν από τα σύννεφα και γίνανε αντιφασίστες.

Ξαφνικά αυτά που λέγαμε για εγκληματική συμμορία φαίνεται να αποδεικνύονται και ο Σαμαράς μας λέει ότι θα ξεδοντιάσει τη Χρυσή Αβγή. Ας κοιτάξει πρώτα γύρω του να δει ποιους έχει μαζέψει, και μετά ας περάσει στις μεγαλοστομίες. Την ώρα που γράφω αυτά ο κ. Κρανιδιώτης συμπεριφέρεται με ξενδριάτροπο τρόπο ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Λαζαρίδης σε συνέχεια του παλαιότερου χυδαίου άρθρου του κ. Πρετεντέρη ο οποίος ταυτίζει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο που κάνει η σ. Ζωή Κωνσταντοπούλου με τα μαχαιρώματα της Χρυσής Αβγής.

Η Χρυσή Αβγή έχει τις ρίζες της βαθιά στην πολιτική που ακολουθεί ο κ. Σαμαράς και κ. Βενιζέλος. Από κοντά για να μη ξεχνιόμαστε και η  ΔΗΜΑΡ που ενίσχυσε τις ενέργειες της κυβέρνησης. Όλοι αυτοί είναι ένοχοι για την διόγκωσή της. Δημιούργησαν ένα πολιτικό σύστημα το οποίο είναι σαθρό με δεκάδες σκάνδαλα τα οποία παραγραφτηκαν ή κουκούλωσαν. Χρηματηστήριο, Βατοπέδι, Λίστα Λαγκαρντα, σκάνδαλο Ζήμενς είναι κάποια από τα θορυβώδη σκάνδαλα τα οποία συγκαλύφθηκαν. Ψήφισαν μνημόνια, δημιούργησαν τεράστιες ανισότητες στη κοινωνία, τορπίλισαν το Σύνταγμα με προεδρικά διατάγματα και χωρίς καμιά συζήτηση στη Βουλή, χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τα ΜΑΤ σε κάθε διαμαρτυρία, παραβλέποντας (;) ότι τα ΜΑΤ παρέα με Χρυσαβγήτες (οι Χρυσαβγήτες πίσω από τα ΜΑΤ πότε ως κουκουλοφόροι, πότε ως αγανακτισμένοι) κάνουν παρελάσεις στις διαδηλώσεις χτυπώντας διαδηλωτές και άλλα πολλά.

Μόνο μια κυβέρνηση αριστεράς θα καταφέρει να τσακίσει το φασισμό και το παρακράτος. Γιατί θα ξεκινήσει από τις αιτίες που τον γεννούν. Και οι αιτίες είναι πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές. Δεύτερο γιατί θαπροχωρήσει σε μέτρα πρακτικά με την  αναδιοργάνωση της αστυνομίας. Τρίτο γιατί θα δημιουργήσει τις προυποθέσεις εκείνες διαπαιδαγώγησης της νέας γενιάς ώστε να γνωρίσει το φασισμό.

Δεν περιμένω λοιπόν τίποτε από τους ΣαμαροΒενιζέλους. Αυτοί εκτρέφουν τους Φαήλους, τους Μουρούτηδες, τους Λαζαρίδηδες, τους Λοβέρδους, τους Χρυσοχοίδηδες. Μ΄ αυτούς είναι δυνατόν να ξεριζώσουν τη Χ.Α; Έτσι με την πολιτική Σαμαρά το μόνο που θα γίνει είναι ότι απλά οι ψηφοφόροι της Χ.Α μπορεί να κάνουν ένα κλικ μετακίνησης στο κόμμα του Σαμαρά. Κάτι που διακαώς επιθυμεί ο Σαμαράς. Κι αυτό απ’ ότι φαίνεται δεν είναι βέβαιο.

Εξω Φασίστεεεεες......

Έλαβα από μία "επιτροπή" που υπογράφει ως ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ μία ρατσιστική προκήρυξη για μία συγκέντρωση φασιστοειδών που όπως σωστά καταλάβατε εναντιώνονται στους μετανάστες που έρχονται στη χώρα μας.

Το φασιστικό δικέφαλο φίδι χρειάζεται να συντριβεί. Οι φασίστες εκμεταλλεύονται τα προβλήματα των πολιτών αυτής της χώρας και ιδιαιτέρως την ανεργία και απλώνουν χέρια εκμετάλευσης....Να τους τα κόψουμε...

Με αγώνα για την υπεράσπιση των ανθρώπων που έρχονται στη χώρα μας Με δημιουργία κέντρων φιλοξενίας, με χορήγηση πολιτικού άσυλου σ΄αυτούς που το ζητάνε και είχαν πολιτική δράση στη χώρα τους και έφυγαν κυνηγημένοι.

Με ουσιαστική συμπαράσταση στους πονεμένους συνανθρώπους μας.

Κεφαλικός φόρος στους δημόσιους Υπαλλήλους.

Αφού ξευτίλισαν και απαξίωσαν τους δημόσιους υπαλλήλους και γενικότερα το δημόσιο, η κυβέρνηση, ο Τύπος, τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης, τα στελέχη εκείνα που καλοπληρώνονται στον ιδιωτικό τομέα, αλλά δυστυχώς από ταξική ζήλεια και εκείνοι οι οποίοι είναι και περισσότεροι, οι κακοπληρωμένοι υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα καταφεύγοντας σε επιχειρήματα ότι: για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, να αρθεί η μονιμότητα, κανείς δε δουλεύει εκεί….μεγάλο το δημόσιο…. ήρθε και το κερασάκι. Ο κεφαλικός φόρος!!
Με ποιο δικαίωμα; με το δικαίωμα ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να ξεφύγουν ποτέ από τη τσιμπίδα. Ότι είναι μόνιμοι..τί άλλο θέλουν; Μόνο μ΄ αυτό. Επίσης να τα πάρουμε από αυτούς που τα παίρνουμε συνήθως….τους μισθωτούς. Ποιος τα παίρνει (πραγματικά εννοώ) για παράδειγμα από τα ακριβοπληρωμένα στελέχη της τηλεόρασης, από τα μεγάλα διευθυντικά στελέχη των Τραπεζών, από τους Τραπεζίτες, από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, από τους πρώην γενικούς γραμματείς των υπουργείων με τις παχυλές συντάξεις , από τους δημοσιογράφους διπλοθεσίτες; Ποιος ελέγχει τα μαύρα χρήματα που πάνε κι έρχονται στα κανάλια ; Ποιος εγκρίνει κονδύλια για πληρωμένα ταξίδια υπουργών και δημοσιογράφων και άλλων παρεών με την Ολυμπιακή που την ξετίναξαν για να την πουλήσουν, για Βατοπέδια για πλούσια εγκαίνια, για … Αν αυτοί έδιναν το αντίστοιχο μισό του μισθού τους θα έμειναν αρκετά και στους ίδιους να περάσουν άνετα και στη κυβέρνηση να εισπράξει αρκετά χρήματα. Θα ανακουφίζονταν εκείνοι από τους οποίους θα τα έπαιρνε, δηλαδή από τους περισσότερους που είναι στα πρόθυρα της πείνας. Γιατί μη μου πει κανείς ότι ο Καθηγητής Μέσης εκπαίδευσης ή ο δάσκαλος με μισθό 1200 ευρώ και όλοι οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι με μισθό που δε ξεπερνά τα 1600 ευρώ δεν είναι στην πίεση και την πείνα;; Αν κάποιος νομίζει ότι καλοπερνά κανείς από τους παραπάνω με το μισθό αυτό ας γίνει ανταλλαγή μισθού με κέρδη του Μυλωνά του Κυριακόπουλου (που είναι και διευθυντής της λυρικής σκηνής).
Από αυτούς θα τα πάρουμε, τους «μεγάλους» εννοώ…ας φυλάγονται…..αργά ή γρήγορα αυτό θα γίνει και θα είναι και ντάλα μεσημέρι…..Να δω τον κάθε Κυριακόπουλο δημόσιο υπάλληλο στα μεταλλεία με μισθό 1400 ευρώ και τι άλλο θέλω...

ΑΥΡΙΟ 2 ΑΠΡΙΛΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ

Τα blogs και η ανωνυμία τους....

Πολύ κουβέντα γίνεται ειδικά αυτές τις ημέρες για την ελευθερία των blogs και bloggers στο Διαδύκτιο. Στις 18 Φεβρουαρίου ήταν προγραμματισμένη εξ αναβολής δίκη για δίωξη επώνυμου blogger... blogme.gr http://www.blogme.gr/wordpress/.
Την προηγούμενη μέρα από την εκπομπή «το κουτί της Πανδώρας» του Κ. Βαξεβάνη έγινε προσπάθεια να παρουσιαστεί το φαινόμενο των bloggers. Από προσκεκλημένους στην εκπομπή υπήρξε η διάθεση να βρεθούν οι bloggers σε δεινή θέση. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι από αυτούς είναι αναγνωρισμένοι δημοσιογράφοι. Καταλογίστηκε σ΄αυτούς ερασιτεχνισμός και θέληση για συκοφαντία, πιθικισμός κοκ, λες και οι bloggers διεκδίκησαν επαγγελματική δημοσιογραφική ταυτότητα. Τους καταλογίστηκε επίσης διάθεση, άκουσον -άκουσον να αποπρασανατολίσουν το αναγνωστικό τους κοινό παραπληροφορώντας, λες και οι κκ δημοσιογραφούντες δεν έχουν παραπληροφορήσει ποτέ!
Πιστεύω ότι τα ελεύθερα ιστολόγια είναι μία από τις σπουδαιότερες κατακτήσεις της εποχής μας. Ο blogger έχει τη δυνατότητα να δημοσιεύει την άποψή του για την πολιτική, τη κοινωνία, τον άνθρωπο,τις τέχνες ,οποιαδήποτε άποψη που σ΄αυτούς τους χαλεπούς καιρούς είναι λογοκριμένη ή υποβαθμισμένη από τα επίσημα ΜΜΕ. Να επικοινωνήσει με πολλούς ανθρώπους, να σχολιάσει τις απόψεις τους. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που υπάρχει η δυνατότητα της ανωνυμίας (αυτό το δρόμο ακολουθεί και ο αστυάνακτας) κι αυτό όχι γιατί κυριαρχεί μέσα μου ο φόβος, αλλά γιατί η ίδια η ανωνυμία λύνει τη γλώσσα, ώστε να κατατεθεί ολοκληρωμένα μία άποψη. Η ανωνυμία δεν είναι μέθοδος για να συκοφαντήσεις κάποιον, όχι πως δε μπορεί να το πράξει κάποιος αυτό, αλλά είναι ένας εύκολος και γοητευτικός τρόπος να μιλήσεις στο διπλανό σου και να σ΄ακούσει χωρίς να είναι προκατελειμένος. Αδυνατώ να καταλάβω κάποιους που ψάχνουν να βρούν ποιος βρίσκεται πίσω από το ψευδώνυμο.Μία μεθοδολογία η οποία αντιβαίνει την δεοντολογία των bloggers. Συμβαίνει το εξής σ΄αυτή την περίπτωση: Αντί να εξετάζουν την αντίληψη που κατατίθεται, εξετάζουν τον άνθρωπο τον οποίο ήδη έχουν κρίνει. Εκεί είναι που σηκώνεις τα χέρια και δε μπορείς να καταλάβεις τίποτε. Ή μάλλον καταλαβαίνεις. Ο Ν. Δήμου ο συγγραφέας είπε στο «κουτί της Πανδώρας» ότι μέσω της ανωνυμίας δεν αυτολογοκρίνεσαι.Συμπλήρωσε δε ότι παρά τα επιτυχημένα βιβλία που έχει γράψει το έργο της ζωής του είναι το ιστολόγιο και οι αναρτήσεις.
Τα ιστολόγια βοηθούν αυτό είναι αλήθεια στη έγκαιρη μετάδοση ειδήσεων μεγάλων ή μικρών στην αναπαραγωγή άλλων που υποβαθμίζονται από τους μεγαλοδημοσιογράφους γιατί δεν θεωρούνται ότι πουλάνε.Ας θυμηθούμε στα γεγονότα του Δεκέμβρη το ρόλο που διαδραμάτισαν καθ΄όλη τη διάρκεια των γεγονότων. Ας θυμηθούμε δραματικά περιστατικά, όπως η αποκάλυψη δράστη θανάσιμου τροχαίου κοκ.
Η ανωνυμία στα blogs χρειάζεται να διασφαλιστεί. Πρώτα από τους ίδιους τους bloggers, αλλά και από την ίδια την πολιτεία. Μου άρεσε η πολύ προωθημένη αντίληψη, εντελώς αντίθετη με εκείνη έγκριτων δημοσιογράφων, του αστυνόμου της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος κ. Σφακιανάκη ο οποίος είπε ( τα λόγια του περιληπτικά) ότι: τα ιστολόγια που παραπληροφορούν ακυρώνονται και περιθωριοποιούνται από τους υπόλοιπους χρήστες στο διαδίκτυο.

Ο κ. Ιατρού, δήμαρχος Κερατέας

σκίτσο του Σπ. Δερβενιώτη

Δυστυχώς έχουμε κι αυτά....Ο κ. Σταύρος Ιατρού δήμαρχος της Κερατέας που υποστηρίχθηκε από το Συνασπισμό αποφάσισε ότι δεν ανήκει σ' αυτόν....ευτυχώς δηλαδή! Η επιλογή του να συμμετέχει σε όμιλο με χρυσαυγήτικες προεκτάσεις δηλώνει έναν άνθρωπο που δεν έχει καμμιά σχέση με την Αριστερά... ως που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος;; Για το λόγο αυτό η Ν.Ε. Ανατολικής Αττικής εξέδωσε το ακόλυθο Δελτίο Τύπου:

Θα περιμέναμε από τον κ. Σταύρο Ιατρού Δήμαρχο Κερατέας ο οποίος αναδείχθηκε μέσα απο το χώρο της αριστεράς και ως πρώην μέλος του κόμματος μας να είχε μια άλλη αντίληψη για την πολυπολιτισμική κοινωνία, αφού με έκπληξη πληροφορηθήκαμε για την ημερίδα με θέμα: «πολυπολιτισμικότητα και κοινωνική συνοχή», που θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Κερατέας την οποία συνδιοργανώνουν, ο Δήμος Κερατέας μαζί με το περιοδικό «PATRIA» και ο «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ» με κεντρικούς ομιλητές τους, Μάκη Βορίδη, Βουλευτή του ΛΑ.ΟΣ, Δημήτρη Ζαφειρόπουλο εκδότη εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος», Χρίστο Γούδη πρόεδρο Ιδρύματος «Ιων. Δραγούμης», Σκιπίων Αποστολάκη μέλος Πατριωτικού Κύκλου και…..ο Δήμαρχος, Σταύρος Ιατρού. Είναι γνωστό οτι ο κ. Σταύρος Ιατρού προσπαθεί να αποδείξει στην κοινωνία της Κερατέας, απ’την προεκλογική περιόδο των Δημοτικών εκλογών και μετά, οτι δεν εχει καμία σχέση με το Συνασπισμό, αντίθετα τον χρησιμοποιεί οταν και οπου χρειάζεται αριστερή ταυτότητα.

7/02/09
Γραφείο Τύπου Ν.Ε Συνασπισμού Αν. Αττικής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει

Ο μήνας ...ο κουτσοφλέβαρος...αυτός που όσο κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει...Ο φλεβάρης των ιστορικών γεγονότων της δημιουργίας της ΕΠΟΝ....της συμφωνίας της Βάρκιζας το 45 που υπογράφτηκε από το ΚΚΕ για την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ....Ο φλεβάρης της 12ης Ολομέλειας του ΚΚΕ και η διάσπασή του....η κατάληψη της Νομικής το 1973....ο Φλεβάρης των συνεδρίων της Αριστεράς του Διαρκούς Συνεδρίου Του Συνασπισμού και του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ....Ο Φλεβάρης της Αποκριάς....Ο φλεβάρης που αν και κουτσός... χώρεσε απίστευτα πολλά και σημαντικά γεγονότα για την Αριστερά και το κίνημα...

Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει....

συμπληρώστε γεγονότα...να μαθαίνουμε

....κι η Παπαρήγα......το βιολί της....

Η Παπαρήγα για τους συλληφθέντες της Λάρισας..... «εφόσον αποδειχθεί ότι σπάσανε βιτρίνες και κάψανε τράπεζες υπάρχει ο ποινικός νόμος για να τιμωρηθούν».

Μπράβο και σ' ανώτερα......τι άλλο θα δούμε;;;...σεκιουριτάδες στις τράπεζες θα καταντήσετε.....

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Σήμερα 5/1/2009 στις 5μμ

στο άγαλμα Βενιζέλου,

Πλ. Ελευθερίας στο Μέγαρο Μουσικής.....

Την πολιτική ευθύνη για τις προτάσεις Μίχαλου την έχουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Π.Γ. και υπεύθυνος εργατικής πολιτικής του ΣΥΝ, με αφορμή τις προτάσεις Μίχαλου για την τριήμερη εργασία, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

"Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να σταματήσουν να υποκρίνονται τους αιφνιδιασμένους και διαφωνούντες με τις προτάσεις Μίχαλου για την τριήμερη εργασία με αντίστοιχη μείωση των μισθών και των ενσήμων ασφάλισης.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το νόμο 1892/1990 και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το νόμο 2639/1998 ήταν που θέσπισαν αυτά που προτείνει τώρα ο κ.Μίχαλος. Σε αυτούς τους νόμους προβλέπεται η δυνατότητα των εργοδοτών να μετατρέπουν τις συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μερικής απασχόλησης και να εφαρμόζουν τη λεγόμενη «εκ περιτροπής εργασία». Το ότι οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόστηκαν γενικευμένα μέχρι σήμερα οφείλεται κυρίως στις αντιδράσεις της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος. Ας αφήσουν λοιπόν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τα κροκοδείλια δάκρυα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά εδώ και τώρα την κατάργηση των δύο νόμων των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που επιτρέπουν την εφαρμογή των αντεργατικών προτάσεων Μίχαλου. Και καλούμε την εργατική τάξη και την Νεολαία να ξεσηκωθούν για να μην επιστρέψουν σε εργασιακές σχέσεις γαλέρας".

4/12/2008 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

...ο Οκτώβριος!

Ο Οκτώβρης ή Οκτώβριος....(και όχι ο Οκτώμβριος)...σπουδαίος μήνας! Ποια η σπουδαιότητά του;;....Μετά τον αμφιλεγόμενο Σεπτέμβριο που είναι μήνας διάβασης από τη μία εποχή στην άλλη με ότι αυτό σημαίνει ενώ ο Οκτώβριος είναι μήνας ρωμαλέος....και φθινοπωρινός στο κέντρο της εποχής....είναι μήνας ηρωικός για μας τους Έλληνες, αφού το έπος του 40 μας σημαδεύει, αλλά και η μεγάλη οκτωβριανή επανάσταση...χαραγμένη στη συνείδησή μας και στην ιστορία της ανθρωπότητας...μα συνεπαίρνει ...Ο Οκτώβρης πιθανώς μήνας προσωπικών περα δώθε, σίγουρα μήνας μετακίνησης...

.....μήνας που το Πασοκ χαίρεται που είναι πρώτο κόμμα δημοσκοπικά έστω με τον καλύτερο Γιωργάκη....ακονίζοντας τις αδηφάγες ματιές των μελλοντικών υποψηφίων υπουργών του νομίζοντας επι ματαίω..."Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια..."

τη Νέα Δημοκρατία και τον Κώστα να παραπαίει ανάμεσα σε Δαιλάκη και Τατούλη θυμίζοντάς του την παροιμία: "Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα' χεις...."

το ΚΚΕ να ετοιμάζεται να δημοσιεύσει τις Θέσεις για το 18ο Συνέδριο του, με παλινόρθωση του Στάλιν..."τι΄χες΄Γιάννη μ', τι΄'χα πάντα"...η ηγεσία του ΚΚΕ πάντα εκτός πραγματικότητας στο μήνα θα πεφτε μέσα;;

η Ριζοσπαστική Αριστερά , ο ΣΥΡΙΖΑ, να επεξεργάζεται το πρόγραμμά της...αυτό που έρχεται σαν αναγκαιότητα και θα επιβάλλεται από τα κάτω...ακολουθώντας την άλλη παροιμία: "Όποιος σπαίρνει τον Οκτώβρη, έχει οχτώ σειρές στ' αλώνι"

Καλό μήνα...έτσι για αλλαγή και ανατροπή του πολιτικού σκηνικού εγώ σας κάμω την ευχή από τις 2 του μηνός....

Ευχαριστώ την ματιά: http://www.matia.gr/7/71/7106/7106_3_10.html για την άντληση των παροιμιών.

...τι άλλο θα διαβάσουμε σύντροφοι;;;

...δεν πάμε καλά...διαβάζοντας σήμερα το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη νόμισα ότι ζούσα σε άλλη εποχή πριν το 50!! Η Επίθεση στον Στάλιν...ανέκραξε ο Ριζοσπάστης...εκεί στον περισσό δεν τα πάνε καλά....ένα φάντασμα αιωρείται πάνω από τον Περισσό ....το φάντασμα του Στάλιν απειλώντας τους όλους με διαγραφές...γκούλαγκ.....ψυχοθεραπείες....εκτελέσεις.....Γι' αυτό είπαν ας το βαλουμε πρώτο θέμα....μπας και αγαλλιάσει η ψυχή του "πατερούλη"....

Κοιτάξτε και το...http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/09/22/22-9-2008/

Ο κ. Δ. Γουσέτης

Προχώρησα στην ανάρτηση αυτή γιατί μέσω σχολίων έχουμε ασχοληθεί με τον κ. Γουσέτη επιδερμικά οφείλω να ομολογήσω. Θεωρώ ότι οι επιστολές στην Αυγή του σ. Κ. Μακρόπουλου (σσ δεν τον γνωρίζω) που αναδημοσιεύω από την Αυγή και με τις οποίες συμφωνώ προχωρούν το θέμα που χωρά πολύ συζήτηση ανάμεσα στα μέλη του ΣΥΝ

Κάποιες παρατηρήσεις
Είμαι ενάντια σε κάθε φίμωση οποιασδήποτε ιδέας! Αρκεί ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ να διαχωρίζει τη θέση του από αυτές τις απόψεις στο ίδιο ή σε άλλο φύλλο. Δεν θεωρώ ότι η Αυγή πρέπει να είναι το προνομιακό πεδίο και μόνο του κ. Γουσέτη και άλλων ομοίων αντιλήψεων… Η φίμωση που πραγματοποιήθηκε από την «Αυγή» ενάντια στον σ. Μακρόπουλο, έτσι όπως με πρώτη ματιά φαίνεται, από την πλευρά εκείνη που επαγγέλλεται ανανεωτικές απόψεις , αλλά βγαίνουν αλλοίμονο, στην επιφάνεια ως κράμα σταλινισμού και δογματισμού. Με τις "νεοφιλλελεύθερες" απόψεις του κ. Γουσέτη διαφωνώ απόλυτα.
Τέλος αν και πρώτη φορά αναφέρομαι σε εσωκομματικά του ΣΥΝ, θεωρώ υγεία και όχι εσωστρέφεια την ιδεολογική αντιπαράθεση αλλά με ίσους όρους και με ανθρώπους που τη δέχονται και την αντέχουν, με ανθρώπους που δεν αρέσκονται στο μονόλογο της εφημερίδας τους, με ανθρώπους που αγωνίζονται μέσα από τα κινήματα με τους εργαζόμενους… όχι ενάντιά τους κ. Γουσέτη. Αυτή δεν είναι άλλη αντίληψη, αλλά συγκεκριμένη νεοφιλελεύθερη αντίληψη…

αστυάνακτας

Περί «Αυγής» και κ. Γουσέτη το ανάγνωσμα
Ο Κ. Μακρόπουλος συνοψίζει τις απόψεις του για άρθρα του συνεργάτη μας Δ. Γουσέτη

Είμαι αναγκασμένος να αναφερθώ σε κύρια σημεία των τριών επιστολών μου. Η πρώτη απαντούσε σε άρθρο του Διονύση Γουσέτη στην Αυγή της 15 Μάρτη 2008 με τίτλο «Μερικές αριστερές σκέψεις για τον ΟΣΕ»,λ΄’εγοντας εν μέσω τέτοιου ξεσηκωμού των εργαζομένων για το αντιασφαλιστικό έκτρωμα,γιατί,στον καιρό που ο λαός μας, η νεολαία και οι εργαζόμενοι προσβλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ με μεγαλύτερο ενδιαφέρον,τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να αναπτύξει πιο πολύ αριστερά φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά και τους δεσμούς του με την ελληνική κοινωνία προς μία άλλου τύπου ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων, δημοσιεύονται απόψεις σε μια έγκριτη εφημερίδα της αριστεράς, στο όνομα του πλουραλισμού των απόψεων, της ελευθερίας του λόγου, οι οποίες εκθέτουν την ίδια την αριστερά. Αν δεν υπογραφόταν το άρθρο αυτό, θα ήμουν σίγουρος ότι θα ήταν ένα άρθρο του ανεκδιήγητου Γ. Μαρίνου με «προτροπές προς την αριστερά, δίνοντας επιχειρήματα στην κυβέρνηση ή και «αριστερά» άλλοθι
Δημοσιεύτηκε στο μεταξύ στην «Αυγή» του Σαββάτου νέο άρθρο του Δ. Γουσέτη, το οποίο προσπαθεί να απαντήσει στο δικό μου.
Με τη δεύτερη δική μου (ενν. επιστολή) ,σημειώνω τα εξής: «Πριν μπω σε ζητήματα που βάζει ο κ. Γουσέτης σήμερα, θέλω να επισημάνω ότι ο κώδικας δημοσιογραφικής δεοντολογίας και δημοκρατικής ευαισθησίας επέβαλε, σε άρθρο το οποίο απαντά σε κάποιο άλλο, να υπάρχει και η δημοσίευση εκείνου για το οποίο γίνεται κριτική, πράγμα το οποίο δεν κάνατε ποτέ. ΑΠΑΙΤΩ, λοιπόν, μαζί με το σημερινό μου σημείωμα να δημοσιευθεί και το ως άνω άρθρο. Εκτός πια αν κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους…»
Και «σαν σταλινιστής», όπως ούτε λίγο ούτε πολύ με αποκαλεί θέλω να ξεκαθαρίσω ότι με το σημερινό μου άρθρο δεν έχω διάθεση να ανοίξω προσωπική βεντέτα με τον κ. Γουσέτη, έχω όμως ανοιχτό μέτωπο ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης με ό,τι κατά τη γνώμη μου βλάπτει, προσβάλλει, δημιουργεί εμπόδια στην υπόθεση της αριστεράς και σε όλους εμας(χωρίς να θέλω να εκπροσωπήσω κανέναν) που αγωνιζόμαστε μέσα από συνδικάτα, μαζικούς φορείς και την κοινωνία και όχι πίσω από τα γραφεία της δήθεν διανοουμενίστικης, δημοκρατικής(;) και αριστερής(;) ασφάλειας εξαπολύοντας μύδρους επί παντός επιστητού. Με ότι κατά τη γνώμη μου, δημιουργεί εμπόδια, συγχύσεις και αναστολές στην ταυτότητα του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Παρ΄ όλα αυτά, οι ιδέες και απόψεις δεν υπερίπτανται, προσωποποιούνται και εκφράζονται, δημιουργούν ρεύμα από συγκεκριμένους ανθρώπους. Αν αυτή η θέση μου μπορεί να θεωρηθεί «ιδεολογική Καθαρότητα» και «σταλινισμός», λίγο με απασχολεί, θα ήθελα όμως να πω ότι και στις δύο εκδοχές τις έζησα στο πετσί μου…
Η κριτική για μένα πρέπει να γίνεται με γνώμονα τι τι ισχύει στη ζωή, με όρους κοινωνικούς, πολιτικούς και κινηματικούς, με στόχο το πώς θα βελτιώσουμε τη λειτουργία, τη φυσιογνωμία του ΣΥΝ, το πώς αυτή θα γίνει κτήμα της κοινωνίας και στόχος της για κατάκτηση
Ζητήματα τέτοια όμως που δημιουργούν συγχύσεις, αν μη τι άλλο, μας αναγκάζουν, χωρίς να το θέλουμε να αισθανόμαστε απολογούμενοι και είναι για μένα «σταλινικά» καταδικαστέα.
Με αυτήν την έννοια, και η δήθεν ανεξάρτητη «Αυγή», που θυμάται την ανεξαρτησία της μέχρι να επικαλεστεί τη βοήθεια και την ενίσχυση του κυρίου και βασικού της μετόχου, του ΣΥΝ< έχει υποχρέωση να συμβάλλει προς αυτήν τη κατεύθυνση και όχι στο όνομα ενός δήθεν «πλουραλισμού» απόψεων, που είναι ζήτημα κατά πόσον εκφράζουν τον ΣΥΝ, να ενισχύει αυτές τις συγχύσεις. Αλλά επ’ αυτού την ουσιαστικότερη και καλύτερη απάντηση στην «Αυγή» και τον Δ. Γουσέτη την έδωσαν οι σ. από τον ΟΣΕ, οργανισμό στον οποίο αναφέρονταν ο αρθρογράφος στις 21.3.2008 μέσα από τις στήλες της «Αυγής», απάντηση την οποία τόσο εύκολα και ειρωνικά προσπερνάει ο κ. Γουσέτης». Στην Τρίτη (επιστολή) γράφω: «Η υπομονή έχει και τα όριά της!!!Γιατί πάει πολύ να επιδεικνύεις τέτοια στην επιμονή της «Αυγής» να συνεργάζεται με τον κ. Δ. Γουσέτη από τη μία και από την άλλη να παριστάνει ο κύριος αυτός το θύμα και την αθώα περιστερά. Είμαι ίσως από τους πρώτους που εγγράφως προσπάθησα να απαντήσω στην αρθρογραφία του εν λόγω κυρίου και με τις οποίες καυτηρίαζα το απαράδεκτο, κατά τη γνώμη μου, γεγονός της δημοσιοποίησης τέτοιων απόψεων σε ένα αριστερό έντυπο σαν την «Αυγή» Ο κ. Γουσέτης επανήρθε δριμύτερος με άρθρο του στο φύλλο της 30.08.08 απειλώντας θεούς και δαίμονες, κατ’ αρχάς θεούς και δαίμονες λέγοντας ότι επιφυλάσσεται «ίσως¨(!) για το μέλλον να απαντήσει σε παρόμοιες καταγγελτικές επιστολές. Τολμάει να μιλήσει για «κουλτούρα ανελευθερίας που αποπνέει μια κάποια αριστερά» και «χρήση χαρακτηρισμών και επιχειρημάτων» όταν εγώ ο ίδιος είμαι θύμα μιας τέτοιας νοοτροπίας, μια και η «Αυγή» έπνιξε τις επιστολές μου και απαντώντας (;) ο κ. Γουσέτης μέσω της ¨Αυγής» στην πρώτη απ’ αυτές( την οποία του είχα κοινοποιήσει και με e-mailμε χαρακτήρισε Σταλινιστή, χωρίς να απαντήσει επί της ουσίας!!! Θεωρεί πολιτική βρισιά(!) να κριτικάρουμε απόψεις και πολιτικές και να τις κατατάσσουμε σ’ αυτήν ή την άλλη ιδεολογική και πολιτική κατεύθυνση, έχοντας για κάτι τέτοιο κατασταλαγμένο πολιτικό κριτήριο και άποψη και να μην είμαστε «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ» όπως θέλει εκείνος. Γι’ αυτό θίγεται με τον χαρακτηρισμό «νεοφιλελεύθερος» που του αποδίδεται και «δεν θέλει να εντάξει(εγκλωβίσει) τις ιδέες του κάπου, για κάποιες από τις οποίες μάλιστα έχει αμφιβολίες» Δικαίωμα του, λέω εγώ, αλλά τι φταίμε όλοι οι άλλοι να ταυτιζόμαστε και να απολογούμαστε γι’ αυτόν… Και καταλήγει λέγοντας ότι «δεν συνηθίζει να απαντάει σε καταγγελίες που στερούνται επιχειρημάτων» (sic) και ότι οι καταγγελτικές εναντίον του επιστολές «στοχεύουν σε μια σχολή σκέψης, υπαρκτής μέσα στην αριστερά, περιλαμβανομένου και του ΣΥΝ, η οποία βάλλεται συντονισμένα (ξανά sic!). Κοντά σ’ αυτόν, ορισμένοι επιστολογράφοι που θέλουν να τον υπερασπιστούν, θυμούνται και τονίζουν την ιδιότητά τους ως μικρομετόχων της «Αυγής» Α.Ε. Ας μας πούνε όμως, κρίνοντας και από την ημερησία κυκλοφορία της «Αυγής». Πόσοι απ’ αυτούς παίρνουν καθημερινά την εφημερίδα και γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΣΥΝ δεν καλύπτεται απ’ αυτήν και δεν την αγοράζει. Με την ευκαιρία, ζητάω από την ηγεσία του ΣΥΝ να διοργανωθεί συζήτηση σε όλες τις Π.Κ. του κόμματος για το θέμα της «Αυγής». Μιας και ο ΣΥΝ είναι βασικός της μέτοχος. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και θα βοηθήσουμε νομίζω. Κλείνοντας θέλω να πω ότι ο κ. Γουσέτης αν μη τι άλλο, επιδιώκοντας να εκφράσει μια άλλη σχολή σκέψης, όπως λέει, η οποία όμως έσερνε τον ΣΥΝ στα όρια της ανυπαρξίας και στην ουρά του ΠΑΣΟΚ, θαύμαζε και είχε σαν πρότυπό της τα ιταλικά πειράματα διακυβέρνησης (είτε πρόσφατα, είτε παλαιότερα τύπου Ελιάς) με τα τραγικά για την αριστερά αποτελέσματα, γενικότερα μια πολιτικής που καταψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία από το 4ο Συνέδριο του ΣΥΝ και δώθε, γίνεται επικίνδυνος και για την «Αυγή» και για την αριστερά και για τον κόσμο της εργασίας και του πολιτισμού και για τη νεολαία. Αλλά επειδή, όντως δεν είναι έτσι τα πράγματα στο χώρο αυτόν που τάχα θέλει να εκφράσει, ας βγουν πρώτοι εκείνοι να τον καταδικάσουν γιατί, τουλάχιστον , τους προσβάλλει ΥΓ.: Δεν έχω κανέναν ενδοιασμό για τον χαρακτηρισμό «επικίνδυνος» γιατί, επί της ουσίας έχω απαντήσει στον κύριο αυτό με τις επιστολές μου. Αλλιώς θα έχω πειστεί από τα επιχειρήματα των συντρόφων μου που δεν αγοράζουν την «Αυγή», θα προσθέσω και εγώ ένα μαζί τους και θα πάψω να αγοράζω ένα έντυπο, όχι μόνο ανεπαρκέστατο, αλλά που δεν με εκφράζει και με προσβάλλει»

Κώστας Μακρόπουλος,

μέλος γραμματείας ΠΚ Βύρωνα του ΣΥΝ,

μέλος ΝΕ Ανατολικών Συνοικιών Αθήνας.

αναδημοσίευση από την Αυγή 13.09.08

Εργασίες για το Φεστιβάλ...

Επειδή έχω κόλλημα με την Πρέβεζα...εξ αιτίας του Καρυωτάκη...κοιτάξτε κι αυτό....http://apostolosskitsa.blogspot.com/

Ο σ. σκιτσογράφος απόστολος δουλεύει για το φεστιβάλ νεολαίας του ΣΥΝ στην Πρέβεζα....

ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΡΑΤΣΙΣΤΩΝ

Το Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΝ καταγγέλλει τη θρασύδειλη επίθεση με βόμβα μολότωφ στα κεντρικά γραφεία του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών. Είναι προφανές ότι η δράση και οι αγώνες του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών υπέρ της προάσπισης των δικαιωμάτων των εργαζόμενων αλλοδαπών στην Ελλάδα έχει ενοχλήσει τις ποτισμένες από το δηλητήριο της μισαλλοδοξίας και της απανθρωπιάς φασιστικές ομάδες του ακροδεξιού χώρου.
Όσο βλέπουν ότι με πολλή προσπάθεια, επιμονή, υπομονή και κόπο οι μεταναστευτικοί σύλλογοι κατορθώνουν να πετυχαίνουν μικρές θεσμικές νίκες προς όφελος των συνανθρώπων μας τόσο αντιλαμβάνονται πανικόβλητοι ότι οι αποκρουστικές ιδέες τους για «εθνική ομοιογένεια» και «εθνική καθαρότητα» περιθωριοποιούνται και οδεύουν στον ιστορικό κάλαθο των αχρήστων. Η Αριστερά και ο ΣΥΝ διαβεβαιώνουν τους τραμπούκους της Ακροδεξιάς ότι θα συνεχίσουν να αποτελούν πολιτική ασπίδα προστασίας κάθε μετανάστη και κάθε μετανάστριας και ότι δεν θα πάψουν να διεκδικούν την αυστηρή τιμωρία των εγκληματικών ρατσιστικών πράξεων.

29/07/08 TO TMΗΜΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Αλληλεγγύη στο σ. Τσέκερη

…θα μπορούσαμε να φωνάξουμε αφού σήμερα είναι «φυλακισμένος» στις σελίδες του Ριζοσπάστη ο σύντροφος. Οι σ. του ΚΚΕ αδυνατούν να εκλάβουν το χιούμορ του συντρόφου Τσέκερη (στο προηγούμενο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής) ως πραγματικό, αλλά θεωρούν τις απόψεις του, «να υπάρχει πράσινο μόνο στα φανάρια…, να καταργηθούν τα σωσίβια των πλοίων», ως βαθύ οπορτουνισμό… Τι να πεις, ότι δεν έχουν χιούμορ;;;… Είναι λίγο…, Σκεφτείτε να ήταν και κυβέρνηση..Οι άνθρωποι ρίχνουν λάσπες…και δε ξέρουν να τις μαζεύουν. Λάσπωνονται και οι ίδιοι
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ σ. ΤΣΕΚΕΡΗ…
Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ…ΜΟΝΟ Ο ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ

Η Αλέκα η όμορφη...

ΤΙ ΕΙΠΕ Η ΑΛΕΚΑ;;;(στη συνέντευξη Τύπου;;)

"Να παραμερίσουν τον Συνασπισμό ή ΣΥΡΙΖΑ και το ΛΑ.Ο.Σ., διότι και τα δύο αυτά κόμματα ανεξαρτήτως των φραστικών τους τοποθετήσεων είναι κόμματα του "ευρωμονόδρομου". Δεν αρνούνται την Ευρωπαϊκή Ένωση και την παραπέρα οικοδόμησή της, οι αντιθέσεις τους είναι δευτερεύουσες, [Το ακούσατε ψηφοφόροι του ΚΚΕ και της Αριστεράς;;δευτερεύουσες οι αντιθέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ. 'Οτι δε μορούμε να το εξηγήσουμε το τσουβαλιάζουμε!! ] υποκριτικές και άνευ σημασίας.
Να πω συγκεκριμένα για τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δε θέλω να ταυτίσω ακριβώς αυτά τα δύο κόμματα μεταξύ τους.[μας κάνει τη χάρη η Αλέκα, να την ευχαριστήσουμε!] Ο Συνασπισμός σε όλες τις κρίσιμες στιγμές είτε της ένταξης της Ελλάδας, είτε της συμμόρφωσης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση είπε "ναι". [εννοεί το Μάαστριχτ...πέστα στη Δαμανάκη από το ΚΚΕ πέρασε κι αυτή..]
Οταν, βέβαια, οι αντιστάσεις των λαών έφταναν σε υψηλά επίπεδα, έλεγε ένα "όχι" υποκριτικό και νόθο [λέει για όλα τα άλλα που είπαμε ΟΧΙ.Αλλά ρε παιδί μου λέμε ,Οχι νόθα και υποκριτικά. Έτσι για να μη παίρνουμε αέρα. Αλήθεια πως ξεχωρίζει το υποκριτικό και νόθο από το αληθινό Όχι;; Τι μαθήματα κάνανε στις κομματικές σχολές και τα ξεχωρίζουν. Να μας τα πούνε και εμάς στους απλούς ψηφοφόρους και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να του πώ εγώ μετά του Αλέκου Αλαβάνου και του Παναγιώτη Λαφαζάνη... που παρακαλάμε για κομματικές σχολές και μας λένε ότι ότι καταλαβαίνετε κάνετε. νεοκομμουνιστές] Οπως το "όχι" τους στην Ευρωσυνθήκη. Είναι εναντίον αυτής της Ευρωσυνθήκης, αλλά είναι υπέρ ενός καλύτερου "ευρωσυντάγματος"! Είναι υπέρ της Ομοσπονδίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης! Αν θέλετε, το λέει καθαρά, είναι υπέρ της κατάργησης των εθνικών κρατών, των κρατών - μελών. Για εμάς είναι θετικό το ότι δεν καταργούνται σήμερα. [Ωππς και το εθνικοκουμουνιστικό της βγήκε...]
Η αντίθεση του Συνασπισμού προς την Ευρωπαϊκή Ενωση μοιάζει, για να το πω πιο παραστατικά, μου θυμίζει αυτό το σίριαλ που παίχτηκε, είχε λέει και μεγάλη επιτυχία "Η Μαρία η Ασχημη". Αν βγάλουμε κάποια σιδεράκια, βγάλουμε τα χοντρά γυαλιά, φτιάξουμε και τα μαλλιά της Μαρίας, έρθει και ένας στιλίστας να την ντύσει, τότε γίνεται όμορφη. [Γίνεται δηλαδή Αλέκα;;;] Ακριβώς αυτή είναι η αντίθεσή του. Θέλει μια καλύτερη βιτρίνα για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ούτε καν στους ευρωσκεπτικιστές [εγώ όπως δήλωσα είμαι ευρωσκεπτικιστής Αλέκα μου, μα δε μεπείθεις...] μπορείς να εντάξεις τον φορέα αυτό."

Στο τέλος είπε ψηφίστε μας και εννοούσε ότι θα μας περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ και τότε τι θα κάνουμε.

Η διαγραφή της διαγραφής ....ώ ωραίο ΠΑΣΟΚ!.... Ή αλλιώς το μαύρο πάει και σε ΝΔ και σε ΠΑΣΟΚ

Ποιος θα το πίστευε ότι το ΠΑΣΟΚ θα διέγραφε Σημίτη Μαντέλη και Τσουκάτο. Τελικά αυτό που έλεγε ο Αντρέας;....Μάλλον δεν τους βγήκε!!! Απ' ότι φαίνεται το ΠΑΣΟΚ και κατακερματίζεται... και με λίγη καλή θέληση διασπάται! Αν τώρα το μαύρο χρήμα της SIEMENS τους βάψει μαύρους στις εκλογές από σας , τους ενεργούς πολίτες εξαρτάται.

Για ώρες τρέχουν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα και οι δύο. κι όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο μοιάζουν αυτά τα κόμματα. Σαν τα παντρεμένα ζευγάρια που μετά από χρόνια μοιάζουν μεταξύ τους. Άντε βρε παιδιά και εις γάμον....

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΡΟΣ ΜΟΥ...
ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΝΕ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ;

Εν κρυπτώ και παραβύστω η κυβερνητική επιτροπή προετοίμασε ένα νομοσχέδιο που αφορά ζητήματα οικογένειας και επιμέλειας τέκνων όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ξηλώνει ένα σημαντικό άρθρο του νόμου 1329/1983 για το οικογενειακό δίκαιο, νόμου που αποτέλεσε τομή για τα γυναικεία δικαιώματα στην Ελλάδα και για την ισότητα των δύο φύλων στην οικογένεια. (Το νομοσχέδιο έχει και άλλα ιδιαίτερα αρνητικά στοιχεία, αλλά εμείς εδώ επικεντρωνόμαστε σε ένα).
Συγκεκριμένα προτείνεται η γυναίκα να μην διατηρεί αναγκαστικά το οικογενειακό της επίθετο, όπως προβλέπει ο ισχύων νόμος, αλλά να παίρνει αυτό του συζύγου, εφόσον υπάρχει συναίνεση και των δύο.
Αφήνει δηλαδή τη γυναίκα βορά στις πιέσεις του συζύγου και του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος για αλλαγή του επιθέτου της, γιατί γνωρίζουμε στην πατριαρχική Ελλάδα τι σημαίνει «συναίνεση και των δύο συζύγων».
Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την οπισθοδρομική πρόταση και απαιτούμε να την αποσύρει η κυβέρνηση.
Ζητούμε να αποσύρει μαζί και τα γελοία επιχειρήματα πάνω στα οποία στηρίζει την πρότασή της, ότι δήθεν δεν προκύπτει από επίσημα έγγραφα η συζυγική σχέση των δύο, άρα, λέει, αν πάνε στο εξωτερικό θα έχουν προβλήματα (π.χ.. να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο). Αν έχουν προβλήματα τα ζευγάρια που επισκέπτονται χώρες με θεοκρατικούς νόμους, τότε ας βγάλει η κυβέρνηση ένα επίσημο χαρτί όπου θα αναφέρεται ο γάμος των δύο, αντί να οδηγεί την Ελλάδα σε θεοκρατικά βήματα.
Ζητούμε από όλες τις βουλευτίνες να απορρίψουν αυτή την κατάργηση κεκτημένου δικαιώματος και να επαναβεβαιώσουν ότι ο νόμος χρειάζεται βελτίωση και όχι υπονόμευση.
Υπενθυμίζουμε δε, ότι εκτός του θέματος αρχής, υπάρχει και θέμα πρακτικό για τις γυναίκες, τώρα που ο γάμος δεν διατηρείται συνήθως για όλη τη ζωή και τα διαζύγια είναι συχνά. Είναι γνωστό στις παλιότερες διαζευγμένες γυναίκες πόσα χαρτιά χρειαζόταν να συμπληρώσουν και πόσες ταυτότητες, διπλώματα οδήγησης, βιβλιάρια ΙΚΑ, δημοτολόγια και λοιπά και λοιπά μετά από ένα διαζύγιο. Οι γυναίκες που έπαιρναν διαζύγιο από έναν σύζυγο με βάση παλιότερους γάμους, αντιμετώπιζαν ένα συνεχές τρεχαλητό με τη γραφειοκρατία για να φτιάξουν τα χαρτιά τους.
Τώρα που η κυρία Λυμπεροπούλου που είχε πάρει «με συναίνεση» το όνομα του αντρός της, τον χώρισε, θα αλλάξει δεκάδες επίσημα έγγραφα για να επιστρέψει στο πατρικό της επίθετο, για να τα ξανααλλάξει όλα όταν θα παντρευτεί τον κύριο Παπαδόπουλο, να τα ξανα-αλλάξει όταν τον χωρίσει και λοιπά και λοιπά. Αυτό δεν πτοεί την κυβέρνηση, που προκειμένου να ικανοποιήσει πατριαρχικές πιέσεις και το συντηρητισμό της, φορτώνει και άλλα βάρη στις πλάτες των γυναικών.
Μήπως να θυμίσουμε ότι στην ελληνική επαρχία η γυναίκα εκτός από το επίθετο του άντρα της παλιά, έπαιρνε και το όνομα και την έλεγαν Κώσταινα ή Γιώργαινα; Πού πάμε; Επιστρέφουμε σ’ αυτό το μακρινό παρελθόν;
Διακηρύσσουμε για άλλη μια φορά ότι είμαστε αυτόνομα άτομα, έχουμε όνομα και επίθετο δικό μας (έστω κι αν προέρχεται από τον πατέρα μας) και απαιτούμε ισονομία εκεί όπου δεν υπάρχει, αντί της απαλλοτρίωσης κεκτημένων δικαιωμάτων.

Πριν από δεκάδες χρόνια φωνάζαμε στους δρόμους:
Δεν είμαι του αντρός μου
Δεν είμαι του πατρός μου
Θέλω να είναι ο εαυτός μου
Το ξαναφωνάζουμε και σήμερα

Υπογράφουν οι οργανώσεις:

Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης
Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο)
Προπτυχιακά προγράμματα σπουδών για θέματα φύλου και ισότητας ΕΠΕΑΚ ΙΙ, ΤΕΙ Πάτρας
13-6-08

Επικοινωνία:
http://gr.mc256.mail.yahoo.com/mc/compose?to=omadaginekon@yahoo.gr

http://gr.mc256.mail.yahoo.com/mc/compose?to=svovou@otenet.gr

Επιπλέον ενημερώνουμε:

Τι ισχύει σήμερα
Το οικογενειακό δίκαιο που ισχύει σήμερα στη χώρα μας τέθηκε σε ισχύ από την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον νόμο 1329 του 1983 και καταγράφηκε ως ένα από τα δημοκρατικότερα της Ευρώπης για την εποχή που εισήχθη. Διέπονταν από μια νέα αντίληψη που δε φοβόταν τη σύγκρουση ανάμεσα σε «παραδοσιακά» και «νεωτεριστικά» οικογενειακά ήθη. Ενίσχυε τα ήθη εκείνα που ανταποκρίνονταν στις νέες κοινωνικές συνθήκες και που απηχούσαν σύγχρονες αξίες και ιδέες. Προωθούσε πρότυπα συμπεριφοράς, που έστω κι αν δεν είχαν καθολική κοινωνική στήριξη αντιμάχονταν τον αυταρχισμό και την ανισότητα μέσα στην ελληνική οικογένεια και εισήγαγε την αρχή της ισονομίας των φύλων στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής. Οι βασικές μεταρρυθμίσεις που επέφερε όσον αφορά την ισονομία των δύο φύλων στην έγγαμη σχέση ήταν:
1) Κατήργησε την ανδρική αρχηγία στο γάμο και την πατρική εξουσία στα τέκνα (αντικαθιστώντας την με την από κοινού γονική μέριμνα)
2) Ορισε ότι οι δύο σύζυγοι φέρουν από κοινού τα βάρη του γάμου (εργασία εντός και εκτός σπιτιού και ανατροφή παιδιών).
3) Καθιέρωσε το αμετάβλητο του επωνύμου της γυναίκας μετά το γάμο για τις έννομες σχέσεις.
4) Κατήργησε το θεσμό της προίκας από τον γονέα της προσερχόμενης σε γάμο γυναίκας προς τον σύζυγο (υπόψιν ότι η επικαρπία τη προίκας εκ του νόμου ανήκε στον σύζυγο) και τον αντικατέστησε με τη γονική παροχή προς τα τέκνα ανεξαρτήτως φύλου.
5) Αναγνώρισε το δικαίωμα στην έγγαμη γυναίκα να έχει αυτοτελή κατοικία, ενώ μέχρι τότε υποχρεωτικά με το γάμο κατοικία της οριζόταν η κατοικία του συζύγου (οπότε όταν η σύζυγος για επαγγελματικούς κυρίως λόγους είχε χωριστή διαμονή, μπορούσε ο σύζυγος να επικαλεστεί διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης ).
6) Κατήργησε διατάξεις, οι οποίες απαγόρευαν την συμμετοχή σε συνεταιρισμό των γυναικών χωρίς τη συναίνεση του συζύγου τους.
Επί 25 συνεχή χρόνια, ένα τέταρτο δηλαδή του αιώνα οι έγγαμες γυναίκες στην Ελλάδα απολάμβαναν έστω την τυπική νομική ισότητα μέσα στο γάμο και διατηρούσαν το οικογενειακό τους επώνυμο. Ακόμη κι όταν οι πιέσεις του συζύγου και του συγγενικού του περιβάλλοντος να αλλάξουν επώνυμο ήταν έντονες – και γνωρίζουμε βέβαια ότι αυτό συνέβαινε συχνά – οι γυναίκες είχαν αν μη τι άλλο σύμμαχό τους το νόμο και μπορούσαν να τον επικαλεστούν: το επώνυμο της συζύγου δεν αλλάζει, γιατί ο νόμος έτσι ορίζει. Επιπλέον μία σημαντική συνέπεια είναι ο παιδαγωγικός χαρακτήρας των οικογενειακών μεταρρυθμίσεων που εισήχθησαν με το νόμο 1329/1983. Οι σύζυγοι, το οικογενειακό περιβάλλον, τα παιδιά, το δικαστικό σώμα, η κοινωνία άρχισαν να συνειδητοποιούν – αργά, αλλά σταθερά – ότι η έγγαμη γυναίκα δεν είναι πλέον υπό την κηδεμονία και την εξουσία του συζύγου, αλλά παραμένει μία ανεξάρτητη και αυτοτελής προσωπικότητα, η οποία έχει τη δική της ταυτότητα και εκτός από τις οικογενειακές της υποχρεώσεις διεκδικεί όπως και ο άνδρας τους προσωπικούς επαγγελματικούς και κοινωνικούς της στόχους στη ζωή.

Τι εισάγει η σημερινή κυβέρνηση

Πρέπει εξαρχής να τονίσουμε ότι πρόκειται για την πρώτη νομοθετική ρύθμιση ενάντια στην ισότητα των δύο φύλων τουλάχιστον μετά από τη δικτατορία. Καμμία άλλη μεταπολιτευτική κυβέρνηση δεν τόλμησε να εισάγει ρύθμιση που να ενθαρρύνει τη δυσμενή μεταχείριση των γυναικών από την ίδια την πολιτεία. Αντίθετα όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις προσπάθησαν, άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο, να εναρμονισθούν στο νομοθετικό πλαίσιο τόσο με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όσο και με τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος.. Προσπάθησαν δηλαδή να απαλείψουν όλες εκείνες τις νομοθετικές διατάξεις που έμμεσα ή άμεσα συντηρούσαν ανισότητες σε βάρος των γυναικών και να εισάγουν αντίστοιχα διατάξεις που να ενθαρρύνουν την ισότιμη αντιμετώπιση των γυναικών από το νόμο και να άρουν τις μακροχρόνιες διακρίσεις σε βάρος τους.

Τι λέει το νομοσχέδιο;

“Η ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΠΩΝΥΜΟ: Επίσης, με το σχέδιο αυτό, τροποποιείται το άρθρο 1388 Α Κ. Με βάση την ήδη ισχύουσα ρύθμιση, η γυναίκα διατηρεί και μετά το γάμο το επώνυμό της και μόνο στις κοινωνικές σχέσεις μπορεί να χρησιμοποιεί και το επώνυμο του συζύγου της. Ωστόσο μετά τη διαγραφή, αρχικά από τα διαβατήρια και κατόπιν από τις ταυτότητες, του ονόματος του συζύγου είναι πολύ δύσκολο στα νόμιμα ζεύγη να αποδείξουν, ταξιδεύοντας κυρίως στο εξωτερικό, ότι είναι καθ’ όλα νόμιμα ζεύγη και όχι παράνομα, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται, κατά τη διενέργεια διαφόρων συναλλαγών. Με την εισαγόμενη ρύθμιση, προς άρση των εμφανιζομένων προβλημάτων, παρέχεται η δυνατότητα στους συζύγους να έχουν το ίδιο επώνυμο, εάν φυσικά αμφότεροι το επιθυμούν..”

Δεν μπορούσε να εφευρεθεί πιό γελοία επιχειρηματολογία, ούτε και πιο ύπουλος τρόπος εισαγωγής τέτοιας οπισθοδρομικής μεταρρύθμισης μετά από 25 χρόνια Θα πρέπει επομένως να σκεφθούμε ποια συμφέροντα πραγματικά εξυπηρετεί αυτή η διάταξη, ποιοι πιέζουν για την εφαρμογή της – η εκκλησία ενδεχομένως και κάποιοι υπερσυντηρητικοί πολιτικοί και κοινωνικοί κύκλοι. Εφόσον όμως η κυβέρνηση επικαλείται το πρόβλημα με τα διαβατήρια, άρα επικαλείται πρωτίστως δυσλειτουργία διοικητικού χαρακτήρα, ας απορρίψουμε αυτόν τον ισχυρισμό:
α) Σε καμμία – μα καμμία - χώρα του κόσμου δεν γίνεται έλεγχος της νομιμότητας ενός ζευγαριού κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του σ’ αυτήν, εκτός ίσως από ελάχιστες χώρες με αυστηρά θεοκρατικά καθεστώτα. Σ’ αυτές τις χώρες τα ζευγάρια θα προσκομίζουν άλλα έγγραφα, όπως πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης.
β) Οι διοικητικές δυσλειτουργίες ενδεχομένως θα είναι ασύγκριτα περισσότερες εντός Ελλάδας με τη ρύθμιση αυτή. Ολες οι νέες γυναίκες σήμερα μορφώνονται, αποκτούν πτυχία και διπλώματα, κάνουν αγοραπωλησίες, υπογράφουν επίσημα έγγραφα. Επιπλέον τα διαζύγια σήμερα είναι πολύ πιο συχνά, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να ταλαιπωρούνται με τη γραφειοκρατία.
Ο υπουργός δικαιοσύνης θα ισχυριστεί ότι δεν παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των φύλων, διότι η αλλαγή επωνύμου θα γίνει μόνο «εφόσον οι σύζυγοι το επιθυμούν». Βέβαια γνωρίζει ο κ. υπουργός ότι κανείς άνδρας δεν θα δεχόταν στην Ελλάδα – και πολύ σωστά, αφού το όνομα είναι βασικό στοιχείο της ταυτότητας του ατόμου - να αλλάξει το επώνυμό του και να πάρει αυτό της συζύγου του. Γνωρίζει όμως ταυτόχρονα ότι σε μια κοινωνία με βαθειά πατριαρχικά ιδεολογικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά και με μια έντονα συντηρητική παράδοση , η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών θα δέχεται πανταχόθεν πιέσεις, από το σύζυγο, από τους συγγενείς, από την εκκλησία να εγκαταλείψει το δικό της επώνυμο – να αρνηθεί δηλαδή ένα μέρος της ταυτότητάς της σαν παιδί, σαν μαθήτρια, σαν σπουδάστρια, σαν εργαζόμενη, σαν πολίτισσα, να αρνηθεί το όνομα της μισής της ζωής – και να προσλάβει αυτό του συζύγου.

Πρόκειται για ευθεία επίθεση ενάντια στην αυτονομία των γυναικών. Μετά από ένα τέταρτο του αιώνα επιστροφή στην παράδοση της ελληνικής πατριαρχικής οικογένειας και στην υποτέλεια της γυναίκας.

Δεν πρέπει να περάσει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης που επαναφέρει το κοινό επώνυμο των συζύγων

Αντρέι Κρίλοβ

Για τον αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό, Μόσχα 1984

Γιάννης Καϊλατζής

Για τα μεταλλαγμένα (Από το www Heavy metal farm gr, εκδόσεις ΚΨΜ)