Αναμνήσεις των πόλεων....

εικόνα από την Πλάκα...

εικόνα από το Μπούρτσι με τη δροσιά του....

εικόνα από το Ναύπλιο.....

εικόνα από τον Πόρο....

Εικόνες από μικρές και μεγάλες πόλεις, εικόνες όμορφες, αναμνήσεις των πόλεων. Οι μικρές έχουν περισσότερες αναμνήσεις ...οι μεγάλες λιγότερες. Οι μικρές ζουν με και από τις αναμνήσεις τους, οι μεγάλες απλά κατασκευάζουν νέες (καλές ή κακές δεν έχει σημασία)...."Όμορφη πόλη, φωνές μουσικές απέραντοι δρόμοι,κλεμμένες καρδιές..."

Ο Ratatatuis

Πρώην επαναστάτης

Πρώην υπουργός

(που τα κανε...να μη πω!!)

πρώην "μιλιά δεν είχα..."

νυν "εγώ τα είχα πει"

νυν φιλελεύθερος

νυν αντάρτης (λέμε τώρα)

νυν "διαφωνώ ",

αλλά

ψηφίζω ότι μου ρίχνουν στο τραπέζι μου...

ποιος είναι;;;

Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας του Δημοκρατικού Στρατού. Εκεί ψηλά στο Γράμμο στα τέλη του μηνός ο Δημοκρατικός Στρατός έχασε τη μάχη....οι εξορίες και οι διώξεις με τον πιο επίσημο τρόπο άρχιζαν! Έκτοτε πολύ μελάνι χύθηκε στο χαρτί για να περιγράψουν τις αιτίες που οδηγηθήκαμε στο δεύτερο αντάρτικο, όπως ονομάστηκε, αλλά και τις αιτίες της ήττας. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως δεν υπολογίστηκε ο παράγοντας άνθρωπος. Αυτός που άδολα κι αγνά τάχτηκε στις γραμμές του ΔΣΕ και πολέμησε για να δημιουργήσει έναν άλλο κόσμο...που προδόθηκε από τις διεθνείς και ντόπιες ηγεσίες...που εξορίστηκε, αλλά και εκτελέστηκε...που τον ονόμασαν προδότη εαμοβούλγαρο οι μεν, οπορτουνιστή οι δε!! Το ΚΚΕ το κόμμα που καθοδήγησε το δεύτερο αντάρτικο ακόμα δεν έχει κάνει τον απολογισμό του...


Οι "σελίδες" αυτές θα αφιερώσουν κάποια λόγια, κάποιες λέξεις, κάποιες φωτογραφίες στο τιμημένο ΔΣΕ...θέλοντας να αγγίξουντο θέμα, αφιερώνοντάς τις, στον απλό ανώνυμο αντάρτη...

65 ώρες δουλειά και από μισή ώρα μαστίγωμα

Ψάχνοντας τα μπλόγκς βρήκα ένα εκπληκτικό κείμενο στο blog του Σύριζα Ρεθύμνου ,της Νάντιας Βαλαβάνη το οποίο και δημοσιεύω χωρίς, ας με συγχωρήσουν οι σ., να ζητήσω την άδειά τους. αστυάνακτας

της Νάντιας Βαλαβάνη

Προς τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ:

Αγαπητές συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτεστε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί διαμαρτυρόμαστε για την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για 65 ώρες δουλειάς. Αν η απόφαση αυτή δεν συνδυαζόταν με ευελιξία στην εφαρμογή του ωραρίου, το καταλαβαίνω: Ως αριστεροί που είχαν σκοντάψει κάποτε στα νιάτα τους στην Καταγωγή της οικογένειας και στην έμμονη ιδέα του Ένγκελς σχετικά με το ωράριο εργασίας, την άποψη ότι όρος για να μπορέσει ο προλετάριος ν’ αρχίσει να σκέφτεται, πολύ περισσότερο να ζει και να οργανώνεται, είναι να έχει πέσει η δουλειά κάτω απ’ τις 12 ώρες τη μέρα, θ’ αντιδρούσαμε δικαιολογημένα: 5Χ13=65, άρα αν διατηρηθεί πενθήμερο και εξηνταπεντάωρο, είμαστε πάνω από το όριο «σκέψης και οργάνωσης» των 12 ωρών και την έχουμε [ως προλετάριοι και ως αριστερά] βαμμένη.
Αν όμως, εφαρμόσουμε με ελαστικότητα τη νέα κατεύθυνση, καταργώντας για παράδειγμα ταυτόχρονα και την αργία του Σαββάτου, τότε ισχύει το 6Χ10,83=65. Οπότε βρισκόμαστε κάτω από το κρίσιμο όριο και δεν κινδυνεύουμε να μείνουμε από σκέψη και δράση ούτε ως εργαζόμενοι ούτε ως πολιτικό κίνημα. Αν δε εφαρμοστεί το 65ωρο ακόμα πιο ελαστικά, απλώνοντας το και στις 7 μέρες της βδομάδας με κατάργηση και της Κυριακής αργίας, τότε αν κάνουμε την αντίστοιχη απλή αριθμητική πράξη, βλέπουμε ότι με κάτι παραπάνω από 9 ώρες εργασίας τη μέρα είμαστε τόσο κοντά στο 8ωρο, ώστε να μην αξίζει τον κόπο ούτε να χαλάμε τις καρδιές μας ούτε να οργανώνουμε φασαρίες. Εξάλλου, αν δεν κάνω λάθος, όταν την Πρωτομαγιά του 1886 μισό εκατομμύριο εργάτες απεργούσαν στις ΗΠΑ, το έκαναν με σύνθημα 8 ώρες δουλειά - 8 ώρες ανάπαυση – 8 ώρες ύπνος σκέτο. Δηλαδή δεν διεκδικούσαν ταυτόχρονα και 40ωρο. Άντε, αν παρ’ όλα αυτά αισθάνεστε «κολλημένοι» στο 8ωρο, προτείνω ένα λογικό συμβιβασμό: 8 ώρες δουλειά τη μέρα και εργάσιμη βδομάδα 7 ημερών, δηλ. 56 ώρες δουλειά εβδομαδιαίως - όσο δηλ. περίπου δούλευαν στη Γαλλία πριν τις συμφωνίες της Γκρενέλ τον Μάη του ‘68. Έτσι και το 65ωρο δεν αποδεχόμαστε και οι διεκδικήσεις μας δεν γυρνάνε πιο πίσω απ’ ότι οι διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος περίπου ενάμισι αιώνα πριν.
Θα μου πείτε, ποιο εργατικό κίνημα πλέον; Φοιτητής της Νομικής σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας, από την κυβέρνηση της οποίας προήλθε και η πρωτοβουλία για την επέκταση και εκτός βρετανικού εδάφους του 65ωρου, μου έλεγε σε ανύποπτο χρόνο ότι πέρυσι είχε δηλώσει ως προαιρετικό μάθημα 6μήνου το Εργατικό Δίκαιο, περιμένοντας ο αφελής ν΄ ακούσει και να μάθει για εργατικές διαφορές, συλλογικές συμβάσεις, συνδικάτα κλπ. Από το εισαγωγικό μάθημα, όμως, η καθηγήτρια τους έβαλε στη θέση τους: Τους εξήγησε ότι η τελευταία μεγάλη δικαστική υπόθεση με συνδικάτα χρονολογείται από τη δεκαετία του ΄90, γι’ αυτό και ότι έχει να κάνει μ’ αυτό το κεφάλαιο θα το κάνουν σε δύο μόνο μαθήματα, αντιμετωπίζοντας το ως ιστορία (αρχαιολογία) του εργατικού δικαίου. Και στα υπόλοιπα μαθήματα θα εξετάσουν τις σημαντικές σύγχρονες δικαστικές υποθέσεις εργατικού δικαίου, που αφορούν περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης ή διακρίσεων στους εργασιακούς χώρους. Τώρα που το σκέφτομαι, αφού αυτό είναι ότι έμεινε από άποψη εργατικού δικαίου και εργατικού κινήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάτι ήξεραν αυτοί που επέβαλαν το 65ωρο. Σου λέει, ρίχτους ένα 65ωρο και μετά να δούμε που θα βρουν τις αντοχές να παρενοχλούν σεξουαλικά στους χώρους δουλειάς. Θα ξαλαφρώσουν και τα δικαστήρια. Και για όσους ούτε και μετά απ’ αυτή την ανάλυση δεν εκτιμούν επαρκώς τον αντιμονοπωλιακό-φιλεργατικό χαρακτήρα του μέτρου, 20 βουρδουλιές, όπως συνήθιζαν στις γαλέρες μισοπέλαγα μεταξύ 15ου και 19ου αιώνα για τους ναυτεργάτες ή στα μπαμπακοχώραφα του αμερικάνικου Νότου για τους μαύρους, και θα δούμε αν δεν αλλάξουν γνώμη.
Θα πρότεινα επίσης 65ωρο και βουρδουλιές να κατοχυρωθούν και στο τμήμα για τα δικαιώματα του ανθρώπου της πρόσφατα ψηφισμένης στην Ελληνική Βουλή Ευρωσυνθήκης. Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση - αν γίνει δεκτή η παραπάνω τροποποίηση -, τη Συνθήκη, έστω και εκ των υστέρων, εγώ προσωπικά θα την υπερψηφίσω.

Αθήνα, 12.06.2008

Μ΄ εκτίμηση

Νάντια Βαλαβάνη

Ναι σε έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά - Όχι στις «αντιπυραυλικές ασπίδες». Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ με αφορμή τα 63 χρόνια από τον βομβαρδισμό

Με αφορμή τα 63 χρόνια από τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι το Γραφείο Τύπου του ΣΥΝ έβγαλε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Στις 6 Αυγούστου του 1945, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν την πρώτη πυρηνική επίθεση στην ιστορία της ανθρωπότητας ρίχνοντας ατομική βόμβα στην Χιροσίμα, προκαλώντας 140.000 θύματα. Τρεις μέρες αργότερα επανέλαβαν την θηριωδία βομβαρδίζοντας το Ναγκασάκι και σκοτώνοντας 80.000 ανθρώπους. Η συντριπτική πλειοψηφία των νεκρών ήταν άμαχοι και οι δύο πόλεις βυθίστηκαν σε ανείπωτο πόνο και πένθος. Ακόμα και σήμερα, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι υποφέρουν από σοβαρές ασθένειες και πεθαίνουν από τις συνέπειες της έκθεσης στη ραδιενέργεια.
Με αφορμή την μαύρη αυτή επέτειο ο ΣΥΝ απαιτεί την καταστροφή όλων των πυρηνικών όπλων. Ο πυρηνικός αφοπλισμός είναι προϋπόθεση για την ειρήνη ώστε να φτάσουμε σε έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά.
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ αντιτίθεται στις πολιτικές της κούρσας των εξοπλισμών, του παγκόσμιου εμπορίου των όπλων και του πολιτικού και στρατιωτικού εκβιασμού. Αντιτίθεται στην λεγόμενη «αντι-πυραυλική άσπίδα» των ΗΠΑ. Το σχέδιο της κυβέρνησης Μπους, επίσημα γνωστό ως «Εθνική πυραυλική άμυνα» ( National Missile defense) δεν είναι ούτε «εθνικό» ούτε «αμυντικό». Είναι νεκρανάσταση του λεγομένου «πολέμου των άστρων» του Ρήγκαν, που είχε εκπονηθεί 25 χρόνια πριν, όταν ο ψυχρός πόλεμος ήταν στο αποκορύφωμα του.
Πιστεύουμε ότι η ακύρωση των δογμάτων του «πρώτου χτυπήματος» και του «προληπτικού πολέμου» αλλά και της άποψης ότι τα εθνικά συμφέροντα προστατεύονται με τον πόλεμο θα είχαν ένα πολύ πιο θετικό αντίκτυπο στην ασφάλεια από οποιοδήποτε αντιπυραυλικό σύστημα. Η παρούσα άνοδος του μιλιταρισμού οδηγεί την ανθρωπότητα σε αδιέξοδο. Λέμε ΟΧΙ σε τέτοιου είδους διεθνείς πολιτικές.
Η δική μας απάντηση στην διάδοση των πυρηνικών είναι η κατάργησή τους. Πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η πλήρης τήρηση της Συνθήκης για την μη-διάδοση των πυρηνικών (Non-proliferation Treaty). Η Συνθήκη αυτή πρέπει να ενισχυθεί μέσω μιας Διάσκεψης του ΟΗΕ που να εξασφαλίσει την πλήρη τήρησή της τόσο από τις πυρηνικές όσο και τις μη-πυρηνικές δυνάμεις. Σε αυτή την κατεύθυνση, καλούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τις κυβερνήσεις άλλων χωρών να επικυρώσουν την Συμφωνία για την Πλήρη Απαγόρευση των Πυρηνικών Δοκιμών (Complete Test Ban Treaty). Άμεσα δε απαιτούμε την αποχώρηση όλων των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ που βρίσκονται ακόμη σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Μυρτιώτισσα 1885-1968

Γλυκύτατες μέρες

Γλυκύτατες μέρες και ξάστερα βράδυα,
Λαμπρά μεσημέρια, χρυσά δειλινά,
αυγές πεπλοφόρες, ω φως! ω σκοτάδια!
Σας χάρηκα ως άλλη στο κόσμο καμιά.

Τον ήλιο πατέρα μου τον εκαλούσα,
Για μάνα μου λάτρευα την πλούσια γη,
Την κάθε ημέρα μου με πάθος τη ζούσα
Ως να ‘ταν η πρώτη μαζί κι η στερνή.

Τον έρωτα σαν το μελίσσι τρυγούσα
Με γνώση πως είναι για λίγον καιρό
Το κάθε τριγύρω μου μ΄ αγάπη ερευνούσα,
Με μύρα τρεφόμουνα και κρύο νερό.

Καινούργια ήταν πάντα για μένα τα δώρα
Που μου ‘δινε η φύση με τόση στοργή.
Μα μες στη χαρά πως σε πρόσμενα, ώρα
Που δίνεις τη λήθη και τη σιωπή!

Πως πρόσμενα τότες τ΄ ωραίο δρεπάνι
Να κόψει της νιότης μου το ροδανθό,
Και νύφη στου Χάρου να μπω στο λιμάνι
Ντυμέμη τον πέπλο τον παρθενικό!

Το πραγματικό της όνομα είναι Θεώνη Δρακοπούλου. Σπούδασε ηθοποιός. Στα ποιήματά της είναι ορατή η απελπισία κυρίως στον έρωτα. Mε τη Μυρτιώτισσα, θαυμάστρια του Παλαμά ταυτίζεται ο Έρωτας με τον πόνο...Όπως σημειώνει ο Γ. Μπαλούρδος η Μυρτιώτισσα "...εισάγει στην ποίησή της έναν φυσιολατρικό ερωτικό παγανισμό...υπάρχουν δεκάδες εικόνες στο έργο της....κάθε στιγμή της ψυχικής της πορείας της, κάθε εσωτερική της αντινομίαέχει μια αντίστοιχη στιχουργική εκφραστική τυπολογία...." (από το Μυρτιώτισσα, μια παρουσίαση από το Γιώργο Μπαλούρδο, εκδ. Γαβριηλίδης)

Ε.Σ.Υ. μας σκοτώνεις

Με αφορμή συζήτηση που είχαμε για το δημόσιο και την απαξίωσή του από την πολιτεία μεταφέρω μία καταγγελία δύο μελών του ΣΥΡΙΖΑ(δημοσιεύθηκε σε αρκετα μπλοκς στα Νέα και την Εποχή) για μία οικογενειακή τους υπόθεση, και παρακαλώ τους καταγγέλοντες να ενημερώσουν για τη συνέχεια της υπόθεσης...Ο αστυάνακτας είναι ανοιχτός στα σχόλιά τους

Καταγγελία - Ανοιχτή επιστολή προς τον υπουργό υγείας
δημοσιεύτηκε June 21 από Κώστας Κουρμουλάκης
Με βάση την οδυνηρή οικογενειακή μου εμπειρία

ΙΣΩΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΗΔΗ ΟΤΙ ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. ΣΤΕΛΝΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΥΤΗ ΣΤΟΝ κ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΥΓΝΩΜΩΝ



κύριε Υπουργέ,
με αφορμή τη μεταφορά του πατέρα μας, ηλικίας 84 ετών στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιά, τη Δευτέρα 16 Ιουνίου (αργία του Αγ. Πνεύματος) με χτύπημα στο κεφάλι μετά από ατύχημα και πτώση στις σκάλες του σπιτιού, διαπιστώσαμε αυτά που γνωρίζουν όλοι όσοι καθημερινά πέφτουν στο έλεος του ΕΣΥ: το Εθνικό Σύστημα Υγείας, μας σκοτώνει.
Ο πατέρας μας μεταφέρθηκε στο Τζάνειο με ασθενοφόρο του ΕΣΥ περίπου στις 12.30 το μεσημέρι με εμφανές χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού και σε κατάσταση σοκ. Ενώ διατηρούσε ακόμα τις αισθήσεις του υπεβλήθη σε εξετάσεις από παθολόγους νευρολόγους κλπ στα εξωτερικά ιατρεία, ενώ η ακτινολογική εξέταση θώρακος δεν ήταν καθαρή λόγω της υπερκινητικότητας του ασθενούς. Η επόμενη εξέταση θα ήταν η αξονική τομογραφία, (απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και αντιμετώπιση) αφού οι γιατροί από την εξέλιξη της κατάστασής του και τα συμπτώματα (υπνηλία, σπασμωδικές κινήσεις αδυναμία για ομιλία και εμετούς) υποψιάζονταν εγκεφαλική κάκωση αιμάτωμα κλπ. Μόνο που ο αξονικός τομογράφος του Τζανείου δεν λειτουργούσε εδώ και μία εβδομάδα τουλάχιστον. (Απίστευτο;) Όπως μας ενημέρωσαν, οι ασθενείς του Τζανείου που χρειάζονται αξονική μεταφέρονται σε ιδιωτική κλινική μετά από ειδική συμφωνία. Και εδώ αρχίζουν τα ακόμα πιο απίστευτα : Η μεταφορά γίνεται μόνο με ασθενοφόρο της κλινικής. Αρχίζει λοιπόν η αναμονή και οι διαβεβαιώσεις ότι είναι θέμα χρόνου να έρθει το ασθενοφόρο. Στις 5.30 αφού δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο τηλεφωνούμε στην εν λόγω ιδιωτική κλινική και μας πληροφορούν ότι το ασθενοφόρο τους έχει μεταβεί στην επαρχία και ότι έχουν ήδη ενημερώσει το Τζάνειο. Ξανά από την αρχή αναζήτηση επείγουσας λύσης για την πραγματοποίηση της μεταφοράς. Άλλη μια ώρα χαμένη σε τηλέφωνα και αδιέξοδες συζητήσεις μεταξύ γιατρών ΕΚΑΒ κλπ με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει. Στο μεταξύ η κατάσταση του πατέρα μου χειροτερεύει συνέχεια και οι γιατροί κρίνουν ότι πρέπει να χειρουργηθεί άμεσα αλλιώς θα πεθάνει. Δίνουμε τη συγκατάθεσή μας ενώ γνωρίζουμε ότι μια επέμβαση στον εγκέφαλο χωρίς να υπάρχει αξονική τομογραφία, είναι μια επέμβαση ύψιστης επικινδυνότητας. Μια επέμβαση στα τυφλά!!!
Η επέμβαση γίνεται και διαπιστώνονται δύο εκτεταμένα αιματώματα, ρήξη των οστών του κρανίου και άλλες μικροαιμοραγίες. Οι γιατροί κάνουν το ανθρωπίνως δυνατόν, υπό τις συνθήκες που περιγράφουμε και φέρουν σε πέρας την επέμβαση. Αμέσως μας ενημερώνουν ότι μετά το χειρουργείο είναι αναγκαίο να μπει στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Και φυσικά όπως ήδη θα έχετε μαντέψει, μας ενημέρωσαν ότι η ΜΕΘ του Τζανείου είναι πλήρης. Δεν υπάρχει δηλαδή ούτε ένα διαθέσιμο κρεβάτι. Αρχίζει ο μαραθώνιος να βρεθεί κρεβάτι στην εντατική οποιουδήποτε νοσοκομείου, αφού το ΕΚΑΒ (όπως μας ενημέρωσαν ανεπίσημα) που αποφασίζει για τις τοποθετήσεις των ασθενών, δίνει προτεραιότητα στους νεότερους. Αλήθεια από ποια ηλικία και πάνω έχει αποφασίσει το ΕΚΑΒ ότι οι ασθενείς δεν έχουν δικαίωμα να ζήσουν? Όπως αντιλαμβάνεσθε όλες οι προσπάθειες για κρεβάτι σε ΜΕΘ δημοσίου νοσοκομείου αποβαίνουν άκαρπες και ταυτόχρονα κάνουμε την οδυνηρή διαπίστωση ότι στην ΜΕΘ του Τζανείου υπάρχουν τουλάχιστον δέκα άδεια κρεβάτια. Φυσικά οι προσπάθειές μας να «ανοίξουν» ένα ακόμα κρεβάτι για τον πατέρα μας απέβησαν άκαρπες.
Έχει φτάσει το μεσημέρι της επόμενης μέρας με τον πατέρα μας να βρίσκεται μετά το χειρουργείο σε ένα κρεβάτι στην Οφθαλμολογική Κλινική του Τζανείου, που φυσικά είναι εντελώς ακατάλληλο και χωρίς την απαραίτητη υποδομή. Με την κατάσταση να χειροτερεύει και αφού δεν έχουμε άλλη λύση αποφασίζουμε να τον μεταφέρουμε σε ΜΕΘ ιδιωτικού νοσοκομείου αφού αν έμενε στην Οφθαλμολογική κλινική σίγουρα θα πέθαινε όπως μας ενημέρωσαν οι γιατροί. Έτσι και έγινε αλλά ήταν πια μάλλον αργά. Είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεστε ότι τόσο η έλλειψη αξονικού τομογράφου και η κακή οργάνωση, όσο και η παραμονή του σε ακατάλληλο χώρο μετά την επέμβαση και ενώ χρειαζόταν ειδικές συνθήκες που μόνο η εντατική μπορεί να διασφαλίσει, οδήγησαν στην απώλεια κάθε ελπίδας για την ευτυχή έκβαση του αγώνα που ακόμα δίνει ο πατέρας μας για τη ζωή του.
Και θέλουμε εδώ να ρωτήσουμε :
Ποιος ευθύνεται για το γεγονός ότι εδώ και μέρες δεν λειτουργεί ο αξονικός τομογράφος στο Τζάνειο;
Ποιος ευθύνεται για την κατάσταση που επικρατεί στις ΜΕΘ και ποιος παίζει το ρόλο του θεού στο ΕΚΑΒ?
Εσείς κύριε Υπουργέ γνωρίζετε την κατάσταση που επικρατεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας; Αν τη γνωρίζετε γιατί δεν κάνετε κάτι; Αν δεν την γνωρίζετε ...;
Πόσοι ακόμα άνθρωποι θα πεθάνουν μέχρι να εφαρμοστούν τα αυτονόητα στο ΕΣΥ?
Εμείς πια ελπίζουμε σε ένα θαύμα για να σωθεί ο πατέρας μας, αλλά νομίζω ότι το μεγαλύτερο θαύμα θα είναι να λειτουργήσει σωστά το ΕΣΥ ...;
Κώστας Κουρμουλάκης
Γιάννης Κουρμουλάκης
Φορολογούμενοι Έλληνες Πολίτες
Γιοί του Ιπποκράτη Κουρμουλάκη που χαροπαλεύει, θύμα του Ε.Σ.Υ.

Τηλ: 210 7660796, 210 9812812, 6974722555
kostaskourmulakis@gmail.com