Αστυάνακτας

Δημοκρατία, Αυτονομία, Οικονομία

2011-06-13T09:07:00.000+03:00

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ*

Στην κυρίαρχη προσέγγιση η οικονομία είναι εν δυνάμει σταθερή - μπορεί να αντιμετωπίσει ενδεχόμενες κρίσεις με τις δικές της δυνάμεις. Αντιθέτως, η πολιτική αποτελεί τη βασικότερη πηγή κλυδωνισμών, και άρα η οικονομία πρέπει να προστατευτεί από την επιζήμια επίδραση των πολιτικών και των συντεχνιών. Τη δεκαετία του ενενήντα οι εκσυγχρονιστές του Τρίτου Δρόμου πρόσθεσαν ένα επιπλέον επιχείρημα στο αντιδημοκρατικό οπλοστάσιο: καθώς η ευημερία προχωρά, τα άτομα γίνονται όλο και πιο αναστοχαστικά, απορρίπτουν τις συλλογικές ταυτότητες και περιορίζουν την ενασχόλησή τους με τα κοινά αφήνοντας τους ειδικούς να ασχοληθούν με τα, κατά βάση τεχνοκρατικά, ζητήματα της οικονομίας.

Ζούμε τις συνέπειες αυτής της, κατά βάση Πλατωνικής, θεώρησης των πραγμάτων. Οι χρηματαγορές που ρύθμιζαν τις επιχειρήσεις και τις οικονομίες πριν το 2008 συνεχίζουν να επιβάλλονται, και ιδιαίτερα στην Ε.Ε. που αδυνατεί έναν χρόνο τώρα να διαμορφώσει ένα στοιχειωδώς βιώσιμο πολιτικό πλαίσιο για την επίλυση του προβλήματος του χρέους. Φαντάζομαι ότι οι ισχυροί της Ε.Ε. κωλύονται από τους κοινωνικούς και οικονομικούς νόμους που μπορεί να μην είναι «[...] ακριβώς σαν τους νόμους της φύσης, αναλλοίωτοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σε κάθε χρονική περίοδο δεν ισχύουν συγχρονικά τέτοιοι νόμοι» (the books' journal, τχ. 6, Απρίλιος 2011). Ευτυχώς, όπως μας θυμίζουν οι 32 προσωπικότητες, τα άτομα μπορούνε να «τολμήσουνε», να δουλέψουν σκληρότερα, αφού αφήσουν στην άκρη ξεπερασμένες ιδέες και άσκοπες συζητήσεις για εναλλακτικές επιλογές.

Όπου η «αποπολιτικοποίηση» της οικονομίας έχει εφαρμοστεί πιο πολύ, οδήγησε στην ενίσχυση του διευθυντικού δικαιώματος και σε μεγάλες κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις. Κάτι που δεν σήμαινε ούτε λιγότερο κράτος ούτε λιγότερη πολιτική -ας αναλογιστούμε μόνο το πόσο χρηματοδοτούν οι τράπεζες τα κόμματα εξουσίας. Σήμανε, όμως, τη δημιουργία μιας πρωτόγνωρης κρίσης, και ένα πολιτικό σύστημα αποκομμένο από νέα δεδομένα, κοινωνικές διεργασίες και εναλλακτικές σκέψεις. Η ελίτ ξέρει καλά ότι η επιστροφή της πολιτικής δεν θα αμφισβητήσει μόνο την ασκούμενη οικονομική πολιτική, αλλά τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. Ο ρόλος της αριστεράς είναι να πείσει ότι η δημοκρατική οικονομία μπορεί να λειτουργεί αποτελεσματικά και να ανταποκριθεί στις κοινωνικές ανάγκες. Η συζήτηση πρέπει να ενσωματώσει τις δυνατότητες των συνεταιρισμών, της αυτοδιαχείρισης, της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, ενός λιγότερο ιεραρχικού και αυταρχικού δημόσιου τομέα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μιλήσουμε για τα παραδοσιακά οικονομικά εργαλεία. Όντως, πρέπει να πείσουμε ότι η νομισματική πολιτική πρέπει να είναι κάτω από κοινωνικό έλεγχο. Αλλά το αν αυτό ισοδυναμεί με έξοδο από το ευρώ είναι μιας δεύτερης τάξης κουβέντα, μια και ούτε σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, με το δικό τους νόμισμα και «ανεξάρτητες» κεντρικές τράπεζες, υπάρχει αυτός ο έλεγχος. Το ζήτημα για την έξοδο από το ευρώ είναι θέμα συσχετισμών και δυνατοτήτων -σε πιο επίπεδο(α) μπορεί πιο εύκολα να εδραιωθεί ο κοινωνικός έλεγχος; Μια χώρα με το δικό της νόμισμα μπορεί να έχει δυνατότητα για αυτόνομη νομισματική πολιτική, αλλά αν αναγκάζεται σε συνεχείς υποτιμήσεις, αυτή η αυτονομία δεν έχει και πολύ νόημα (όπως έχει δείξει και η ελληνική εμπειρία εξάλλου). Από την άλλη, ενώ η υποτίμηση, υπό προϋποθέσεις, αποτελεί χρήσιμο βραχυπρόθεσμο εργαλείο (αλλά σε βάρος των μισθωτών), σε μια νομισματική ένωση υπάρχουν εναλλακτικές - στην Ευρωζώνη, η αύξηση των μισθών στις βόρειες χώρες θα λειτουργούσε σαν υποτίμηση για τις χώρες του Νότου, με καλύτερες επιπτώσεις για τους εργαζόμενους και των δύο περιφερειών. Παρόμοια επίπτωση θα είχε ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα, ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ όπως έχει υποστηριχτεί, που θα αύξανε την παραγωγικότητα στις χώρες του Νότου. Επιπλέον, η δυνατότητα αυτόνομης νομισματικής πολιτικής ή υποτίμησης (δεν μπορεί να ασκείς τα δύο συγχρόνως) περιορίζεται από τις χρηματαγορές. Άρα, οποιαδήποτε στρατηγική που συνδέει την οικονομία με τη δημοκρατία πρέπει να εξηγήσει πώς θα δαμάσουμε τις χρηματαγορές. Και στο εθνικό επίπεδο, αυτό φαίνεται δύσκολο.

Η συζήτηση στις πλατείες αυτή την περίοδο έχει αναδείξει το θέμα της άμεσης δημοκρατίας. Αυτή η ατζέντα αφορά και την οικονομία και είναι κρίμα να εξαντλείται από το θέμα του ευρώ και της στάσης πληρωμών. Η ηγεμονία δεν χτίζεται μόνο για το τι λες για το τώρα, αλλά πώς συνδυάζεις το βραχυπρόθεσμο με το μεσοπρόθεσμο. Και εκεί είναι που πρέπει να πείσουμε ότι η δημοκρατία, η ενεργούς συμμετοχή και η πολιτική αποτελούν μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.

*Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Μνημόνιο ή Αριστερά; Το πραγματικό δίλημμα!

2011-06-08T22:15:00.001+03:00

Όταν ήρθε στη Βουλή προς ψήφιση το μνημόνιο οι συνέπειες του φάνταζαν μακρινές. Όσοι αντέδρασαν και ήταν ΜΟΝΟ η αριστερά και κάποιοι λίγοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (οι οποίοι αυτομάτως τέθηκαν εκτός),ούτε καν αυτοί δε ήταν δυνατόν να φανταστούν πόσο γρήγορα και πόσο διογκωμένα θα παρουσιάζονταν τα προβλήματα στη κοινωνία. Όμως η ώρα ήρθε και η κοινωνία όπως ήταν αναπόφευκτο αντιδρά. Αντιδρά στην εξαθλίωση, στη φτώχεια, στην ανεργία, στο κλείσιμο των μαγαζιών, στη γενικότερη ύφεση.

Η κυβέρνηση προσπάθησε με επικοινωνιακούς ελιγμούς στην αρχή, και αργότερα με εκβιασμούς να ντύσει τα φορομπηχτικά μέτρα, με μέτρα αλλαγής. Έστρεψε τμήματα της κοινωνίας ενάντια σε άλλα τμήματα με στόχο να δείξει με το δάχτυλο τους «φταίχτες» δημόσιους υπαλλήλους, τους «υψηλόμισθους» στον ιδιωτικό τομέα. Όλα αυτά βεβαίως γιατί η κυβέρνηση έχει κάνει την επιλογή της. Ήταν εξ αρχής με το κεφάλαιο. Η κυβέρνηση υπερασπίζεται τις αγορές και τις τράπεζες. Πολύ χειρότερα. Φέρεται σαν υπαλληλίσκος των διεθνών χρηματιστηριακών κέντρων και του κεφαλαίου. Ακόμη περισσότερο η ενδοτικότητά της είναι τόση που δεν έχουμε δει ως ελληνικός λαός εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από τον καιρό των δωσιλογικών κυβερνήσεων της κατοχής. Ουσιαστικά μας κυβερνούν άνθρωποι οι οποίοι έχουν δεχτεί να παίξουν το ρόλο του αχυράνθρωπου. Συμμετέχουν σ’ ένα σχέδιο παράδοσης της χώρας. Υπογράφουν τη καταδίκη της κοινωνίας. Δεν ενδιαφέρονται για την πατρίδα όπως λένε, αλλά για τους κυκλους εκείνους διεθνείς και ντόπιους οι οποίοι έχουν βάλει στόχο να εξαγοράσουν φιλέτα τη χώρα. Για ποια πατρίδα λοιπόν ενδιαφέρονται; Πατρίδα δε θα υπάρχει. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι θα κινούνται σα φαντάσματα.

Σε όλη αυτή τη κατάσταση υπήρχαν φωνές από την Αριστερά. ΠΑΝΤΑ! Σε όλες τις περιπτώσεις. Μπορεί να υπήρχαν διαφοροποιήσεις, αλλά υπήρχαν αντιδράσεις από όλα τα τμήματά της. Υπήρχε η προσπάθεια να αφυπνίσει και να συντονίσει τη κοινωνία. Όμως αυτό δεν έφτανε και ούτε φτάνει. Γι αυτό την υπόθεση την πήρε στα χέρια του ο κόσμος στο Σύνταγμα. Μπορεί να κουβεντιάσουμε πολύ για το αν είναι «θολές» ή όχι αυτές οι συγκεντρώσεις ως προς το ιδεολογικό τους στίγμα. Σε παλαιότερη ανάρτηση μου, είχα πει ότι πρέπει να δούμε ως αριστερά την οργάνωση και τη δράση μας, γιατί σύντομα θα ξεπηδήσουν άνθρωποι ή συλλογικότητες που θα μας ξεπεράσουν. Και τα πράγματα μπορεί να γίνουν επικίνδυνα όταν στο παλιό σκηνικό συμπεριλάβουν και την Αριστερά η οποία δεν έχει ευθύνη για την έως τώρα πορεία της χώρας. Όλες καλές οι φωνές της κριτικής. Εμείς ,η αριστερά τι κάνουμε; Θα συνεχίζουμε να αναδεικνύουμε τις διαφωνίες μας ως κυρίαρχες ή θα συμμετάσχουμε ουσιαστικά δίνοντας έναν άλλο χαρακτήρα, παρακινώντας τον κόσμο να παραμείνει στους δρόμους; Κι όλα αυτά χωρίς καπελώματα. Η σωστή πολιτική δράση της αριστεράς που περνάει μέσα από την ενότητά της, μπορεί να γίνεται με διακριτικό τρόπο, με ώριμο τρόπο με πολιτικές προτάσεις και ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Μιλάω μετά από πολύ καιρό στο blog μου. Κι αυτό γιατί πιστεύω περισσότερο στη συμμετοχή παρά στο λόγο. Τα λόγια τελειώνουν σιγά - σιγά κι ο κόσμος μας καταλογίζει ανικανότητα ως προς το ζήτημα της ενότητας. Δεν θα χει καμιά αξία αν το ΚΚΕ πάρει 10% ο ΣΥΡΙΖΑ 5% οι Οικολόγοι Πράσινοι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανεβάσουν τα ποσοστά της. Θα έχει αξία ως άθροισμα σε ένα πολιτικό υποκείμενο το οποίο είναι έτοιμο να αντιπαλέψει από τη μια το καταστροφικό σχέδιο που μηχανεύτηκαν οι Κυβέρνηση και το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και από την άλλη να συγκεντρώσει την αποδοχή του κόσμου, την οργή του και την αγανάκτησή του.

Πρέπει να ετοιμαστούμε χωρίς κομματικές παρωπίδες και υπερασπίζοντας την άποψή μας ως το τέλος. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να υπερασπιστούμε δημοκρατικές (αστικές) αξίες, τις οποίες πάντα υπερασπίστηκε η αριστερά σ’ αυτό το τόπο και να ετοιμάσουμε τη νέα πραγματικότητα, τη νεα κοινωνία. Πείτε με ονειροπόλο, αλλά πιστεύω στο κόσμο της αριστεράς, εκεί ακουμπάω τις ελπίδες μου. Αν δει κανείς το πήγαινε έλα των ανακοινώσεων του ΚΚΕ για το θέμα των συγκεντρώσεων στο Σύνταγμα τότε θα διακρίνει ότι και ο δικός του κόσμος πιέζει την ηγεσία του γι κάτι άλλο. Ας γίνουμε η εναλλακτική λύση, ας καθίσουμε όλη η αριστερά στο ίδιο τραπέζι, ας μιλήσουμε, ας προτείνουμε μια άλλη κοινωνία.

Η Κυβέρνηση χτυπάει στο ψαχνό.Να φύγουν...!!

2011-05-11T21:11:00.000+03:00

Κατά τη διάρκεια της σημερινής πορείας χτυπήθηκαν άγρια διαδηλωτές από τα ΜΑΤ με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό διαδηλωτή ο οποίος βρίσκεται στην εντατική. Να πουμε τα πράγματα με το όνομά τους....Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να χτυπήσει στο ψαχνό με στόχο να φοβίσει το κόσμο. Δε θέλει απλά συναίνεση από το κόσμο,θέλει φοβισμένους ανθρώπους. Τα αντικοινωνικά μέτρα που εχει σκοπό να περάσει θελει να μη βρουν καμια αντίσταση,μας θελουν ανήμπορους και φοβισμένους. Μας εχουν κατακερματίσει ως κοινωνία,αλλά δεν τους φτάνει. μας χτυπούν στο ψαχνό. Ο υπουργός προστασία του πολίτη πρεπει να παραιτηθεί και να ακολουθήσει όλη η κυβέρνηση. Είναι η τελευταία τους ευκαιρία,αλλοιώς θα φύγουν με άλλο τρόπο..με ελικόπτερο!

αστυάνακτας

(οι φωτό είναι από το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗ

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανούς βιαιότητας επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ ενάντια στην ειρηνική πορεία των διαδηλωτών στα πλαίσια της σημερινής πανελλαδικής απεργίας που είχε σαν αποτέλεσμα το βαρύτατο τραυματισμό ενός 30χρονου με αβέβαιη την κατάσταση της υγείας του, ενώ δεκάδες άλλοι βρίσκονται στα νοσοκομεία. Η κυβέρνηση φέρνει ακέραια την ευθύνη για την σημερινή βάναυση και αναίτια δολοφονική επίθεση .

Είναι φανερό πως όσο εντείνεται η ανάλγητη και αντικοινωνική πολιτική της κυβέρνησης τόσο πιο βάρβαρη και αυταρχική είναι η στάση της απέναντι στους εργαζόμενους και στο λαό που αντιστέκεται .

Ο αγώνας ενάντια στο μνημόνιο δεν καταστέλλεται. Απέναντι στον ολισθηρό δρόμο του αυταρχισμού της βίας και του εκφασισμού της κοινωνίας ορθώνουμε τους μαζικούς, ειρηνικούς, ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της.

To Γραφείο Τύπου

Δεν μας προσφέρουν λουλούδια, μη τους προσφέρετε κι εσείς! Συντρίψτε τους!

2011-04-14T19:36:00.000+03:00

Έχω καιρό να γράψω την άποψή μου για όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Συμβαίνουν άλλωστε πολλά και εμείς οι ίδιοι που συμμετέχουμε στα τεκταινόμενα αδυνατούμε να τα προλάβουμε. Αδυνατούμε να καταλάβουμε. Είναι σαν να καταρρέουν οι δίδυμοι πύργοι και να καλούμαστε να περιγράψουμε με ποιο τρόπο και σε ποια κατεύθυνση εκτοξεύονται τα τούβλα….. Γιατί να το κάνουμε αυτό άλλωστε. Έχουμε δύο επιλογές: Ή να τρέξουμε να καλυφθούμε η να πάρουμε με τις πέτρες αυτούς που προκάλεσαν τη συμφορά.

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Ας το πούμε ακόμη μία φορά! Κυβέρνηση και τρόικα ως ενεργοί τρομοκράτες ανατινάζουν τη χώρα και το μέλλον των ανθρώπων. Κι αυτό γίνεται στο όνομα της διάσωσής μας. Οι «έξυπνοι» έχουν διαφύγει σε ασφαλή σημεία και έχουν αφήσει εμάς εκτεθειμένους στην παγίδα. Όλα αυτά οι κρατούντες με προσωπεία Παπανδρέου- Ραγκούση –Πάγκαλου-Παπακωνσταντίνου, τα ονομάζουν «διάσωση», «ανάπτυξη» και επινοούν σωρηδόν άλλες ωραίες κουβέντες, ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούν συνθήκες ξεθεμελίωσης των δικαιωμάτων ,όσων έχουν πετύχει έως τα σήμερα οι εργαζόμενοι. Και δεν έχει να κάνει μόνο με δευτερεύουσες κατακτήσεις, αλλά με κύριες όπως το 8ωρο,την εργασία κ.αλλ. Οι κυβερνώντες επικαλούνται προσχηματικές δικαιολογίες , όταν μετά από κάθε νομοσχέδιο είναι φανερό ότι η κοινωνία οδηγείται προς τα πίσω.

Στα πλαίσια αυτά σειρά γεγονότων μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αστική τάξη στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί ούτε καν τα δημιουργήματά της, όπως είναι η αστική δημοκρατία ή η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υποχωρεί ακόμη και σ’ αυτά με στόχο να εγκαταστήσει άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ίσως και άλλη πολιτεία. Ιστορικά είναι συχνή η καταφυγή της εξουσίας σε τέτοιους μηχανισμούς. Προχωρεί σε μια πολιτεία που κύριους άξονες θα έχει τον αυταρχισμό, τον απολυταρχισμό του κεφαλαίου, το κατακερματισμό της κοινωνίας καταρχάς σε ιδιωτικούς και δημόσιους υπαλλήλους και κατόπιν σ΄ατό που ουσιαστικά επιδιώκει μεσω της ανακατανομής κεφαλαίου, σε αριστοκράτες και πληβείους σε κεφαλαιοκράτες και προλετάριους.

Η όξυνση των ταξικών αντιθέσεων που επιδιώκει η αστική τάξη, θεωρεί ότι την οδηγεί στην σταθερή άλλωστε επιδίωξή της ,στη κατοχύρωσή του κεφαλαίου ως κυρίαρχη κοινωνική και οικονομική δύναμη. Μόνο που αυτή τη φορά διεξάγεται αμείλικτος πόλεμος και δεν προσφέρει λουλούδια . Επομένως γιατί περιμένει λουλούδια; Αυτή τη φορά κηρύσσει πόλεμο στο λαό, μόνο που αντί για βόμβες πέφτουν ή μάλλον ανεβαίνουν σπρέντς και σενάρια χρέους και χρεοκοπίας.

Με τα προηγούμενο κεφάλαια προσπαθώ να εξηγήσω την αμηχανία του πολύ κόσμου από τη μια για τα τεκταινόμενα, αλλά και από την άλλη, τις επιδιώξεις των κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τη κυβέρνηση Παπανδρέου και των διαπλεκόμενων ΜΜΕ .

Η Αριστερά

Στη χώρα μας η πολυκερματισμένη αριστερά αποτελεί εύκολο ή γραφικό αντίπαλο για τη κυρίαρχη τάξη. Όσο καιρό δεν οργανώνει με ενότητα και συντονισμένα την αντίσταση του λαού, απέναντι στην επίθεση ,τόσο ο λαός δέχεται τα πλήγματα το ένα πίσω από το άλλο. Όσο η αριστερά με επιθετικό ή όχι προσδιορισμό ,προσπαθεί να εξηγήσει πως ονειρεύεται το νέο κόσμο το σοσιαλιστικό τόσο χάνεται η Δημοκρατία, αυτή η αστική κατάκτηση στην οποία μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία του νέου. Όσο δε μάχεται ενωμένα για τα καθημερινά τόσο θα βρεθεί κάποιος άλλος να τα διεκδικήσει. Ο κόσμος διψασμένος θα δεχθεί οτιδήποτε ξεπερνά το παλιό σκηνικό, οτιδήποτε θα δείξει ότι τον βγάζει από τη δύσκολη θέση. Οτιδήποτε του προσφέρει χέρι βοηθείας. Οτιδήποτε είναι απέναντι στις λύσεις τύπου μνημονίου και των συνεπειών του.

Μαζί με το παλιό σκηνικό πιθανώς να ξεπεραστεί και η αριστερά, ορθόδοξη ή ριζοσπαστική, η οποία απλά ή θα παραγκωνισθεί ή θα παρασυρθεί χωρίς να έχει πραγματική ευθύνη για τη κοινωνική κατάσταση. Τη μόνη ευθύνη που θα έχει, δε θα είναι μικρή άλλωστε, θα είναι η ΜΗ υλοποίηση μια αριστερής πειστικής απάντησης στα κοινωνικά προβλήματα. Κι αυτή την ατολμία θα την πληρώσει ακριβά! Παραδείγματα όπως της Αργεντινής ή του Ισημερινού δείχνουν ότι ο λαός πιάστηκε από την πρώτη σανίδα που βρέθηκε μπροστά του. (Θα δούμε πως θα τους βγει) Σάρωσε οτιδήποτε παλιό βρέθηκε μπροστά του. Ακόμη και σήμερα το παλιό παράδειγμα της δημιουργίας του ΕΑΜ, δείχνει ότι όταν σαρώνεται το παλιό σκηνικό δε κάνει διακρίσεις.

Η άρνηση του ΚΚΕ δια στόματος Παπαρήγα, για διάλογο της αριστεράς και ουσιαστικά η υπεράσπιση του μικροκομματικού συμφέροντός του θα αναδείξει άλλες δυνάμεις στο προσκήνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να είναι σ’ αυτές τις δυνάμεις που έχει ανάγκη ο λαός σήμερα. Θα επιδιώξει να απαντήσει με οργή στην ολοένα ογκούμενη επίθεση του κεφαλαίου. Θα επιδιώξει να απαντήσει επιθετικά στις προσπάθειες να δημιουργηθεί «μέτωπο σωτηρίας» από τους κρατούντες το οποίο θα αποτελείται από τμήματα του παλιού σκηνικού διανθισμένα από πρόθυμους να συνεισφέρουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απαντήσει ουσιαστικά . Θα παρασύρουμε ότι παλιό υπάρχει!

Το απεχθές χρέος

2011-04-08T20:42:00.002+03:00

Debtocracy by BitsnBytes

Το πρώτο ενωτικό βήμα της πορτογαλικής αριστεράς γίνεται γεγονός!

2011-04-06T15:20:00.000+03:00

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΥΡΝΟΥΣ

Η Πολιτική Επιτροπή του Μπλόκο της Αριστεράς (Bloco de Esqerda) αποφάσισε ομόφωνα και απηύθυνε δημόσια πρόσκληση στο Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCP) για την έναρξη διμερών συναντήσεων διαλόγου των δύο κομμάτων, με αφορμή την οικονομική και πολιτική κρίση στη χώρα, μετά την αποτυχία της μειοψηφικής κυβέρνησης Σόκρατες να περάσει το νέο πακέτο λιτότητας και την εν συνεχεία παραίτησή του από την πρωθυπουργία.
Ταυτόχρονα, ο Φρανσίσκο Λούσα, επικεφαλής του Μπλόκο, προανήγγειλε ότι στο 7ο Τακτικό Συνέδριο του κόμματος, στις 7-8 Μαΐου, θα προτείνει προς το Σώμα την υιοθέτηση μιας στρατηγικής ενότητας της αριστεράς με βάση τον διάλογο με το Πορτογαλικό Κ.Κ., συνδικαλιστικές δυνάμεις, αλλά και διαφωνούντες σοσιαλιστές.
Ο Φρανσίσκο Λούσα δήλωσε:
"Ο δρόμος που ανοίγουμε είναι για την ανάπτυξη της ικανότητας σύγκλισης των διαφόρων τμημάτων της αριστεράς, αφού γνωρίζουμε ότι στο Κοινοβούλιο και στην κοινωνία έχουμε συναντηθεί, λόγω της εναντίωσής μας στην κρίση και την ύφεση, με το PCP, με συνδικαλιστές, με τους εργαζομένους και ανένταχτους κοινωνικούς ακτιβιστές, με πολλούς ανθρώπους που ψήφισαν το Σοσιαλιστικό Κόμμα (P.S.), αλλά δεν αποδέχονται σήμερα την πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει". Πρόσθεσε δε ότι τάσσεται υπέρ μιας στρατηγικής που χτίζει όλες τις απαραίτητες γέφυρες μέσα από τον διάλογο, "έτσι ώστε να οικοδομήσουμε μια εναλλακτική λύση που μπορεί να κυβερνήσει και να οδηγήσει στην αλλαγή των κανόνων της σημερινής οικονομίας, που έχουν προκαλέσει την οικονομική καταστροφή".
Με την ευκαιρία της συνάντησης με το PCP, ο Λούσα επεσήμανε ότι "στην καταπολέμηση των φιλελεύθερων μέτρων και την προστασία των μισθών και της απασχόλησης, το PCP και το Μπλόκο της Αριστεράς έχουν θέσεις που συγκλίνουν μεταξύ τους".
Σε απάντηση των δηλώσεων Λούσα, ο γενικός γραμματέας του PCP, Ζερόνιμο ντε Σόουζα, δήλωσε την Κυριακή (3/4) ότι στις εκλογές της 5ης Ιουνίου το PCP παραμένει στον συνασπισμό που διατηρεί εδώ και χρόνια με το κόμμα των Πρασίνων (σ.σ: κόμμα-"σφραγίδα", συγκροτημένο στα πρότυπα του ελληνικού "Αγροτικού Κόμματος", που δεν είναι καν μέλος των Ευρωπαίων Πρασίνων).
Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τον Σόουζα, το PCP είναι πρόθυμο να συζητήσει μια μετεκλογική συμμαχία με το Μπλόκο της Αριστεράς: "Υπάρχουν πολλοί άνδρες και γυναίκες, πολλοί Πορτογάλοι που ανησυχούν για το μέλλον της χώρας και για την εξέλιξη των μισθών τους. Σε σχέση με το Μπλόκο της Αριστεράς, θα πρέπει να αποσαφηνίσει τους στόχους του. Αλλά εμείς δεν έχουμε καμία επιφύλαξη, όταν ξέρουμε ότι υπάρχουν Πορτογάλοι που ανησυχούν για την κατάσταση και είναι διατεθειμένοι να ενισχύσουν μια προσπάθεια για μια πατριωτική, αριστερή κυβέρνηση", δήλωσε ο γενικός γραμματέας των Κομμουνιστών, ο οποίος πρόσθεσε: "Η εφαρμογή των αναγκαίων πολιτικών για την επίλυση των εθνικών προβλημάτων απαιτεί τον σχηματισμό μιας αριστερής, πατριωτικής κυβέρνησης, που θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει μια νέα φάση για τη ζωή της χώρας, που θα χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη, τη δικαιοσύνη και την κοινωνική πρόοδο, μια κυβέρνηση, δηλαδή, για να σώσει τη χώρα και όχι μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας" (σ.σ: υπονοώντας τις υπάρχουσες προτάσεις κυρίαρχων πορτογαλικών και ευρωπαϊκών κύκλων για "μεγάλο συνασπισμό" μεταξύ των Σοσιαλιστών και των κεντροδεξιών Σοσιαλδημοκρατών).
Οι δηλώσεις Σόουζα συνοδεύτηκαν από την αποδοχή της πρότασης του Μπλόκο για διμερή συνάντηση!
Η πρώτη συνάντηση Λούσα-Σόουζα θα γίνει την Παρασκευή, 8 Απριλίου, στο πορτογαλικό Κοινοβούλιο και ήδη οι μεγαλύτερες σε κυκλοφορία πορτογαλικές εφημερίδες (όπως η "Publico" και η "Diario de Noticias") έχουν αναδείξει την είδηση σε πρώτο θέμα!
Η σημαντική αυτή εξέλιξη για την πορτογαλική αριστερά μπορεί να θέσει νέους όρους στην πολιτική σκηνή της χώρας. Όχι γιατί κάποια από τις δύο πλευρές επιθυμεί να τη μετασχηματίσει σε μια πρόωρη και ακατέργαστη εκλογική συμμαχία, αλλά γιατί ανοίγει τον δρόμο, για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, για την έκφραση και την εδραίωση της ιδέας μιας αριστερής κυβέρνησης, μέσα από τη συζήτηση για την κρίση και την αναζήτηση κοινού πλαισίου προτάσεων, γεγονός που ενισχύει σημαντικά την αξιοπιστία τόσο του Μπλόκο της Αριστεράς όσο και του Πορτογαλικού Κ.Κ. στα μάτια των κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται σφοδρά από την ανεργία, την επισφάλεια και την παρατεταμένη λιτότητα.
Αλλά και γιατί ανοίγει τον δρόμο για μια συγκροτημένη και διαρκή μετεκλογική συνεργασία των δύο κομμάτων, τόσο στη νέα πορτογαλική Βουλή, που θα κληθεί να εντάξει τη χώρα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, όσο και στα συνδικάτα και τα κινήματα αντίστασης, που καλούνται, ενωτικά και μαζικά, να σταματήσουν την κοινωνική καταστροφή.

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Μου ‘ξανάρχονται ένα-ένα..... Να ‘τανε το 21…

2011-03-25T09:27:00.001+02:00

… λέει το τραγούδι….

Η πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα πάει από το κακό στο χειρότερο. Σε ποιο τομέα να πρωτοδιαλέξει κανείς;

Στον οικονομικό; Οι αριθμοί δε βγαίνουν και το μνημόνιο έχει ήδη αποτύχει. Δημοσιογράφοι και καθηγητάδες και άστεγοι πολιτικάντηδες που είχαν βγει στη γύρα για να μας πείσουν ότι η χώρα σε ένα χρόνο θα βγει στις αγορές έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους ή αναμασούν νέες θεωρίες.

Το ψέμα

Το ψέμα ανάγεται σε κύρια πολιτική πρακτική της κυβέρνησης. Από τα λεφτά υπάρχουν πήγαμε στο λεφτά δεν υπάρχουν επομένως από σας θα τα πάρουμε. Από το δε συζητάμε για ΔΝΤ στη θηλιά του μνημονίου. Από το στρίμωγμα έως το 2013 φτάσαμε στην πρώτη επιμήκυνση και έως το 2023, Από το δίλημμα που έβαζαν οι υπουργοί ύφεση ή χρεωκοπία φτάσαμε και στη χρεωκοπία και στην ύφεση. Από την πιθανή αύξηση της ανεργίας, φτάσαμε στην ανελέητη και ταχύτατη αναρρίχησή της στο 16% και βάλε

Μια «νέα» πολιτική ιδεολογία

Η πολιτική ιδεολογία της κυβέρνησης συμπυκνώνεται σε νοοτροπίες τύπου Πάγκαλου και Λοβέρδου. Από το μαζί τα φάγαμε στο δημόσιοι υπάλληλοι κοπρίτες στην επίθεση στους φορτηγατζήδες, στους γιατρούς, στους φαρμακοποιούς, στην επίθεση στο ΚΚΕ για τα οικονομικά του στην επίθεση στο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του στην επίθεση στους μετανάστες στην επίθεση στους οργισμένους πολίτες που διαμαρτύρονται. Αυτή είναι η ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ

Προάσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη.

Οι πολίτες έχουν γύρω τους έναν κλοιό από ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και ότι άλλο αστυνομικό κινείται. Περικυκλωμένοι σε κάθε τους διαμαρτυρία, σε κάθε τους προσπάθεια να αρθρώσουν λόγο αντίθετο μ΄ αυτόν που εκφέρεται καθημερινά κι από παντού, από τη καθεστηκυία τάξη. Η υποβάθμιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων που έχουν κατακτήσει τα αστικά κοινοβούλια πάνε περίπατο. Νομοσχέδια ψηφίζονται με διαδικασίες εξπρές, ενώ υποθηκεύεται το μέλλον της χώρας με μία υπογραφή ενός υπουργού και μόνο.

Τα ΜΜΕ

Τα ΜΜΕ μπαίνουν στην υπηρεσία της υπεράσπισης της κυβερνητικής πολιτικής παίζοντας ρόλο φαιού προπαγανδιστή, δημιουργώντας ψεύτικους μονόδρομους, υπερασπίζοντας πρόσωπα και πρακτικές, μη υπολογίζοντας ότι υπονομεύουν την ίδια τη ζωή μας. Γνωστοί τηλεαστέρες (οι εξαιρέσεις υπάρχουν) γίνονται επικριτές, μας δείχνουν εμάς τους πολίτες, με το δάχτυλο, γνωρίζουν πόσο δουλεύουμε στην δημόσια υπηρεσία, πόσο είναι ο μισθός μας, πόσο δουλεύουμε στην ιδιωτική εταιρεία, αν είμαστε παραγωγικοί, αν, αν… Όλα τα γνωρίζουν αυτοί!

Οι πρόθυμοι

Πρόκειται για παλιά ράτσα πολιτικών που ενδύθηκαν προσωπεία αναλόγως την περίσταση. Προέρχονται από κόμματα των οποίων υφάρπαξαν τους ψήφους και τις έδρες και δημιούργησαν κόμματα με το πρώτο συνθετικό τη Δημοκρατία, την οποία όμως είναι πρόθυμοι να την εκτελέσουν στα 2 μέτρα για χάρη του μνημονίου. Πρόκειται για πρόσωπα τα οποία ως υποτίθεται ανεξάρτητα αλλά εξειδικευμένα Μάνος, Ανδριανόπολους, Γεννηματάς, Λιανός κουνούν καταφατικά το κεφάλι τους σε οποιαδήποτε αλλαγή καταβαραθρώνει τη ζωή μας.

Οι πρόθυμοι είναι έτοιμοι να συνεργαστούν για την Ελλάδα μας και όχι για τους Ελληνες.

Ανάμεσά τους μια νέα γενιά κουλτουροφιλισταίων (που έλεγε κι ο Μαγιακόφσκι) που σέρνεται στα τέσσερα προκειμένου να εξασφαλίσει μια θέση στον ήλιο.

Οι διανοούμενοι

Εξαφανισμένοι στην πλειοψηφία τους εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις που τολμούν, κάνουν πως δεν τους αφορά η κατάσταση. Αποκομμένοι από το κοινωνικό σύνολο.

Η Αριστερά

Κατακερματισμένη, υπερασπίζεται ανάλογα με την περίπτωση τις ιδεοληψίες της μακριά από οποιαδήποτε προσπάθεια να ενωθεί για να αντιμετωπίσει το κοινό εχθρό. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός, ο δημοκρατικός σοσιαλισμός, η αμεσοδημοκρατία γίνονται στόχοι κάθε τμήματος της αριστεράς. Κι ο λύκος χαίρεται!

Η ιστορία των «ευκαιριών»

Οι οικογένειες, οι μερικές δεκάδες ανθρώπων που συγκεντρώνουν τον πλούτο στη χώρα μας διαχρονικά σε όλες τις «κρίσεις» ή «ευκαιρίες» απέδειξαν ότι είναι οι λίγοι ι οι κερδισμένοι. Η επανάσταση του 21 παρουσιάστηκε ως «ευκαιρία» γι αυτούς και εκμεταλλεύτηκαν τα δάνεια προς όφελός τους. Η αναπτυξιακός-κατασκευαστικός οργασμός στην εποχή του Τρικούπη οδήγησε στη χρεωκοπία της χώρας και στην εξαθλίωση των πολιτών της. Ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος δημιούργησε νέα τζάκια ,κατασπάραξε τον εθνικό πλούτο και οδήγησε στον εμφύλιο. Ο εμφύλιος έδωσε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τα σχέδιο «βοήθειας» Μάρσαλ για να αυξήσουν τα κέρδη τους, ενώ ο μισός πληθυσμός ήταν στα ξερονήσια στις φυλακές και στην προσφυγιά. Η χούντα έδωσε «ευκαιρία» να γίνει η χώρα ένα απέραντο εργοτάξιο στο οποίο τα μπετόν είχε τη κυριαρχία χάνοντας εκτός των άλλων και την εικόνα των πόλεων. Η δεκαετία του 80 ήταν μία ακόμη ευκαιρία να ξεπηδήσουν νέα τζάκια πράσινου και «σοσιαλιστικού» χρώματος αυτή τη φορά, τα οποία έπιασαν τις καρέκλες και αναγέννησαν την αστική τάξη και υπερδιόγκωσαν το χρέος της χώρας με ασύλληπτους εξοπλισμούς, αλλά και σκάνδαλα.

Η τελευταία «ευκαιρία»

Τώρα στο καιρό του ΔΝΤ και της ευρωπαϊκής τράπεζας, αυτοί οι λίγοι άνθρωποι θεωρούν ακόμη μία «ευκαιρία» για να συγκεντρώσουν ακόμη περισσότερα κέρδη, να λεηλατήσουν τους μισθούς και τις συντάξεις των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, να εξαθλιώσουν τους ανέργους και να δημιουργήσουν στρατιές μεταναστών. Και από αυτή την ευκαιρία κάτι θα βγάλουν. Ήδη οι ιδιωτικές τράπεζες παρουσιάζουν κέρδη, μαζεύουν 30-30 δις πακέτα από τη κυβέρνηση. Το Μέγαρο μουσικής επιδοτείται με εκατομμύρια, ενώ την ίδια ώρα μένουν απλήρωτοι οι φαρμακοποιοί, συμβασιούχοι υπάλληλοι κλπ,κλπ...

Η απάντηση

…. να είναι ενωτική και αριστερή. Να ενώσουμε όλες τις φωνές εκείνων οι οποίοι αντιτίθενται στην πολιτική της κυβέρνησης του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να προτάξουμε τη διαφορετική λύση που είναι η νέα ανακατανομή του πλούτου. Ήρθε η ώρα να πληρώσουν αυτοί που έχουν στα χέρια τους τον πλούτο. Να τους αναγκάσουμε να πληρώσουν. Μόνο μια εναλλακτική πολιτική πρόταση μπορεί να το πετύχει αυτό. Μια πρόταση που θα φέρει στο προσκήνιο τη κυριαρχία του λαού, και των εξαθλιωμένων μαζών, τη δημοκρατία και την αναδιατύπωση του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού μακριά από παραμορφώσεις.

Ήρθε η ώρα να πούμε

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Διεθνές Συνέδριο

2011-03-07T09:12:00.000+02:00

ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Αθήνα, 10-12 Μαρτίου 2011

Cine Κεραμεικός

Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος 13

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

19.15-19.30

Έναρξη του συνεδρίου

Συντονίστρια: Ρένα Δούρου, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας (ΠΓ) του Συνασπισμού,

Υπεύθυνη για την Ευρωπαϊκή Πολιτική, την Ευρωπαϊκή Αριστερά και τις Διεθνείς Σχέσεις

Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής (ΚΠΕ) του Συνασπισμού

Νίκος Πετραλιάς, Οικονομολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς (ΙΝΠ)

19.30-22.00

Εναρκτήρια Δημόσια Εκδήλωση

Γιάννης Δραγασάκης, Οικονομολόγος, πρώην Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

Φρανσουά Ντελαπιέρ, Γενικός Γραμματέας του Κόμματος της Αριστεράς- Γαλλία

Πέδρο Παέζ, Οικονομολόγος, Τράπεζα του Νότου, πρώην Υπουργός Οικονομικών- Ισημερινός

Χοσέ Λουίς Σεντέγια, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας

Μίκαελ Σλεχτ, Βουλευτής, Υπεύθυνος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του DIE LINKE για θέματα Οικονομικής Πολιτικής

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

10.00-12.00

Επιπτώσεις της κρίσης στην Ευρώπη

Συντονιστής: Πάνος Τριγάζης, Οικονομολόγος, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού

Μιχάλης Βακαλούλης, Κοινωνιολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII-Γαλλία

Τζιοβάνα Βέρτοβα, Οικονομολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο- Ιταλία

Μαρία Καραμεσίνη, Οικονομολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ρικάρντο Μπελοφιόρε, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο- Ιταλία

12.00-14.00

Αίτια της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη

Συντονιστής: Σπύρος Λαπατσιώρας, Οικονομολόγος, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Μπριγκίτε Ούνγκερ, Οικονομολόγος, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης- Ολλανδία

Γιώργος Σταθάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Οικονομολόγος, Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Ευκλείδης Τσακαλώτος, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

14.00-15.00

Διάλειμμα

15.00 -17.00

Πολιτικές της ΕΕ για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους

Συντονίστρια: Έλενα Παπαδοπούλου, Οικονομολόγος, Επιστημονική Συνεργάτις του ΙΝΠ

Βαγγέλης Παπαχρήστος, Οικονομολόγος, Ανεξάρτητος Βουλευτής

Θόδωρος Παρασκευόπουλος, Οικονομολόγος, μέλος της Διεύθυνσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ

Γιαν Τοπορόφσκι, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου- Αγγλία

Μαρίκα Φραγκάκη, Οικονομολόγος, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, μέλος της Ομάδας των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια Εναλλακτική Πολιτική στην Ευρώπη

17.00-19.00

Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα Ι

Συντονίστρια: Σίσσυ Βελισσαρίου, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντιπρόεδρος του ΙΝΠ

Παναγιώτης Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ

Γιώργος Μανιάτης, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Αλέξης Μητρόπουλος, Νομικός, Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους

Γιάννης Μπανιάς, Μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ, πρώην Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

19.00-19.30

Διάλειμμα

19.30-22.00

Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα ΙΙ

Συντονίστρια: Όλγα Αθανίτη, μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ

Νίκος Κοτζιάς, Πολιτικός Επιστήμονας, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά

Γιάννης Μηλιός, Καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μέλος της ΠΓ του Συνασπισμού, Υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής

Δημήτρης Παπαδημούλης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Ευρωβουλευτής του Συνασπισμού

Σοφία Σακοράφα, Ανεξάρτητη Βουλευτής

Γιάννης Τόλιος, Διδάκτορας Οικονομικών Επιστημών, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας (ΕΓ) της ΚΠΕ του Συνασπισμού

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

10.00-12.30

Αντιστάσεις των ευρωπαϊκών συνδικάτων και κινημάτων

Συντονιστής: Γιάννης Μπουρνούς, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ)

Νάσος Ηλιόπουλος, Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού

Αλέκος Καλύβης, Συνδικαλιστής, πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος της ΓΣΕΕ

Τέρι Κέλεχερ, Εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιρλανδίας

Ντομινίκ Τζιανοτί, Συνδικαλίστρια της FSU- Γαλλία

Αλεξάντρα Στρίκνερ, Οικονομολόγος, μέλος της ATTAC- Αυστρία

12.30-14.30

Κρίση χρέους και προγράμματα λιτότητας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Συντονίστρια: Νατάσα Θεοδωρακοπούλου, Οικονομολόγος, μέλος της ΕΓ της ΚΠΕ του Συνασπισμού, μέλος της Γραμματείας της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ

Ταμάς Μόρβα, Οικονομολόγος, μέλος της Γραμματείας του Κόμματος Εργατών 2006- Ουγγαρία

Μαριάνα Μορτάγκουα, Οικονομολόγος, συνεργάτις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Μπλόκο της Αριστεράς- Πορτογαλία

Χαβιέρ Ναβασκουές, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, Γραμματέας της Επιτροπής

Οικονομικών Υποθέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας

Εκπρόσωπος του Σιν Φέιν- Ιρλανδία (π.ε.)

14.30-15.30

Διάλειμμα

15.30-17.30

Προτάσεις για την έξοδο από την κρίση Ι

Συντονιστής: Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Οικονομολόγος, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, μέλος του ΔΣ του ΙΝΠ

Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Transform!, Διευθύντρια του Espaces Marx- Γαλλία

Ερίκ Τουσσαίν, Πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση των Χρεών του Τρίτου Κόσμου- Βέλγιο

Μιχάλης Τρεμόπουλος, Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα

Νίκος Χουντής, Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ευρωομάδα GUE/NGL

17.30-19.30

Προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση ΙΙ

Συντονιστής: Ρούρικ Χολμ, Νομικός Υπεύθυνος του Δικτύου Transform!, Συντονιστής του Ιδρύματος Left Forum- Φινλανδία

Έλμαρ Αλτφάτερ, Πολιτικός Επιστήμονας, μέλος της ATTAC- Γερμανία

Γιάνης Βαρουφάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κώστας Βεργόπουλος, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο PARIS VIII

Κούνιμπερτ Ράφερ, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης- Αυστρία

20.00-22.00

Δημόσια Εκδήλωση

Συντονιστής: Χάρης Γολέμης, Διευθυντής του ΙΝΠ, μέλος του ΔΣ του Δικτύου Transform!

20.00-20.15

Πρωτοβουλία του ΚΕΑ για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Κοινωνικής Ανάπτυξης και Αλληλεγγύης

Φράνσις Βιρτς, πρώην Πρόεδρος της Ευρωομάδας GUE/NGL- Γαλλία

20.15-22.00

Πώς θα βγούμε από την κρίση; Οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, πρώην Συμπρόεδρος της Γερμανικής Αριστεράς (DIE LΙΝΚΕ)

Πιέρ Λοράν, Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος του Συνασπισμού, Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου

Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, Χάρης Γολέμης, Μίμης Δαρειώτης, Ρένα Δούρου, Κωνσταντίνα Κιντώνη, Βάλτερ Μπάγερ, Γιάννης Μπουρνούς, Έλενα Παπαδοπούλου, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Ρούρικ Χολμ

Επιτυχημένη η συνέντευξη τύπου δημοσιογράφων για τους 300

2011-03-03T19:02:00.000+02:00

Με τη συμμετοχή δεκάδων δημοσιογράφων και συνδικαλιστών από το χώρο των ΜΜΕ, αλλά χωρίς την παρουσία τηλεοπτικού συνεργείου, έγινε πριν από λίγες ώρες η συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας

Τη συνέντευξη τύπου άνοιξε ένας από τους μετανάστες απεργούς πείνας, ο Χασάν, εμφανώς καταβεβλημένος, και έχοντας μόλις επιστρέψει από το νοσοκομείο. Αφού ευχαρίστησε τους γιατρούς για τη βοήθειά τους, τόνισε ότι οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικων Γ. Ραγκούση περί υποκίνησης της απεργίας από «καθοδηγητές» δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα: «Το υπογραμμίζω: Οι αλληλέγγυοι είναι στο πλευρό μας από την αρχή, οι αποφάσεις όμως είναι δικές μας». Τελειώνοντας τη σύντομη παρέμβασή του, ο Χασάν διέψευσε τα κυβερνητικά στελέχη που διαδίδουν μυθεύματα περί άρνησης των απεργών πείνας να συναντηθούν με τις αρχές: «Από την αρχή συναντήσαμε την κυρία Νταλάρα και εξακολουθούμε να ζητάμε συνάντηση για διάλογο. Η κυβέρνηση δεν μας δέχεται», σημείωσε.

Από πλευράς δημοσιογράφων, τον λόγο πήρε πρώτος ο Στέλιος Κούλογλου, από το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και το πόρταλ tvxs, λέγοντας ότι οι δημοσιογράφοι οφείλουν να αναδείξουν το γεγονός ότι η απεργία πείνας σημείωσε ήδη κάποιες σοβαρές επιτυχίες, τόσο σε συμβολικό-ηθικό επίπεδο, όσο και σε πολιτικό (εξαγγελίες της κυβέρνησης για τη μείωση των απαιτούμενων ενσήμων). Ο ίδιος σημείωσε ότι οι προτάσεις της Ελληνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που δόθηκαν προχτές στη δημοσιότητα, αποτελούν βάση συζήτησης και επίλυσης του προβλήματος, ώστε να μην χαθούν ανθρώπινες ζωές.

Ακολούθησε ο Νίκος Μπογιόπουλος, διευθυντής του Ριζοσπάστη: «Υπάρχει μια θεωρία, σύμφωνα με την οποία οι μετανάστες είναι πολλοί. Αν αυτή η θεωρία νομιμοποιηθεί, θα περάσουμε στη συζήτηση ότι και οι συνταξιούχοι είναι πολλοί (και ζουν πολύ), και οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πολλοί, και αυτοί που έχουν ανάγκη την κοινωνική πρόνοια είναι πολλοί», επεσήμανε. Ζητώντας τη νομιμοποίηση όσων μεταναστών ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και την παροχή ταξιδιωτικών εγγράφων σε αντίθεση με όσα ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέληξε: «Θέλω να πιστεύω ότι αυτή δεν είναι μια συνάντηση εστέτ του ανθρωπισμού. Είμαστε εδώ γιατί η κυβέρνηση, δείχνοντας τη δύναμή της στους ανίσχυρους ανθρώπους, εκπαιδεύει την κοινωνία να στέκεται απέναντι στον εργαζόμενο άνθρωπο, το συνταξιούχο άνθρωπο, τον διαδηλωτή άνθρωπο».

Στη δική του σύντομη παρέμβαση, ο διευθυντής της Αυγής Νίκος Φίλης πρότεινε αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων δημοσιογράφων να συναντήσει τον πρόεδρο της Βουλής Φ. Πετσάλνικο και να του ζητήσει να αναλάβει πρωτοβουλία επίλυσης της κρίσης, προκειμένου να αποτραπεί η απώλεια ανθρώπινης ζωής. Η επίλυση, όπως επεσήμανε, μπορεί να δοθεί ακόμα και με διασταλτική ερμηνεία της υπάρχουσας νομοθεσίας. Την πρόταση για συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλής υποστήριξε και ο Παύλος Κλαυδιανός, που εκπροσώπησε στη συνέντευξη Τύπου την Εποχή.

Ο Νίκος Ξυδάκης, δημοσιογράφος της Καθημερινής, ζήτησε να αξιοποιηθεί η πρόταση της Ελληνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, καθώς και το γεγονός ότι η ελληνική έννομη τάξη απέχει μακράν από την αντιμεταναστευτική λογική που επικρατεί σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία. Την ευρωπαϊκή διάσταση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής και της κοινωνικής κρίσης έθεσε στη συζήτηση και ο Γιώργος Αυγερόπουλος από την εκπομπή «Εξάντας», φέρνοντας παραδείγματα κινητοποιήσεων κατοίκων και ακροδεξιών ομάδων εναντίον μεταναστών, σε γειτονιές της Γαλλίας και της Ιταλίας όπου το επιτελείο της εκπομπής έχει βρεθεί.

Λίγο πριν από το τέλος της συνέντευξης διαβάστηκε γραπτό μήνυμα του Θύμιου Καλαμούκη από την εκπομπή «Ελληνοφρένεια» του ΣΚΑΪ: «Είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας να νικήσουν οι 300, να νικήσει η Κερατέα, να νικήσει το «Δεν Πληρώνω», σημείωσε ο δημοσιογράφος.

Στο χώρο της Υπατίας βρέθηκαν επίσης ο Γιάννης Καλαϊτζής, ο Δημήτρης Τρίμης και ο Δημήτρης Ψαρράς από την Ελευθεροτυπία, η Δάφνη Σφέτσα από την Αυγή και ο Στρατής Μπουρνάζος από τα Ενθέματα της Κυρ. Αυγής, ο Πάνος Λάμπρου και η Ιωάννα Δρόσου από την Εποχή, ο Ιάσονας Παναγιωτόπουλος και ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης από το ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο, ο Μιχάλης Σιάχος από το Δρόμο, ο Άρης Χατζηστεφάνου, η Έλενα Παγκαλιά, o Θοδωρής Κουτσουμπός από τη Νέα Προοπτική και πολλοί/ες άλλοι/ες.

Αίσθηση προκάλεσε η απουσία τηλεοπτικού συνεργείου στο χώρο, μολονότι η προγραμματισμένη συνέντευξη είχε γνωστοποιηθεί στους σταθμούς. Παρευρισκόμενοι σχολίασαν ότι ήταν η πρώτη ίσως παρόμοια συνέντευξη από την οποία απουσίαζαν οι τηλεοπτικές κάμερες.

ΠΗΓΗ: Red Notebook

Νομιμοποίηση τώρα.......

2011-02-28T23:53:00.000+02:00

Οι 300 μετανάστες κινδυνεύουν…

Νομιμοποίηση τους τώρα…!!!

Η κυβέρνηση έως τώρα είναι υπόλογη

που δεν φροντίζει τους μετανάστες,

αλλά θα είναι ένοχη από τη στιγμή που θα χάνονται ζωές…

να δω που θα κρυφτούν….

2011-02-22T19:28:00.001+02:00

Αύριο 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΕΝΑΝΤΙΑ στην αντιλαϊκή πολιτική της Κυβέρνησης

στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ .

Ενάντια Σ' Αυτούς

ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Αντίδραση της κοινωνίας,η αντίδραση της αριστεράς

2011-02-13T09:20:00.000+02:00

Η κυβέρνηση της τρόικας ή άλλως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και των συνεπικουρητών της αποφάσισε να πινικοποιεί οποιαδήποτε ενέργεια ερχεται σε αντίθεση με την πολιτική της. Εβαλε τον υπέρτιτλο "ανομία" για να μπορέσει να ντύσει τα επιχειρήματά της και καθάρισε. "Ανομία" λοιπόν στη Κερατέα όπου για μέρες οι κάτοικοι αντιτίθενται στη κατασκευή ΧΥΤΑ με άγριους προπηλακισμούς από τα ΜΑΤ και τους κατασκευαστές. "Ανομία" υποτίθεται ότι είναι η αντίδραση του κόσμου που βεβαρυμένος από τα σκληρά οικονομικά μέτρα αγκαλιάζει το κίνημα "Δεν πληρώνω-δεν πληρώνω"και αρνείται να πληρώσει διόδια. "Ανομία" ακόμα και η συμπαράσταση μελών της νεολαίας ΣΥΝ στα δικαστήρια όπου έβαλε τα ΜΑΤ να νουθετήσει το γραμματέα της..."ανομία" το να επιστρέφεις ενα χαμένο αστυνομικό δελτίο και να ξυλοφορτώνεσαι όπως ο Δ. Παπαδάτος. "ανομία" να συμπαραστέκεσαι στους μετανάστες οι οποίοι επιθυμούν να νομιμοποιηθούν.

Και πίσω από όλες αυτές τις "ανομίες" ποιος κρύβεται; Βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άνθρωποί του και δευτερευόντως τα άλλα κόμματα της Αριστεράς και εννοώ το ΚΚΕ και όχι το Κουβέλη. Η κυβένηση έχει στους σχεδιασμούς της να τελειώνει με το ΣΥΝ ,επιθυμεί να τον αντικαταστήσει με τη λάιτ αριστερά που διαλέγεται και συνεργάζεται του Κουβέλη.

Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους ,αλλά ο κυρίαρχος είναι ότι υποκινεί παράνομες πράξεις.

Το λυπηρό είναι ότι δε το καταλαβαίνει ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΚΚΕ. Παραμένουν κατακερματισμένοι οχυρωμένοι πίσω από τις θέσεις τους αρνούμενοι να συνεργαστούν για τα ελάχιστα. Και οι άλλοι τρίβουν τα χέρια τους. Ανατρέπονται εργασιακά κεκτημένα χρόνων και αντί να βρούμε γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ μας,αντί να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι να συζητήσουμε,να προγραμματίσουμε μία μαζική αντίδραση καθόμαστε και κοιτάμε πως ένας πρωθυπουργός ανδρείκελο των οικονομικών παραγόντων κονιορτοποιεί την χώρα. Μόνο ο Συνασπισμός μιλάει για ένα κοινό μέτωπο από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Αντί να αξιοποιήσουμε την ιστορία της Αριστεράς,αντί να παραδειγματιστούμε από τις ομορφότερες στιγμές της το ΕΑΜ και την ΕΔΑ καθόμαστε και δυιλίζουμε το κώνωπα. Είμαστε υπόλογοι όχι για τηναντίδραση την οποία ούτε ελέγχουμε,ούτε θέλουμε να ελέγχξουμε ,αλλά για την υποτονικότητα των δικών μας αντιδράσεων,για τις διασπασμένες συγκεντρώσεις,για τη διγλωσσία και όχι μόνο της αριστεράς.

Μπροστά μας έχουμε το μνημόνιο και την ανελέητη πολιτική της κυβέρνησης. Πρέπει να αντιδράσουμε...έχουμε ακόμη καιρό. Οι πολίτες μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να τους κερδίσουμε.

Βλέπουμε γελοία υποκείμενα όπως κάποιοι δημοσιογράφοι που τα έχουν αρπάξει χοντρά (και ίσως συνεχίζουν να τα αρπάζουν) το καιρό της υποτιθέμενης "ανάπτυξης" να μας δείχνουν το δάχτυλο...σε ποιους;...σε μας τους ανέργους, σε μας τους κακοπληρωμένους

Βλέπουμε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά και συνδικαλιστές να γλείφουν δεξιά κι αριστερά...να τους δίνεται απεριόριστος χρόνος...βλέπουμε υποτελείς υπουργούς να κάνουν πως δήθεν διαφωνούν με τη τρόικα και από την άλλη να βάζουν τις υπογραφές τους και να εξαντλούν τις επικοινωνιακές τους ικανότητες για τους εργαζόμενους.

Βλέπουμε μια αντιπολίτευση που θα έκανε ακριβώς τα ίδιααπλά να ψελλίζει και κατόπιν να ψηφίζει.

Βλέπουμε ένα κομμάτι της ακροδεξιάς να ψηφίζει ,να συμπαραστέκεται...να προσπαθεί να συμμετάσχει στο κομμάτι της εξουσίας...το άλλο ακροδεξιό χαιρετά ναζιστικά στο δημοτικό συμβούλιο και το ανέχεται ο εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΑΡΙ κ. Καμίνης.

Βλέπουμε τη κ. Μπακογιάννη να βγάζει την πιο άγρια και ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη λαλιά και να την παρουσιάζει ως ανανεωμένη πολιτική.

Βλέπουμε με λύπη είναι αλήθεια να σερνονται πρώην αριστεροί σε διαλόγους σε καταγγελλίες συντεχνιών και μειοψηφιών, ανάμεσά τους και το ΔΗΑΡΙ του Κουβέλη με μόνο στόχο την συγκυβέρνηση...

Βλέπουμε..βλέπουμε..........

αλλά δεν είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε....ενωμένα,οργανωμένα.....

Ως πότε;

ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ .........ΑΠΟ.ΤΟ 2002

2011-02-09T13:20:00.000+02:00

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΗ ΨΕΥΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥΣ...

αστυάνακτας

Ανεξάρτητη Δημοτική Παράταξη

Ενότητα για το μέλλον

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πάρος 30 Σεπτεμβρίου 2002

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί .

Η απόφαση σας για την επιβολή αμοιβής στα Κέντρα Υγείας, μας βρίσκει ολοκληρωτικά αντίθετους. Πρόκειται για μια απόφαση η οποία είναι ηθικά και κοινωνικά μη αποδεκτή.

Είναι εντελώς ανεφάρμοστη, δεδομένης της ανυπαρξίας ταμειακής υποστήριξης στα Κέντρα Υγείας και προφανώς άνευ εισπρακτικής ουσίας.

Κατόπιν τούτου ζητούμε την άμεση ανάκληση της απόφασης αυτής.

Επίσης θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για δραστική αύξηση των ιατρών ειδικοτήτων που θα συμπληρώνουν το υπάρχον δυναμικό του Κέντρου Υγείας Πάρου. Η τελευταία απόφαση του Υπουργείου Υγείας να διαθέσει μόνον οκτώ ιατρούς για τις Κυκλάδες (εκ των οποίων ο ένας για την Πάρο) προφανώς δεν είναι άξια λόγου.

Στη διάθεση σας για κάθε συνεργασία

Με τιμή

Ο Υποψήφιος Δήμαρχος Πάρου

Γιάννης Ραγκούσης

ΠΗΓΗ:Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου

http://kepparou.blogspot.com/2011/02/2002.html

Ο Αλέξης Τσίπρας στα διόδια του Ισθμού της Κορίνθου

2011-02-06T21:50:00.000+02:00

Στα διόδια του Ισθμού της Κορίνθου βρέθηκε σήμερα ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας για να συμμετάσχει στην παλλαϊκή ημέρα δράσης κατά της ληστρικής λειτουργίας των διοδίων.

Ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε «Σήμερα είμαστε εδώ, όπου συντελείται ένα διαχρονικό οικονομικό έγκλημα εις βάρος του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώνει πανάκριβα διόδια, για δρόμους οι οποίοι δεν έχουν κατασκευαστεί και όταν κατασκευάζονται κοστίζουν τρεις και τέσσερις φορές περισσότερο απ’ ότι οι αντίστοιχοι σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της διαπλοκής της πολιτικής με την οικονομική εξουσία. Μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, που, ως επί το πλείστον, ελέγχουν και ΜΜΕ, θέλουν συνεχώς να κερδίζουν και οι κυβερνήσεις κάνουν τα στραβά μάτια. Η κυβέρνηση θέλει να αντιμετωπίσει ένα κίνημα αυθόρμητο, που δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, ως κίνημα τζαμπατζήδων. Μιλάνε αυτοί που χρόνια τώρα κάνουν τα στραβά μάτια σε όσους τζάμπα έχουν φτιάξει μεγάλες περιουσίες, κερδίζοντας από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Δυσφημίζουν ένα κίνημα αυθόρμητο, προσπαθώντας να δώσουν τον χαρακτήρα της ιδιοτέλειας. Δεν είναι, όμως, ιδιοτέλεια αυτή η πράξη αντίστασης. Είναι πράξη αξιοπρέπειας και όχι ιδιοτέλειας».

Επιπλέον, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν το κίνημα αυτό μπορεί να γίνει «παράδειγμα» για γενικότερες κινητοποιήσεις από τους πολίτες στα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, ο Αλ. Τσίπρας απάντησε: «Νομίζω ότι η ανυπακοή απέναντι σε ένα κράτος, σε μια πολιτεία που δεν είναι σε θέση να τηρήσει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της, είναι πλέον ένας δρόμος που θα γίνει μαζικός είτε το θέλουν είτε όχι αυτοί που μας κανοναρχούν το βράδυ από τα δελτία ειδήσεων και ανεξαρτήτως από το τι θα πράξουν τα κόμματα. Τα κόμματα δεν μπορούν ούτε να ελέγξουν ούτε να υποκινήσουν την αυθόρμητη αντίδραση των πολιτών. Και αν η κυβέρνηση δεν σταματήσει να κάνει τα στραβά μάτια στη διαπλοκή που μας κυβερνά όλα αυτά τα χρόνια, τότε πολύ σύντομα αυτός ο κόσμος που αντιστέκεται στα διόδια, αύριο θα αντιστέκεται και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής. Είναι τώρα η ώρα να υπάρξει ένα τέλος σ’ αυτήν την αισχροκέρδεια».

ΠΗΓΗ:newsbeast
http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro/120013/oikonomiko-eglima-eis-varos-tou-ellinikou-laou/

Στίχοι τοῦ φρενοκομείου

2011-02-03T23:36:00.000+02:00

Μέσ᾿ στὰ στήθια ἡ συμφορὰ
σὰν τὸ κῦμα πλημμυρᾷ,
σέρνω τὸ βαρύ μου βῆμα
σ᾿ ἕνα μνῆμα!

Σὰν μ᾿ ἁρπάχθηκε ἡ χαρὰ
ποὺ ἐχαιρόμουν μιὰ φορὰ
ἔτσι σὲ μίαν ὥρα...
μέσ᾿ σ᾿ αὐτὴν τὴν χώρα
ὅλα ἄλλαξαν τώρα!

Κι᾿ ἀπὸ τότε ποὺ θρηνῶ
τὸ ξανθὸυ. καὶ γαλανὸ
καὶ οὐράνιο φῶς μου,
μετεβλήθη ἐντός μου
καὶ ὁ ρυθμὸς τοῦ κόσμου.

Άσυλο και Ρατσισμός

2011-01-29T21:12:00.000+02:00

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗ *
Πανεπιστημιακού, πρώην Βουλευτή του ΚΚΕ

Το ΄Άσυλο" είναι κατάκτηση. Ο αρχικός του σκοπός ήτανε να εμποδίσει την εισβολή των αστυνομικών γκλομπς και των στρατιωτικών τανκς στους χώρους όπου η έρευνα γεννάει καινούργιες Ιδέες, κι αυτές, με τη σειρά ους, γεννούν τον καινούργιο Κόσμο. Ήρθε, όμως, ο καιρός και τα γκλομπς ξαναγύρισαν στις θήκες τους (έστω και δομικαστικά) και τα τανκς πάρκαραν οριστικά(;) στους στρατώνες. Το "Άυλο", όμως, παρέμεινε. Ως Σύμβολο όμως και όχι ως συρματόπλεγμα του Έβρου.

Κι αυτό σημαίνει πως δεν μπορεί κανείς να το κεριζώσει εκεί όπου το εγκατέστησαν, εμπνευσμένοι από τον έμφυτο Πολιτισμό τους, οι αγώνες ενός λαού που εδώ και καιρό μπορεί να κουράστηκε, μπορεί και να φοβάται. Και ίσως έπαψε να υποψιάζεται πως τα γκλομπς είναι εύκολο να βγουν από τις θήκες τους και τα τανκς να βγουν από τους στρατώνες. Ίσως ξέχασε πως τα σύμβολα που γεννούν οι Πολιτισμοί δεν ξεριζώνονται με τίποτε. Και όποτε χρειαστεί κατεβαίνουν στο πεζοδρόμιο. Γίνονται γροθιές, κραυγές, φωτιά και καπνός.

Βέβαια, το κράτος της παραδοσιακής και της μεταμοντέρνας Δεξιάς έψαξε να βρει τρόπους να τελειώνει με το "Άσυλο". Να ξεχάσει Πολιτισμούς, Έρευνα, Ιδέες, Σύμβολα. Έφτιαξε νόμους, προμηθεύτηκε καινούργια γκλομπς, ξαναλάδωσε τις ερπύστριες των τανκς, ξανατάισε τα τηλεοπτικά της παπαγαλάκια, δρομολόγησε και τα κατάφερε νέους συμβιβασμούς. Δεν μπόρεσε να νικήσει, όμως. Γιατί, το είπαμε, τα σύμβολα δεν νικιούνται. Έρχονται και γίνονται ένα με την Ιστορία. Γράφονται στους τοίχους και στοιχειώνουν εκεί. Σπέρνονται στα χωράφια και ξαναφυτρώνουν. Γίνονται τραγούδια, ζωγραφιές. Εμπνέουν κινήματα. Τουφεκίζονται την αυγή και μόλις ανατείλει ο ήλιος και ξεραθούν τα αίματα ξαναγίνονται γαρύφαλλα και μοσκοβολάνε. Το κράτος της παραδοσιακής και της μεταμοντέρνας Δεξιάς δεν ησυχάζει, όμως. Οι Πολιτισμοί και τα Σύμβολα δεν τη βολεύουν. Της κλείνουν το δρόμο. Νοσταλγεί τα γκλομπς, νοσταλγεί τα τανκς, κι ας μην το ομολογεί, γιατί φοβάται την Ιστορία, τα Τραγούδια, τους γραμμένους Τοίχους, τα ξαναγεννημένα Γαρύφαλλα, τα ξαναφυτρωμένα Χωράφια.

Όλα τα φοβάται ένα τέτοιο κράτος που μας το έχουν φορέσει σαν το "Σιδηρούν προσωπείο" του παραμυθιού και μεις δεν λέμε να το διώξουμε από πάνω μας.
Και τώρα τελευταία άρχισε να φοβάται και τους μετανάστες. Αυτούς που, τελικά, δεν πνίγονται στο δρόμο της απελπισμένης φυγής τους. Που δεν μπλέκουν στα συρματοπλέγματα του Έβρου. Που πληρώνουν ακριβά για μια φέτα λασπωμένο ψωμί.
Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί ένας τρόπος να μπούνε δίπλα στο "Άσυλο" και οι Μετανάστες. Να προβληθεί το πρώτο ως αιτία της κοινωνικής ανησυχίας και οι δεύτεροι ως αιτία της ανεργίας και του "αφελληνισμού". Και να η κατάληψη της Νομικής.
Έτσι, πρώτα ο Θεός, ήρθαν όλα και "έδεσαν". Μη μου πείτε πως είναι τυχαίο!

* Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ στις 29-1-2011

Γιατί τρέμει η Τρέμη;

2011-01-26T23:31:00.000+02:00

Τι είναι αυτή η οργή που τους έχει πιάσει; Γιατί τρέμει από τα νεύρα της η Τρέμη και ζητά την επιβολή του νόμου και της τάξης; Γιατί ο Καψής καταγγέλλει το κράτος που ηττήθηκε κατά κράτος από τους ξεβράκωτους; Γιατί η Ντόρα χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη απαιτούν να δείξει η δημοκρατία την πυγμή της; Γιατί το ΚΚΕ και η Δημοκρατική Αριστερά βρέθηκαν ξαφνικά να συμφωνούν και πάθαμε πολιτιστικό σοκ; Γιατί η υπουργός Παιδείας ζητά να ληφθούν από τους αρμοδίους όλα τα μέτρα για να αποκατασταθεί η διασαλευθείσα τάξις; Τι μύγα τους τσίμπησε ξαφνικά όλους αυτούς που έβγαλαν ο ένας το μάτι του άλλου για το Βατοπέδι, που φαγώθηκαν μεταξύ τους για το ποιος-ποιος-ποιος θα φαγωθεί για τη Siemens, τώρα να ομονοούν και να στοιχίζονται πίσω από μια γραμμή που οδηγεί κατ’ ευθείαν στα καλόπαιδα του Παπουτσή;
Τριακόσιοι απελπισμένοι μετανάστες, μια χούφτα άνθρωποι άοπλοι και ειρηνικοί, αποφάσισαν να κάνουν απεργία πείνας και διάλεξαν για σκηνή της μάχης τους τη Νομική σχολή. Προσπαθώντας προφανώς να προσελκύσουν την προσοχή ενός κράτους και μιας κοινής γνώμης που τους έχουν καταδικάσει στη δυστυχία του Τίποτε και του Κανένα. Γιατί Τίποτε και Κανένας είναι οι παράνομοι μετανάστες για τη δημοκρατική μας Πολιτεία, για τους πολιτικούς ταγούς και τους δημοσιογράφους λαγούς του Παπουτσή. Τίποτε και Κανένας -μόνο χέρια για να δουλεύουν με μισό μεροκάματο, πόδια να τρέχουν μόλις βλέπουν μπάτσο και μυαλό παράλυτο από την αγωνία της επόμενης μέρας. Τόσο Τίποτε και τόσο Κανένας, που, ακόμα κι όταν πεθαίνουν, δεν βρίσκουν τάφο να ταφούν, πηγαίνουν ανώνυμοι, αλειτούργητοι και άκλαυτοι.
Κι αντί να δουν αυτή την ανθρωπιστική τραγωδία πίσω από την απεργία πείνας των απελπισμένων πουλάνε φούμαρα περί ασύλου οι ανάλγητοι. Και ανοησίες για μορφές πάλης αδιέξοδες και πράσινα άλογα οι αριστεροί της σωφροσύνης. Και εθνική εξέγερση για πόλεμο στους μελαψούς οι ακροδεξιοί. Και τσαμπουκάδες ενωμοτάρχη παλιάς κοπής οι δημοσιογράφοι που θα έπρεπε να βρίσκονται στο πλευρό των κατατρεγμένων. Και καταγγέλλουν κιόλας, σα δεν ντρέπονται, τη μηδενιστική αριστερά, τους συμπαραστάτες, τους υποκινητές, τους ηθικούς αυτουργούς οι μίζεροι και κοινότοποι. Ανίκανοι να καταλάβουν ότι σε τέτοιες στιγμές εκατό φορές προτιμότερη είναι η μηδενιστική αριστερά από την αριστερά του μηδενός...

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ,

Καρτερός Θανάσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/01/2011

Καλύτερες μέρες για τον ΣΥΡΙΖΑ

2011-01-23T23:06:00.000+02:00

Νέα σελίδα φαίνεται να γυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ: Οι συναντήσεις της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ με τις συνιστώσες την περασμένη εβδομάδα έδειξαν ότι οι συμφωνίες είναι όχι μόνο περισσότερες αλλά και σημαντικότερες από τις διαφωνίες που εν πολλοίς περιορίζονται σε ζητήματα οργανωτικής φύσεως.
Έτσι, μετά τη μεγάλη κρίση των περιφερειακών εκλογών και το παρατεταμένο διάστημα αμηχανίας, φαίνεται για πρώτη φορά να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την υπέρβαση των προβλημάτων, την αναδιοργάνωση του σχήματος και τη στροφή στα κοινωνικά προβλήματα. Προωθητικό ρόλο έπαιξε η πρόταση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, την οποία υποδέχθηκαν θετικά οι συνιστώσες, εκφράζοντας μεν ενστάσεις σε ζητήματα λειτουργίας του σχήματος αλλά επί της αρχής συμφωνία στις βασικές γραμμές και στην ανάλυση της συγκυρίας.
Οι συναντήσεις θα συνεχιστούν και μεταξύ των συνιστωσών, ενώ τα συμπεράσματα του ΣΥΝ θα συζητηθούν στην επόμενη ΚΠΕ που αναμένεται αρχές Φλεβάρη. Στα θετικά επίσης συγκαταλέγεται και η συναντίληψη με τις περισσότερες συνιστώσες που διαπιστώθηκε ως προς την ανάγκη για τη συγκρότηση ευρύτερου μετώπου ενάντια στο Μνημόνιο και την κυβερνητική πολιτική με δυνάμεις που σχηματικά αναφέρονται από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ μέχρι τα αριστερά της αριστεράς.

Διευκρινίσεις στα επίμαχα ζητήματα
Στις συναντήσεις δόθηκε η δυνατότητα διευκρινίσεων από τη μεριά του Συνασπισμού σε σημεία της πρότασης που αφορούν τη νέα οργανωτική λειτουργία που προτείνει. Έτσι η αντιπροσωπεία, στην οποία συμμετείχαν στελέχη από όλες τις τάσεις του κόμματος, ξεκαθάρισε ότι δεν προτείνει την αντικατάσταση της Γραμματείας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά τη συνεδρίαση, μια φορά τον μήνα, της Κ.Ο. μαζί με εκπροσώπους των συνιστωσών και ανένταχτους.
Στα θέματα της καθημερινής δουλειάς εκφράστηκε η άποψη ότι επιμέρους τμήματα μπορούν να αναλάβουν τη διαχείριση. Ενδεικτικά είναι τα παραδείγματα των τελευταίων παρεμβάσεων ενάντια στις αυξήσεις στα εισιτήρια των συγκοινωνιών αλλά και στα διόδια, που επέτρεψαν όχι μόνο την κοινή δράση του χώρου αλλά και τη συνάντησή του με ευρύτερες δυνάμεις και πολίτες. Από τη μεριά του ΣΥΝ άλλωστε κρίνεται ότι η λειτουργία μέχρι τώρα της Γραμματείας του σχήματος έδειξε τα όριά της και τα μεγάλα της προβλήματα.
Επιπλέον δόθηκαν διευκρινίσεις για το χρονικό όριο του εξαμήνου που θέτει η πρόταση της Π.Γ. μέχρι τη σύγκληση της Πανελλαδικής Σύσκεψης, εξηγώντας ότι δεν πρόκειται για περιοριστικό χρόνο ούτε για κάποιο “ραντεβού” που πρέπει απαρέγκλιτα να τηρηθεί, αλλά για την ανάγκη να εμπεδωθεί εκ νέου η εμπιστοσύνη και η αλληλεγγύη μεταξύ των συμμάχων πριν προχωρήσουν στα επόμενα βήματα. Η δράση, η ίδια η ζωή, όπως λένε, θα δείξει τελικά αν χρειάζεται περισσότερος ή λιγότερος χρόνος.
Η στροφή πάντως στα κοινά προβλήματα και η ενωτική παρέμβαση στους επιμέρους κοινωνικούς χώρους αποτελεί κοινό τόπο για όλες τις δυνάμεις και κινητήρια δύναμη για να βρεθούν οι τελικές απαντήσεις στα προβλήματα. Σημειώνεται πως το επόμενο διάστημα ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ προγραμματίζει σειρά περιοδειών ενώ συνεχίζονται οι συνδιασκέψεις του κόμματος σε όλη την Ελλάδα.

Πρωτοβουλία των 11: Υπάρχει κοινός κώδικας
Για “εποικοδομητικό” διάλογο με τον ΣΥΝ κάνουν λόγο στελέχη της “Πρωτοβουλίας των 11”, ενώ στέκονται στο “καλό κλίμα”. “Δεν συμφωνούμε σε όλα” αναφέρουν τα ίδια στελέχη, για να συμπληρώσουν πως “υπάρχει όμως κοινός κώδικας”.
Συνιστώσες της “Πρωτοβουλίας των 11”, όπως η ΑΚΟΑ, θέτουν σειρά από ζητήματα που έχουν να κάνουν με “την ανάγκη δουλειάς στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάπτυξη εξωστρεφών δράσεων”. Παράλληλα στη συζήτηση κατατέθηκε πρόταση για την εκπόνηση ενός “οδικού χάρτη για τον ΣΥΡΙΖΑ” που να δείχνει ότι το σχήμα δεν είναι ένας στατικός, αλλά ένας εξελισσόμενος οργανισμός.
Από την πλευρά των εκπροσώπων των συνιστωσών που ανήκουν στην “Πρωτοβουλία των 11” κατατέθηκε επίσης η διαφωνία ως προς την πρόταση του ΣΥΝ η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει το βάρος των ευθυνών, όπως και για να συγκληθεί η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη μετά από έξι μήνες.
“Υπήρχε πραγματική διάθεση -μετά από καιρό- να ακούσει η κάθε πλευρά τις απόψεις της άλλης. Στο οργανωτικό σκέλος των προτάσεων για επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξαν συμπτώσεις αλλά και σημαντικές διαφορές” υποστηρίζει ο Τ. Γιαννόπουλος (Ξεκίνημα) και προσθέτει πως το πιο σημαντικό σημείο είναι το πολιτικό πλαίσιο, πάνω στο οποίο θα γίνει η προσπάθεια ανασύνταξης του εγχειρήματος, και για το οποίο ακόμα δεν έχει γίνει ουσιαστική συζήτηση”. Παράλληλα τονίζει ότι “αυτό θα καθορίσει την πορεία και τις προοπτικές του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα πολιτικό πλαίσιο που θα απαντάει συγκεκριμένα και πειστικά, θα πείθει ότι αποτελεί εναλλακτική λύση στους κυβερνητικούς μονόδρομους”.

“Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανασυγκρότηση του σχήματος”
“Την ειλικρινή ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ” επιθυμεί η ΔΕΑ, σύμφωνα με τον Αντ. Νταβανέλλο, ο οποίος σχολιάζοντας τις συναντήσεις με τον ΣΥΝ και τις διεργασίες της τελευταίας περιόδου υπογραμμίζει ότι “υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ανασυγκρότηση του σχήματος”.
Στην κατεύθυνση αυτή αναφέρει πως “είναι απαραίτητη μια γραμμή που να ανταποκρίνεται στις σημερινές προκλήσεις που δημιουργεί η κρίση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο” και προσθέτει πως “υπάρχουν προϋποθέσεις και οργανωτικής λειτουργίας που υπαγορεύουν η προηγούμενη εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ και οι αποφάσεις των πανελλαδικών του σωμάτων”. Παράλληλα σημειώνει την ανάγκη λειτουργίας της Γραμματείας του συμμαχικού σχήματος, που όπως λέει “παρά τα προβλήματά της είναι το πιο αρμόδιο αντιπροσωπευτικό σώμα”. Τέλος επισημαίνει ότι πρέπει να βγουν άμεσα συμπεράσματα και “να τεθούν προς έγκριση στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, στην 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη σε εύλογο διάστημα”.
Θετικά αποτιμά τις σχετικές συναντήσεις η ΚΕΔΑ. Ο Γ. Θεωνάς τονίζει ότι “η επιδίωξη ενός ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου της ριζοσπαστικής αριστεράς αρχικά και στη συνέχεια με τη ριζοσπαστική οικολογία και δυνάμεις της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας στη βάση ενός ελάχιστου πολιτικού σχεδίου πρέπει να αποτελεί επιδίωξή μας”. Ταυτόχρονα υπογραμμίζει ότι “οφείλουμε όλοι μας να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας και να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της περιόδου”.
Τέλος, μονολεκτικά σχολίασαν τη συνάντηση με την ηγεσία του ΣΥΝ στελέχη της ΚΟΕ. “Ίδωμεν” ήταν η απάντησή τους σε συνομιλία με την “Α”, για να προσθέσουν πως “η όποια συζήτηση πρέπει να ξεφύγει από τη λογική της εκλογικής συμμαχίας”.

ΠΗΓΗ: Ρεπορτάζ: Δάφνη Σφέτσα και Κωνσταντίνος Ζαγάρας , ΑΥΓΗ

Καλές Γιορτές...Καλή και αγωνιστική χρονιά...

2010-12-23T23:32:00.000+02:00

σε όλους μας...

Η παράλογη εξαφάνιση του κ. Δανιήλ Χαρμς

2010-12-21T20:59:00.000+02:00

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΛΑΝΑ

ΔΑΝΙΗΛ ΧΑΡΜΣ, Περιστατικά, Μτφ. Ροδούλα Παππά, Εκδόσεις Νεφέλη, σελ. 63

Ο γερμανικής καταγωγής Ρώσος ποιητής, διηγηματογράφος και δραματουργός Daniil Ivanovich Yuvachov (Kharms) δεν είναι εντελώς άγνωστος στην Ελλάδα. Το ΔΗΠΕΘΕ Β. Αιγαίου, παρουσίασε, το 2005, μια παράσταση βασισμένη σε Θεατρικά του στιγμιότυπα, με τον τίτλο «Ταξίδι στη Βραζιλία», παράσταση που είχε επιτυχία, παρά τις αντιρρήσεις του Ριζοσπάστη(!), ενώ ο υποφαινόμενος μετέφρασε για το διαδικτυακό περιοδικό e-poema ορισμένες ιστορίες του. Το ανά χείρας βιβλίο αποτελεί την πρώτη συστηματική γνωριμία με το έργο του.

Ο Χαρμς υπήρξε ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της περίφημης Ρωσικής Πρωτοπορίας. Στη διάρκεια της ζωής του έγινε γνωστός κυρίως με τα βιβλία του για παιδιά. Το υπόλοιπο έργο του παρέμεινε -μέχρι το 1980- σε διάφορα αρχεία φίλων του. Πρόκειται για πειραματικά κείμενα, τα οποία προαναγγέλλουν την ευρωπαϊκή λογοτεχνία του παραλόγου και επεκτείνουν το φανταστικό που διατρέχει το έργο του Γκόγκολ, δημιουργώντας μια γέφυρα προς τη σάτιρα των Ρώσων συγγραφέων της λεγόμενης «Ατσάλινης Γενιάς» της περιόδου 1940-1960.

Γεννημένος στην Πετρούπολη, το 1905, με πατέρα γνωστό επαναστάτη, μέλος της σοσιαλιστικής οργάνωσης Λαϊκή Θέληση, ο Δανιήλ φοίτησε σε εξαιρετικά σχολεία και αποφάσισε να σπουδάσει ηλεκτροτεχνία, αλλά αποβλήθηκε από την σχολή επειδή δεν έδειχνε «επαρκή ζήλο για τις σοσιαλιστικές δραστηριότητες». Έτσι, στράφηκε προς τις σπουδές κινηματογράφου και γράφτηκε στο Ινστιτούτο Ιστορίας των Τεχνών του Λένινγκραντ. Ωστόσο, είχε ήδη αποφασίσει να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία και δεν άργησε να συνδεθεί με πρωτοποριακούς καλλιτέχνες της πρώτης επαναστατικής γενιάς, όπως ο ζωγράφος Καζίμιρ Μάλεβιτς. Το 1936 έγινε μέλος της Ρωσικής Ένωσης Ποιητών, από την οποία διαγράφτηκε τρία χρόνια αργότερα.

Στο μεταξύ, δύο ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε ανθολογίες της Πετρούπολης και ήταν τα μόνα γραπτά -εξαιρουμένων των βιβλίων για παιδιά- που θα τυπώνονταν στη διάρκεια της ζωής του. Συμμετείχε σε δημόσιες αναγνώσεις ποίησης με το κύριο ψευδώνυμό του, το οποίο εικάζεται πως σχημάτισε από τις αγγλικές λέξεις charms [θέλγητρα] και harms [καταστροφές]. Εκείνη την εποχή, η ζωή του ήταν ένα κομμάτι της τέχνης του. Ψηλός, λιγνός, με μακριά μαλλιά και αγγλικό σακάκι -λόγω της ομοιότητάς του με τη φιγούρα του Σέρλοκ Χολμς- ζούσε σ' ένα διαμέρισμα γεμάτο με βιβλία, αντικείμενα μαύρης μαγείας, αποκρυφιστικά σύμβολα κι ένα παλιό αρμόνιο στο οποίο έπαιζε Μπαχ και Μότσαρτ. Εκείνη την εποχή, εμπνέεται από τις φουτουριστικές ιδέες του ποιητή Βελίμιρ Χλέμπνικωφ και πειραματίζεται, προσπαθώντας να δημιουργήσει νέες ποιητικές σημασίες αποκλειστικά μέσω των ήχων.

Παράλληλα, δημιουργεί την καλλιτεχνική ομάδα OBERIU [Ένωση Πραγματικής Τέχνης], την οποία χαρακτηρίζει ως νέα εμπροσθοφυλακή της επαναστατικής αριστεράς στις καλές τέχνες, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική και τη λογοτεχνία. «Η τέχνη είναι ένα ντουλάπι κουζίνας», δηλώνει, «και τα ποιήματα δεν είναι ούτε πίτες ούτε ρέγκες». Οι δημόσιες εκδηλώσεις της ομάδας, που χαρακτηρίστηκαν από τον Τύπο ως «καλλιτεχνικός χουλιγκανισμός», περιλάμβαναν αναγνώσεις ποιημάτων, θεατρικές παραστάσεις και ταχυδακτυλουργικές επιδείξεις.

Σε «ταχυδακτυλουργίες που αποσπούν τον λαό από την οικοδόμηση του σοσιαλισμού» αναφερόταν και το κατηγορητήριο, με βάση το οποίο ο Χαρμς εξορίστηκε για αρκετούς μήνες στο Κιουρσκ της Σιβηρίας. Η εποχή των πρωτοποριών είχε τελειώσει και ο Χαρμς, προκειμένου να προφυλάξει τον εαυτό του από την περιθωριοποίηση και την πείνα, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία για παιδιά. Παρόλο που δεν αγάπησε ποτέ αυτή τη δουλειά, έγραψε δώδεκα βιβλία, τα οποία είχαν μεγάλη επιτυχία. Άλλωστε, του έδιναν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει πολλά από τα καλλιτεχνικά ευρήματα της OBERIU.

Στο μεταξύ, η σταλινική κυβέρνηση επιβάλλει συγκεκριμένο πλαίσιο στην καλλιτεχνική δημιουργία και δημιουργείται η ελεγχόμενη Ένωση Σοβιετικών Συγγραφέων, με σκοπό να «συσπειρώσει τους συγγραφείς που θέλουν να συμμετάσχουν στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού». Ο Χαρμς εξορίζεται για δεύτερη φορά. Αν και με την επιστροφή του γίνεται μέλος της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων, οι εκδότες τον αποφεύγουν και η πείνα αρχίζει να τον κυκλώνει.

«Ο αφανισμός μου αρχίζει», γράφει στο ημερολόγιό του. Παρόλα αυτά, δεν έπαψε να γράφει. Τότε ήταν που δημιούργησε τα πιο χαρακτηριστικά κείμενά του: μικρές παράδοξες ιστορίες και θεατρικά στιγμιότυπα, τα οποία σαρκάζουν την ανθρώπινη κατάσταση, σε μιαν εποχή όπου η λογική δίνει τα παράλογα σπλάγχνα της. Αυτά τα κείμενα, ενώ ξεκινούν μάλλον λογικά, παίρνουν εξωφρενικές διαστάσεις, οι οποίες οφείλονται στην προσπάθεια των ηρώων να εφαρμόσουν με αυστηρό τρόπο την τυπική λογική στην καθημερινή ζωή τους. Δυστυχώς, προορίζονταν για το συρτάρι του γραφείου του.

Ο θάνατός του, το 1941, στο νοσοκομείο των φυλακών της Πετρούπολης -κι ενώ οι Γερμανοί πολιορκούν την πόλη- θα θάψει τα χειρόγραφά του στο βαθύτερο σκοτάδι. Το φως της δημοσιότητας δεν το είδαν ούτε το 1956, όταν αποκαταστάθηκε το όνομά του, ούτε το 1962, όταν άρχισαν να κυκλοφορούν πάλι τα βιβλία του για παιδιά.

Μέρος των βυθισμένων στο σκοτάδι «παραλογισμών» του, είναι τα Περιστατικά -«Sluchay» στα ρωσικά- τα μόνα που ο ίδιος ο συγγραφέας συγκέντρωσε σε συλλογή την οποία και τιτλοφόρησε. Το ανά χείρας «προσκοπικό» βιβλιαράκι της «Νεφέλης» -αφού οι εκδόσεις πρόκειται να κυκλοφορήσουν σε πλήρως σχολιασμένες εκδόσεις το σύνολο του έργου του- είναι αποτέλεσμα επίμονης εργασίας από την ελληνο-γερμανική ομάδα εραστών του έργου του Δανιήλ Χαρμς, «Κόμμα».

Η μετάφραση της Ροδούλας Παππά αποδίδει την ηρεμία και τη σοβαρότητα με την οποία ο συγγραφέας λέει τα πιο παράλογα πράγματα, χαρακτηριστικό το οποίο συνιστά την πρωτογενή υφολογική επιλογή του Χαρμς. Τα κείμενα φαίνεται πως φροντίστηκαν αρκετά από τους ανθρώπους του «Κόμματος», δεδομένου ότι απουσιάζουν ορισμένες εκδοχές-παγίδες, οι οποίες βρίθουν στις διάφορες ρωσικές, γερμανικές και αγγλικές εκδόσεις.

Τελικά, ο Χαρμς αποτελεί μια περίπτωση εγκληματικής επέμβασης από την πολιτική στην ιστορία της λογοτεχνίας. Ας φανταστεί ο αναγνώστης να είχε δημοσιευθεί το παρακάτω κείμενο στα 1930: «Μια γριά, απ' την υπερβολική της περιέργεια, έπεσε απ' το παράθυρο και τσακίστηκε. Μια άλλη γριά, βγήκε στο παράθυρό της και κοιτούσε εκείνη που είχε τσακιστεί.

Απ' την υπερβολική της περιέργεια, όμως, έπεσε κι αυτή απ' το παράθυρο και τσακίστηκε. Έπειτα έπεσε απ' το παράθυρό της και τρίτη γριά, έπειτα τέταρτη, έπειτα πέμπτη. Όταν έπεσε η έκτη γριά, βαρέθηκα να τις κοιτάζω και πήγα στην αγορά Μαλτσέβσκι, όπου λένε ότι κάποιος χάρισε σ' έναν τυφλό ένα πλεχτό σάλι» («Οι γριές που πέφτουν», σελ. 11).

ΑΥΓΗ 31/05/2009

Ο Γιώργος Μπλάνας είναι ποιητής

ΥΓ: Επειδη σήμερα καποιοι γιορτάζουν το Στάλιν και τη γέννησή του ,εγώ θυμήθηκα ένα επιφανέστατο θύμα του....τους αφιερώνω το εξαίρετο κείμενο του Γιωργου Μπλάνα.Αφορμή η σημερινή εκπομπή της Ευγ. Λουπάκη στο Κόκκινο

αστυάνακτας

Τι γύρευε ο Αλέκος, ξημερώματα στο Pas.gr;

2010-12-12T17:44:00.001+02:00

Έλαβα ένα κείμενο αφιερωμένο στον σ. Αλέκο Λύτρα και το δημοσιεύω...

αστυάνακτας

Ασφαλώς και γνώριζε καλύτερα απ’ τον καθένα μας το, «όπου κι αν Πας Πασολέ τρελέ, ποτέ μη νοιώσεις μόνος και να ξέρεις ότι, όλοι επιστρέφουμε κάποτε εδώ στον καφενέ μας».

Είναι νομοτέλεια.

Σπρώχνουμε τη φυρή πόρτα που ‘χει πάντα απ έξω το κλειδί και μέσα τη χάρβαλη φουφού του αμπουριασμένη. Συναντιόμαστε στα τραπεζάκια του ώρες νεκρές, έχουμε δεν χουμε να πούμε κάτι. Κι οι σιωπές, είναι κουβέντες. Βρίσκουμε να πούμε χίλια δυο, από ‘κείνα που εγκαρδιώνουν, από ‘κείνα που δε ζηλώνουν, δε στιγματίζουν και δε ξεβάφουν το αργετζεντίνικο κυανόλευκο του Πας».

Γλίστραγε αθόρυβα στον καφενέ, σαν το καινούριο το φεγγάρι. Μιλούσε λίγο και μεστά. Κάπνιζε. Τίναζε τη στάχτη κάτω και γέρνοντας πίσω το κορμί, στα δυο πόδια της καρέκλας, σήκωνε ιεροφαντικά το ποτηράκι του και το στράγγιζε σαν δάκρυ. Μίλαγε απλά, ζεστά, εύστοχα κι έφερνε πάντα την κουβέντα στα ίσια γεμίζοντας τα απαισιόδοξα κενά μας.

Γιατί το ‘χει η ζωή κι οι άνθρωποι έτσι που οι κουβέντες να ξεστρατίζουν και να λιγοψυχούν κάποτε, παντού, σ’ όλους τους καφενέδες συμβαίνει αυτό και τότε …

… τότε έρχονται στιγμές, όπου, ψυχρά κι αναπάντεχα, αδειάζουν αυτές οι καρέκλες και κάποια γεγονότα έρχονται μοιραία, μέσα από τα πρόσωπα του καφενέ, να μας προειδοποιήσουν και να μας προστατέψουν, από πράξεις, από παραλήψεις κι από εφησυχασμούς, που στο μέλλον θα μας καθίσουν στο σκαμνί της συλλογικής φίλαθλης και κοινωνικής συνείδησης και του δικαίου, που με κόπο χτίζουμε και καταχτάμε μέρα με τη μέρα.

Φαίνεται όμως - σαν ξεστρατίζουμε και γινόμαστε ένα με τους λιγόψυχους τους όχλους τους καθοδηγούμενους – φαίνεται να είμαστε εν δυνάμει κατηγορούμενοι και με βαριές κατηγορίες. Θα κινδυνεύουμε λοιπόν τότε, να κατηγορηθούμε παγκοσμίως για τη συναίνεσή μας στην υποταγή της κοινωνίας μας και για την καταπάτηση των δικαιωμάτων του παγκόσμιου πολίτη, των αγώνων του και των προσδοκιών του.

Θα κατηγορηθούμε κι απ’ τη φίλαθλη κοινωνία, για κατά συρροή προσβολή της κοινά αποδεκτής αντίληψης περί φιλαθλίας και περί Πας, για την περί δυισμού αιρετική στάση έναντι του μονισμού της ιδέας του Πας, για τεμαχισμό του αδιαίρετου του Πας, για ηθική έκπτωση και παραχάραξη εμβλήματος, για οπαδικό δογματισμό έναντι έτερων ομάδων, για απεμπόληση των κοινά αποδεκτών φίλαθλων ιδεών και οπαδικών αισθημάτων κι όλα αυτά από αμέλεια.

Παραδόξως, αυτά τα γεγονότα φαίνεται να διαλέγουν πρόσωπα κοινής αποδοχής για να δράσουν μέσα τους και να μιλήσουν, πρόσωπα παραδείγματα που συσπειρώνουν τον κόσμο και αμβλύνουν τέτοιες διαφορές, πρόσωπα πρόθυμα να θυσιαστούν για να διακινηθούν και να εμπεδωθούν αυτές οι ιδέες.

Πρόσωπα που θεώρησαν το ανέφικτο ως εφικτό και διακήρυξαν την αλληλεγγύη και το δρόμο του αγώνα, ως επιούσιο. Πρόσωπα που Αποδράσαν με Άποψη και σαλπάρανε σηκώνοντας Κόκκινο στη φοβερή Γαλέρα, που με το πολυπολιτισμικό της τσούρμο, πέρασε Σύριζα απ’ απ τις τορπίλες της εξουσίας και δίχως άγκυρα, δένει τώρα άλλοτε στο Στέκι των Μεταναστών κι άλλοτε στις Αντιρατσιστικές αλάνες της χώρας, ως τις Μουσικές Κερκίδες των γηπέδων.

Πρόσωπα που στάθηκαν μακριά απ’ το ζηλωτισμό, απ’ το λαϊκισμό κι απ’ την καρέκλα της σαθρής εξουσίας. Πρόσωπα που αντιστάθηκαν και δε βάγιεραν ποτές με το απάνθρωπο, με το καιροσκοπικό και το τυχάρπαστο κομβόι των αναποφάσιστων και των βολεμένων. Πρόσωπα που κράτησαν ψηλά τη σημαία των ιδεών κι ούτε για μια στιγμή δε θα ήθελαν να γίνουν σημαία και τσιτάτο σ’ ακυβέρνητες γαλέρες και σε σέχτες.

Μέσα απ’ αυτά λοιπόν τα γεγονότα, που εμφανίζονται σαν τους κομήτες και είναι φορείς μυστήριων μηνυμάτων, είναι ευκαιρία ίσως μοναδική, ώστε, αν κανείς επιστρατεύσει όλες του τις αισθήσεις, τα κοινωνικά αντανακλαστικά και την ανθρώπινη τη βούληση, θα νοιώσει να κυλάει μέσα του αμφίδρομα και να τον κατέχει ζωηρά, μια άλλη πρωτόγνωρη συγκίνηση και θα βιώσει τότε με απόλυτη μέθεξη τα δρώμενα, καθώς, θα αποκωδικοποιήσει και θα κάνει πράξη τα μήνυμα αυτά τα επιούσια.

Θα έχει εξασφαλίσει έτσι ο καθένας την καλύτερη υπεράσπιση κι ακόμα την απαλλαγή από κάθε κατηγορία, ως ενεργός δημοκρατικός πολίτης, ως φίλαθλος κι ως οπαδός, στο μετερίζι των ιδεών και των κοινών αγώνων για κοινωνική Αλληλεγγύη και για Δρόμο ζωής.

Κι έτσι και μες απ’ τον καφενέ του Pas.gr, είτε πικρός καφές, είτε γλυκός καφές, θα ‘ναι καφές ζεστός και με φουσκάλες μπόλικες, που θα καθρεφτίζουν στη γυαλάδα τους, όλους εκείνους που σερφάρουν τώρα στα φόρα τα συμπαντικά, εκεί απ’ τον αστερισμό του Ταύρου, όπου συχνάζουν και μας στέλλουν τα θελούμενα, μέσα απ’ το ίδιο εκείνο, το γοερό κι αδιαπραγμάτευτο αντεξουσιαστικό τους μανιφέστο.

Μπορεί, μέσα απ’ αυτόν τον καφενέ, να ξετυλίγουμε πότε – πότε το κουβάρι μιας κάποιας άλλης εποχής, μιας εποχής που με κάποιους/ες την περπατήσαμε παρέα κι ίσως με διαφορετικό βηματισμό καμιά φορά, αλλά όμως με το ίδιο πάντα φορτίο, περάσαμε απ’ τα ίδια μονοπάτια, στη θέα κοινών προσώπων, γεγονότων κι εμπειριών πολιτικών, στους κοινούς αγώνες, με σημαία τον άνθρωπο και τη ζωή.

Περάσαμε σύριζα σχεδόν απ’ τη φαλτσέτα της καταστολής και της συμμόρφωσης και άλλοτε εντελώς τυχαία και συμπωματικά επιβιώσαμε αναζητώντας το μισό μας πορτοκάλι. Κι ακόμα κι από εκείνη την Κίρκη δε γοητευτήκαμε ποτέ, που πάσχιζε χορταστικά να μας καθίσει, άλλους στον πάγκο του υποτελή, του φοβισμένου κι άλλους στου βολεμένου, στου οκνού και στου χοντρόπετσου το θώκο.

Ξεφύγαμε όμως, αποδράσαμε, γατί ήμασταν υποψιασμένοι και ταγμένοι να συγκλίνουμε σ’ εκείνο το μοναδικό κι ανεπανάληπτο που λέγεται άνθρωπος, αξίες, προσφορά, οικουμενικότητα, αυτοπραγμάτωση και λόγος να υπάρχω.
Σημασία δεν έχει ο σταθμός και ρολόι του, αλλά ο δρόμος που ενώνει τους ορίζοντες με τους συνταξιδιώτες.

Χρόνια τώρα κι ακόμα πιο επιτακτικά για τούτες τις μέρες και πάνω από όλα για κείνες τις υποθηκευμένες μέρες, που τίποτα ζωηρό δε θέλουν υπόσχονται για κάποιο μέλλον από σήμερα και πέρα, είναι λοιπόν καιρός εμείς ν’ ανοίξουμε το νέο το δικό μας το Απειρωτάν κι Επιρωτάν πανό, το ημερολόγιο των δικών μας ημερών και χρόνων κι όλοι μας μέσα απ’ όλα της ζωής τα μετερίζια, που έχουν για μπαϊράκι πάνω απ’ όλα και μπροστά τον άνθρωπο, αποτρέποντας έτσι το μισεμό του Αλέκου.

Τυχαίνει να εργαζόμαστε κι να αγωνιζόμαστε ως «επώνυμα ή ανώνυμα» πρόσωπα/άτομα, με χίλιες δυο δεσμεύσεις, μέσα από συστηματικά εμπόδια στα κοινά βιοτικά, των θεσπισμένων διακρίσεων και των ανισοτήτων κι αυτά είναι ακριβώς που κάνουν αυτονόητη την ανωνυμία μας μέσα σ’ αυτόν τον καφενέ του Pas.gr, που έχει στο στημόνι του μύρια αποτυπώματα και αποχρώσεις ανεξίτηλες από συναισθήματα, από ιδέες, από οράματα και γράμματα σε πρόσωπα, ανεπίδοτα.

Ο Πας είναι κοινωνία, είναι άνθρωποι με άποψη που συγκλίνουν και συζητούν αρμονικά κι από διάφορους χώρους, είναι η συνέχεια του Αβέρωφ που εξέφραζε κι αντανακλούσε τη δημοκρατική, την ανένδοτη αγωνιστική κουλτούρα και τις ιδέες της μεγάλης πλειοψηφίας, των δημοκρατικών Γιαννιωτών.

Αυτή ήταν η φύτρα και η μήτρα του Αλέκου.

Ο Πας αργότερα αγκάλιασε όλη την Ήπειρο αναβιώνοντας το Κοινό των Ηπειρωτών και μας χάρισε στη συνέχεια ωραίες Κυριακές κι όμορφα απογέματα Συνταυρικά. Μας έμαθε να διεκδικούμε, μας έμαθε να σηκώνουμε τη γροθιά και να αγαπάμε τη ζωή και τον κόσμο, πιο πέρα απ’ την κερκίδα μας, μέσα απ’ τους αντεξούσιους αγώνες για τη ζωή και τη δημοκρατία των πάντων.

Πέρα απ’ αυτό όμως, φαίνεται ότι εδώ μέσα σ’ αυτόν καφενέ να γνωριζόμαστε τόσο καλά κι όσο μακριά κι απρόσωπα, με κάποια «νικ» που έχουν όμως κοινή ρίζα και αναφορά κι αυτό είναι που κάνει γοητευτική την ανωνυμία και τη δυναμική των αφανών, καθώς εν τέλει τόσο γερά, τόσο δυνατά, ζωηρά κι επώνυμα συστηνόμαστε και δίνουμε το παρόν μας σε τούτη την κερκίδα της ζωής, συντροφικά σαν ένα και το αυτό πρόσωπο, έτσι όπως στην κερκίδα του «ΑΓΙΑΞ», καθώς με φωτεινά τα πρόσωπά μας ξετυλίγουμε το μεγάλο πανό και το κουβάρι της ιστορίας του κι υποστηρίζουμε το μέλλον του, πλάι στο δικό μας.

Αυτό είναι και το πλέον παρήγορο σήμερα, καθώς φαίνεται ότι, το κουβάρι αυτό κλώθεται κι αναπνέει ζωηρά εδώ μες στην ανέμη του Pas.gr, με καινούρια πρόσωπα, με καινούριες ιδέες και οράματα, πρόσωπα όλο θυμό και δίψα για καλύτερες μέρες.

Πρόσωπα αποφασισμένα, που πασχίζουν πραγματικά μέσα από αντιρρήσεις και διαφορές, πασχίζουν αν μη τί άλλο, να αποποδοσφαιροποιήσουν τον κοινωνικό διάλογο και την πολιτική ζωή και να κοινωνικοποιήσουν με πολιτικούς όρους και θεσμούς το συναρπαστικό ποδόσφαιρο, το λαϊκό αυτό πανηγύρι, που στα χέρια των ολίγων, μετατρέπεται σε ρωμαϊκή αρένα, σε ολοκληρωτισμό και φονικό εργαλείο του ρατσισμού και του νεοφασισμού.

Τα λέω αυτά επειδή, κάποιοι τύποι, που δε βάζει ανθρώπου νους, που τους είδε αλλιώς, που τους ξέρει αλλιώς και τους έχει συνηθίσει αλλού κι αλλιώτικα, κάποιοι τέτοιοι τύποι συχνάζουν σ’ αυτούς τους μποέμικους καφενέδες των φιλάθλων, όπου όλα επιτρέπονται κι όλα απαγορεύονται, άνευ αρχής και εξουσίας και πασχίζουν. Κλωτσάνε τη δική τους μπάλα, στη δική τους αλάνα.

Κυκλοφοράνε ανώνυμα κι απρόσωπα κι ένας λόγος είναι ότι, το ποδόσφαιρο και το φιλαθλιτηλίκι λοιδορείται και βάλλεται, εμπίπτει στα στερεότυπα, διώκεται κι εν τέλει ενοχοποιείται ή τελεί υπό ομηρία. Έτσι σε έναν τέτοιο καφενέ, σίγουρα κάποιοι τύποι μπαίνουν να το υπερασπίσουν, να το απενοχοποιήσουν και να το αποδώσουν κάποτε ως αγαθό παιδείας στην ψυχαγωγία και στην ανάταση του κόσμου. Του κόσμου εκείνου απ’ τον οποίο πηγάζει και ανήκει το ποδόσφαιρο.

Είναι καιρός να δημιουργήσουμε ένα παμφίλαθλο μετερίζι, που θα έχει την ίδια μαγιά, τη μαγιά εκείνη των κοινωνικών αγώνων, του φίλαθλου αυτοπροσδιορισμού, της χρωματικής ετερότητας, της ευρύτερης συναίνεσης για το μακροπρόθεσμο του στόχου εκείνου, που θα βγάλει το ποδόσφαιρο απ’ την βία του κακού οπαδικού φανατισμού, που θα απαγκιστρώσει τον οπαδό απ την συνδεσμική εκμετάλλευση κι απ’ την ομηρία του ευρωπαϊκού χουλιγκανισμού, που έχει ως λάβαρο τη βία, το ρατσισμό και την ξενοφοβία, ως σύγχρονο μέσο αποπολιτικοποίησης.

Περνώντας τα πενήντα κι αλλάζοντας δέκα ζευγάρια γυαλιά σε δέκα χρόνια, μπαινοβγαίνουμε και κλωτσάμε τις τζούφιες μπάλες μας, έτσι επειδή δε γουστάρουμε τα στημένα της ζωής και χρωματίζουμε τη φωνή μας με τις ιδέες μας και συνεχίζουμε ανένδοτα για το «τίποτα δεν πάει χαμένο, στη χαμένη μας ζωή».

Ο Αλέκος, ήταν ένας απ’ αυτούς που δε μετάνιωσε για τίποτα, που δε ζήτησε ποτέ κανένα αντάλλαγμα, που δεν εξαργύρωσε τίποτα και δεν κράτησε τίποτα για πάρτη του.

Ο Αλέκος, ήταν ένας απ’ αυτούς που, δίπλα στη σημαία των ιδεών του και των κοινωνικών αγώνων του, σύρραψε σταυροβελονιά τη σημαία του γαλάζιου Ταύρου και μπόλιασε στην κοινωνική ζωή του και την αγωνιστική δράση του, το γοητευτικό φιλαθλητιλίκι του για την «ομάδα» του τον Πας ως ftla (φίτλα) και ως Λύτρας στέκοντας διαρκώς και πεισματικά πλάι στον άνθρωπο, κόντρα στο ρεύμα του σοσιαλνεοφιλελελευθερισμού και της συμμόρφωσης και πάντα κόντρα στο ποδοσφαιρικό κατεστημένο.

Για τον Αλέκο το κουβάρι αυτό, δεν κόπηκε ποτέ κι όσο η ανέμη στο Pas.gr γυρίζει με ψυχή ακόμα. Γιατί ο FTLA, μέσα σ όλα εκείνα του μυαλού του τα πράματα και τα σπουδάγματα, τις έγνοιες τις κοινές και τις επιθυμίες τις ανέφικτες που κουβαλούσε μες στις πολιτικές αποσκευές του, λίγο πριν φύγει ο Αλέκος, ο ftla, πέρασε απ’ τον καφενέ του Pas.gr κοντά τις τρεισήμισι τα ξημερώματα.

Πήρε τα καφόμπρικα, συδαύλισε τη φουφού, ήπιε το καφεδάκι του με δυο τσιγάρα και ξεσκάλωσε το νήμα στην ανέμη μας. Δεν αποχαιρέτησε, δε βάγερε, άφησε εδώ τον αναπτήρα του, τα γυαλιά του, τα τσιγάρα κι επάνω το βλέμμα του το δυνατό.

Τώρα, ξέρουμε καλά τί γύρευε ο Αλέκος ο ftla τα ξημερώματα στο Pas.gr και στη ζωή μας!

Έτσι δεν είναι Αλέκο;

Αν είναι έτσι, καθώς έτσι φάνηκε να γνέφεις με κείνο της κατάφασης το ωραίο σου μειδίαμα.

Τότε:

Η κοινωνία του Pas.gr οφείλει να σε ανακαλέσει εδώ και τώρα ftla, ως άμπαλο προκειμένου εσύ να τελειοποιήσεις τις τεχνικές σου στο ποδόσφαιρο.

Η κοινωνία της Αλληλεγγύης και του Δρόμου, οφείλει να σε ανακαλέσει εδώ και πάντα, ως αγωνιστή, προκειμένου αυτή να ενισχύσει τους αγώνες της για τη ζωή.

Ο Αλέκος Λύτρας όμως, η μεγάλη παιχτούρα, ο πολίτης της απανταχού κοινότητας, της ανθρωπότητας, είναι εδώ.

ΥΓ: Και "διότι δεν συνεμορφώθης προς τας υποδείξεις" για πάντα φίλοι και συνοδοιπόροι σου

Κ. Πάσπας - Χ. Μπίρμπας

Κυβέρνηση, Τρόικα, ΣΕΒ προχωρούν σε κοινωνική καταστροφή. Λαϊκή εξέγερση τώρα.

2010-12-11T12:51:00.000+02:00

Η κυβέρνηση με πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε στη Βουλή διαλύει, κατεδαφίζει και εκποιεί τις ΔΕΚΟ και τη δημόσια περιουσία, ανοίγει το δρόμο για υποχρεωτικές μετατάξεις και απολύσεις και εξαερώνει τους μισθούς των εργαζομένων. Προσθέτει νέα οικονομικά βάρη στα λαϊκά στρώματα με τη νέα αύξηση του ΦΠΑ. Ταυτόχρονα, εκτός νομοσχεδίου, ετοιμάζει νέες ανατιμήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.

Επίσης, με τις ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου για τις ειδικές επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας μειώνει χωρίς όρια προς τα κάτω τους μισθούς και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, ενώ μέχρι τώρα έλεγε ότι αυτούς δεν θα τους πειράξει. Καταργεί ουσιαστικά τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καταστρέφει τις εργασιακές σχέσεις και οδηγεί την ανεργία σε πρωτοφανή για τη χώρα μας επίπεδα.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το πολυνομοσχέδιο στη Βουλή με διαδικασίες κατεπείγοντος αποτελεί κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Συνταγματικό πραξικόπημα αποτελεί επίσης το γεγονός ότι με νόμο καταργεί στις ΔΕΚΟ μισθούς και κανονισμούς κατοχυρωμένους με συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Η Υπουργός Εργασίας προσπάθησε από την αρχή να περάσει όχι απευθείας αλλά από το παράθυρο τις ρυθμίσεις που είχε συνυπογράψει η κυβέρνηση στο μνημόνιο για να υπερισχύουν των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας οι επιχειρησιακές που προβλέπουν χαμηλότερους μισθούς. Σύμφωνα λοιπόν με το τελικό νομοσχέδιο θα μπορούν σε επιχειρήσεις να προβλέπονται με ειδικές επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας μισθοί μικρότεροι απ’ αυτούς των κλαδικών, χωρίς πλαφόν προς τα κάτω παρά μόνο τον κατώτερο εγγυημένο μισθό, και χωρίς άλλους περιορισμούς, όπως απαγόρευση απολύσεων, διαθεσιμοτήτων, περιορισμένη διάρκεια εφαρμογής κλπ.

Αποδείχτηκε ότι οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την Τρόικα αφορούσαν το πως η σφαγή των εργαζομένων θα γίνει με πιο ήπιο τρόπο. Οι ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις, με μικρότερους χωρίς όρια μισθούς, θα υπερισχύουν των κλαδικών χωρίς κανένα περιορισμό. Προστέθηκαν επίσης στο νομοσχέδιο, όπως ακριβώς ο ΣΕΒ απαιτούσε, περικοπές στις αμοιβές των μερικά απασχολουμένων (περικοπή του κατά 10% αυξημένου ωρομισθίου για τους εργαζόμενους πάνω από 4τετράωρο ημερησίως), η θέσπιση της δοκιμαστικής εργασίας για ένα χρόνο χωρίς δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης, η επέκταση της διάρκειας της ενοικίασης εργαζομένων από τους 18 στους 36 μήνες και περισσότερες ευκολίες στους εργοδότες για χρήση της εκ περιτροπής εργασίας (από 6 σε 9 μήνες). Η υποχρέωση του εργοδότη να καταθέτει αιτιολογημένη έκθεση στην Επιθεώρηση Εργασίας είναι «για τα μάτια του κόσμου», γιατί αυτή έχει απλό γνωμοδοτικό χαρακτήρα.

Η αμφισβήτηση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, με δεδομένη την κερδοσκοπική βουλιμία του κεφαλαίου, οδηγεί σε εργασιακή ζούγκλα. Κάθε μία επιχείρηση για να «πατήσει» τις ανταγωνίστριές της θα εκβιάζει, επικαλούμενη την οικονομική κρίση και απειλώντας κλείσιμο η απολύσεις, το επιχειρησιακό σωματείο να υπογράφει την ειδική επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση μείωσης των μισθών και έτσι θα έχουμε γενική συμπίεσή τους προς τα κάτω. Κι όλα αυτά στη λογική της τελικής για το κεφάλαιο λύσης, που είναι η υποκατάσταση όλων των ειδών συλλογικών συμβάσεων εργασίας από τις ατομικές συμβάσεις, όπου ο κάθε εργαζόμενος θα βρίσκεται μόνος και απροστάτευτος απέναντι στην παντοδυναμία των αφεντικών του.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση τροποποιεί το νόμο 1876/1990 για τη διαιτησία, έτσι ώστε το κάθε ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη (εργαζόμενοι – εργοδότες) να μπορεί να προσφύγει στη διαιτησία, εάν διαφωνεί με τις προτάσεις του μεσολαβητή, ενώ μέχρι τώρα το δικαίωμα αυτό το είχε μόνο η εργατική πλευρά. Περιορίζει το περιεχόμενο των Διαιτητικών Αποφάσεων μόνο στη διαμόρφωση του βασικού μισθού. Θέτει σε δικαστική κρίση όχι μόνο τη νομιμότητα αλλά και την ουσία των διαιτητικών αποφάσεων, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να κινδυνεύουν να μην πάρουν ποτέ αυξήσεις μισθών που θα προβλέπονται σε αυτές ή να καθυστερεί υπέρμετρα η εφαρμογή τους. Επίσης θεσπίζονται νέες διαδικασίες επιλογής Διαιτητών και Μεσολαβητών με υποκατάσταση της Διοίκησης του ΟΜΕΔ, που βάζει σε ισχυρή διακινδύνευση την ανεξαρτησία τους.

Η υπονόμευση από την Τρόικα, την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί σε απομαζικοποίηση, απαξίωση και διάλυση το ίδιο το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας. Με τη θέσπιση των ειδικών επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων οι εργοδότες θα στήνουν εργοδοτικά ελεγχόμενα σωματεία και θα αμφισβητούν εμπράκτως το ρόλο των κλαδικών ομοσπονδιών και σωματείων.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση και η Τρόικα ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις του ΣΕΒ και του ανοίγουν την όρεξη να ζητά να πάρει πίσω όλα όσα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα.

Κυβέρνηση, Τρόικα και ΣΕΒ οδηγούν σε ελεύθερη πτώση τους μισθούς, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα «μετατρέπουν σε λάστιχο» τις εργασιακές σχέσεις, διαλύουν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και φορτώνουν νέα οικονομικά βάρη στο λαό.

Έχουμε χρέος ν’ αντισταθούμε σ’ αυτές τις κατεδαφιστικές πολιτικές. Μπορούμε και πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο εργατικό μέτωπο που να μπορεί να προωθήσει τους στόχους της υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων, της ακύρωσης του μνημονίου και των εφαρμοζόμενων αντεργατικών πολιτικών καθώς και τη δημιουργία των κοινωνικών και πολιτικών προϋποθέσεων για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας προς όφελος των εργαζομένων.

Η μαζική και μαχητική συμμετοχή των εργαζομένων στην πανελλαδική, πανεργατική απεργία στις 15 Δεκέμβρη μπορεί και πρέπει να δώσει το ισχυρότερο μέχρι τώρα μήνυμα αντίστασης στην κυβέρνηση, στην Τρόικα και στον ΣΕΒ.

Η πρωτοφανής επίθεση που δέχονται σήμερα οι εργαζόμενοι στα δικαιώματα και το βιοτικό επίπεδο τους καθιστούν αναγκαία όσο ποτέ την συμπόρευση και την κοινή δράση της Αριστεράς, ώστε να δημιουργηθεί ένας ισχυρός πόλος ενίσχυσης των κοινωνικών αγώνων, αντίστασης, ελπίδας, προοπτικής για μια άλλη πορεία της χώρας μας. Εάν όχι τώρα που σαρώνονται τα πάντα, ΠΟΤΕ;;;

Οι δημοτικές εκλογές αφορμή

2010-11-15T13:30:00.000+02:00

Με μεγάλη σύνεση θα προσπαθήσω να κάνω μία πρώτη εκτίμηση για τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών. Των εκλογών εκείνων που έγιναν κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης,του μνημονίου και της τρόικας.

Το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση νομίζω ότι παρά την αποχή κέρδισε τις εντυπώσεις αφού ήρθαν στα χέρια του η πλειοψηφία των περιφερειών, αλλά και πολλών δήμων. Αυτό θα του δώσει τη δυνατότητα να ασκήσει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική του με άνεση. Δυστυχώς του δίνει ανοχή!

Δύο διαπιστώσεις:

1. Η Δημοκρατική «αριστερά» προσέφερε καταπληκτικό αριστερό άλλοθι στον Παπανδρέου και στη κυβέρνηση. Όχι μόνο υποστήριξε τους «ανεξάρτητους» Καμίνη και Μπουτάρη, αλλά και οποιοδήποτε δήμαρχο ήταν του ΠΑΣΟΚ, αρκεί και μόνο να είναι του ΠΑΣΟΚ. Έφτασε στο γελοίο της υπόθεσης να υποστηρίζει Πασβαντίδη στο Ελληνικό απέναντι στο πετυχημένο δήμαρχο αγωνιστή Κορτζίδη. Η παρουσία της Χρυσής αυγής στο δημοτικό συμβούλιο και του Άνθιμου στη Θεσσαλονίκη έδωσε κίνητρο σε πολλούς αριστερούς(από αυτούς που πήγαν) να ψηφίσουν Καμίνη ή Μπουτάρη (για μένα δεν θα υπάρξει πέραν του πολιτισμικού ύφους των προσώπων καμιά ουσιαστική αλλαγή. Άλλωστε δε δεσμεύτηκαν για κάτι)

2. Η βάση του ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμη να δεχθεί τον οποιονδήποτε ως επικεφαλής και να τον υπερψηφίσει μάλιστα. Παράδειγμα ο Τατούλης στην Πελοπόννησο. Ένας δεξιός με την υποστήριξη και του ΛΑΟΣ κέρδισε. Η βάση του ΠΑΣΟΚ δεν αντέδρασε ακολουθώντας «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό»

Η Νέα Δημοκρατία δε κατάφερε κάτι παρά τους αντιμνημονιακούς τόνους . Η ολική επανοφορά του Σαμαρά είναι σαπουνόφουσκες.

Το ΚΚΕ παρά την πραγματική εκλογική αύξηση που διαπιστώνεται, δε κατάφερε γιατί διάλεξε το δρόμο της αυτοπεριχαράκωσης και της καθαρότητας να κερδίσει παρά μόνο ΕΝΑΝ δήμο. Αν αυτό το θεωρεί επιτυχία τότε υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην ανάλυσή του ,αλλά και στην πολιτική του. Ουσιαστικό πρόβλημα είναι η στάση του σε δήμους όπως η Ν. Ιωνία και η Καισαριανή ,όπου καθοδήγησε τους ψηφοφόρους του στο λευκό… έτσι για να τιμωρηθούν οι οπορτουνιστές…(!!!!)

Και τώρα ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ

Θεωρώ ότι υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα παρά την νίκη σε δήμους όπως τη θριαμβευτική νίκη στα Καλύβια απέναντι στη γυναίκα Παγκάλου, στο Ελληνικό κλπ. Πρόβλημα στη συμμαχία μας στο ΣΥΡΙΖΑ, πρόβλημα στο κόμμα. Νομίζω ότι και τα δύο θα τα δούμε να εξελίσσονται. Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Θεωρώ ότι η πολιτική ανοίγματος στο σοσιαλιστικό χώρο (και εννοούμε πρόσωπα ,όχι την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) ήταν σωστή. Άλλωστε αυτή την πολιτική με απόφασή του επικύρωσε ο ΣΥΝ αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως νομίζω ότι η επιλογή του προσώπου που θα ήταν επικεφαλής αυτής της προσπάθειας ήταν λάθος, παρά τα καλά λόγια του σ. Αλέκου που αργότερα τα πήρε πίσω. Από πολύ νωρίς(τέλος Αυγούστου) είχα διατυπώσει την αντίθετη άποψή μου, αλλά και την πρότασή μου και δημόσια, αλλά και εξειδικευμένα στα όργανα του κόμματος. http://astyanaktas-astyanaktas.blogspot.com/2010/08/n.html

Δεν ήμουν αντίθετος στη συμμετοχή Μητρόπουλου στο σχήμα,(αντιπεριφερειάρχης για παράδειγμα) αλλά πίστευα ότι θα έπρεπε ένα άλλο πρόσωπο να ηγηθεί αυτού του εγχειρήματος. Ένα νέος/α από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο θα δηλώνει το Ριζοσπαστικό χαρακτήρα. Ένα πρόσωπο που δε θα έδινε τη δυνατότητα σε ψηφοφόρους μας να οδηγηθούν σε ψηφοδέλτια όπως εκείνο του Αλαβάνου ή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το να ηγηθεί του σχήματος και της προσπάθειας ο Αλαβάνος, ναι ήταν κι αυτό στη σκέψη μου, αλλά και στην πρότασή μου, ακυρώθηκε από την ίδια ανθενωτική πολιτική του Αλαβάνου. Δεν είχα λόγους να την υποστηρίξω.

Θεωρώ ότι οι Αλαβάνος, ΚΟΕ, ΔΕΑ ΚΕΔΑ(και όχι μόνο) είδαν αυτά τα κενά και θεώρησαν ότι η αυτόνομη παρουσία τους θα δημιουργήσει ένα νέο αριστερό ρεύμα και στα πλαίσια αυτά θεώρησαν σωστό να κατακερματίσουν τη συμμαχία. Έτσι καταλήξαμε από την ενότητα της αριστεράς που ήταν ζητούμενο καιρό τώρα στην ενότητα που δεν είναι αυταξία και ότι από τα ξεχωριστά ψηφοδέλτια μπορεί να βγει κάτι καλό (βλ. συνεντεύξεις Αλαβάνου).Η αγωνία της πλευράς του Μετώπου να είναι κάποιος από το Μέτωπο επικεφαλής της προσπάθειας ακύρωνε οποιαδήποτε προσπάθεια για συναίνεση. Η βάση της αριστεράς κουράστηκε από τις διαμάχες και τριχοτομήθηκε ή απείχε. Μεγάλη ευθύνη του πρώην προέδρου του ΣΥΝ Α.Αλαβάνου που αποφάσισε να βάλει μπουρλότο στο ΣΥΡΙΖΑ.

Μεγάλη ευθύνη της νέας μειοψηφίας του ΣΥΝ ,του λεγόμενου αριστερού ρεύματος που ακολούθησε τη τακτική της ανανεωτικής πτέρυγας και απείχε (ναι απείχε!) διακριτικά και συστηματικά από τις εκλογές, με στόχο να φορτώσει τους καρπούς της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ στην ηγεσία του ΣΥΝ και προσωπικά στο Τσίπρα. Εγώ προσωπικά αν και διαφωνούσα ήμουν ενεργό μέλος σε όλη την προεκλογική προσπάθεια. ..δεν είμαι της άποψης ότι έπρεπε να πατούσα σε δυο βάρκες όπως έχουν συνηθίσει να κάνουν πολλά στελέχη μας, ούτε θα απείχα, όπως κάνουν άλλα στελέχη μας, αν και αρέσκονται σε αριστερές κορώνες.

Μεγάλη ευθύνη, πολύ μεγάλη ευθύνη της ηγεσίας του ΣΥΝ που αφήνει να κινούνται τα εσωκομματικά πράγματα χαλαρά. Και είναι συλλογική η ευθύνη, της πλειοψηφίας της ΚΕ που δεν βάζει όρους και πεγαλοδρομεί αφήνοντας έμπειρα στελέχη να εκφράζουν αυτόνομες πολιτικές. Στέλεχος του ΣΥΝ, αλλά και μέλη για παράδειγμα συμμετέχουν σε αντίπαλο ψηφοδέλτιο παρά την απόφαση του κόμματος, άλλο στέλεχος δήμαρχος κατεβαίνει με ΠΑΣΟΚ (για παράδειγμα στην Πετρούπολη) μια εντελώς διαφορετική αντίληψη από αυτή που κυριαρχεί στην πολιτική του ΣΥΝ. Ήδη στο ίδιο άρθρο που ανέφερα πιο πάνω http://astyanaktas-astyanaktas.blogspot.com/2010/08/n.html σημείωνα ότι η Πετρούπολη είναι ένα από τα αρνητικά παραδείγματα. Για τη Καισαριανή πέραν των ευθυνών του ΚΚΕ δε καταφέραμε φαίνεται να πείσουμε. Για την Ικαρία, παρ’ ότι προκλήθηκα αρκετές φορές να μιλήσω, προσπάθησα να μην ανοίξω μέτωπα. Θέλω να σημειώσω ότι το τοπικό ΚΚΕ έχει τεράστιες ευθύνες στην μη ανάπτυξη του νησιού και ήταν μια ιδιαίτερα ιδιόμορφη περίπτωση και πολύ σωστά εκεί ακολουθήθηκε ο δρόμος της αυτοδιοικητικής πολιτικής. Το εκεί ΚΚΕ είχε ξεφύγει εντελώς θεωρώντας τσιφλίκι του το νησί, διώχνοντας τους τουρίστες που κάνουν ελεύθερο κάμπιγκ, αποδοκιμάζοντας το Τσίπρα που επισκέφτηκε το νησί και πολλά άλλα, όπως η εγκατάλειψη του οδικού δικτύου και άλλα πολλά.

Μετά τα αποτελέσματα

Ο ΣΥΝ απέδειξε ότι μπορεί με τακτικές κινήσεις να κρατηθεί στα ποσοστά του, αλλά και να αποδείξει ότι έχει το πάνω χέρι. Αλλά οι τακτικές κινήσεις δε φθάνουν και δεν είναι σώνει και καλά αριστερή πολιτική. Ο Αλαβάνος ανέλαβε την ευθύνη του και εξαφανίστηκε(πάλι). Η βάση του ΣΥΝ απέδειξε ότι είναι πολύ δυνατή και αρκετά κομματική. Η πρόθεση κάποιων να αποδώσουν στη βάση μπάχαλο δεν απέδωσε. Αυτά είναι δεδομένα.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Θεωρώ ότι πρέπει να ενδυναμωθεί το κόμμα μας οργανωτικά και ιδεολογικά. Να μπουν επιτέλους κανόνες. Να ισχυροποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με ταυτόχρονη είσοδο των «πασοκογενών» στο χώρο. Να προχωρήσουμε σε αντιμνημονιακές συμμαχίες χωρίς να χάνουμε όμως την ουσία που είναι η ενότητα της αριστεράς. Να μπουν κανόνες λειτουργίας στο ΣΥΡΙΖΑ. Να επιχειρηθεί διάλογος τόσο με τον Αλαβάνο ΚΟΕ,ΔΕΑ,ΚΕΔΑ όσο και με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αποκλείω τη ΔΗ.ΑΡ όσο κι αν κόπτονται κάποιοι ένθεν κακείθεν γιατί νομίζω ότι έχει στρώσει το δρόμο για τη συγκυβέρνηση ανεξάρτητα αν συμμετάσχει τελικώς η όχι…. Η πρόταση του αριστερού ρεύματος για διάλογος και ενότητα με το ΚΚΕ (με το σταλινικό ΚΚΕ)δεν νομίζω ότι έχει παρά μόνο αξία να απεγκλωβιστούν δυνάμεις από αυτό. Γι αυτό χρειάζεται ιδεολογική μάχη με την ηγεσία του και όχι παρακάλια για άδειες καρέκλες κλπ. Τα έχουμε ξαναδεί αυτά…. και η ηγεσία τους αλλά και στελέχη του μεσαία και κατώτερα δυστυχώς δεν θέλουν να μας δουν μπροστά τους….. βλ. εργατικά στελέχη, γραμματείς οργανώσεων κλπ.

Οι εκλογές μας ανοίγουν παρ’ όλα αυτά δρόμους … στη δράση, στη συζήτηση και στο διάλογο, γύρισαν την πλάτη σε διασπαστικές ενέργειες και προσωπικές πολιτικές. Ανοίγουν το δρόμο για να βάλουμε τη βάση για την ενότητα της αριστεράς.

Αλέκος Λύτρας

2010-11-02T23:43:00.000+02:00

Χωρίς Λόγια....

....σήμερα πρέπει να πούμε πάλι ΟΧΙ!

2010-10-27T08:12:00.000+03:00

ΟΧΙ

ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ...

Για την Ακρόπολη πρώτα νοιάζονται οι εργαζόμενοι....

2010-10-15T18:12:00.000+03:00

Ο Φασισμός των ΜΑΤ στην Ακρόπολη......

Αυτό θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος αν έβλεπε από κοντά τα επισόδεια που δημιούργησαν τα ΜΑΤ πάνω στην Ακρόπολη.....Οι εργαζόμενοι μετά από πολλές προσπάθειες -κινητοποιήσεις- να πείσουν την πολιτική εξουσία να εξοφλήσει τα δεδουλευμένα τους (22 μηνών παρακαλώ)...παρά την προσπάθειά τους να υπερασπιστούν την εργασιακή τους θέση είδαν μπροστά τους ένα υψωμένο αδιαπέραστο τοίχο εξουσίας.....Αφού οι διαμαρτυρίες τους έξω από το υπουργείο δε συγκίνησαν κανένα ΜΜΕ, αλλά αντίθετα μάλιστα αποσιωπήθηκαν κατέληξαν στην ακραία και για μένα απόλυτα δικαιολογημένη πράξη..τη κατάληψη της ακρόπολης...με στόχο να γίνουν τα αιτήματά τους γνωστά σε όλη την ελληνική κοινωνία.....Ανθρωποι οι οποίοι δουλεύουν χρόνια συμβασιούχοι διώχνονται με στόχο να αντικατασταθούν από άλλους....συμβασιούχους φυσικά.....άνθρωποι που μοχθούν για τα αρχαία μνημεία τα οποία φέρουν τουρισμό διώχνονται....αλήθεια ποια κινητοποίηση για τη κυβέρνηση από τις τελευταίες ήταν νόμιμη για να είναι κι αυτή των υπαλλήλων του υπουργείου πολιτισμού.....ΚΑΜΜΙΑ!...μάλιστα σε όλες τις περιπτώσεις επιστρατεύονται οι ρουφιάνοι της ενημέρωσης...Βάζουν τα καλά τους τα πρωινά και τα βραδυνά και ξεπλένουν τους εγκεφάλους των απλών ανθρώπων..... Είμαστε μαζί με τους εργαζόμενους.....δεν είμαστε απέναντί τους....ας το πάρουν υπόψη τους όλοι...γιατί κανείς δε μπορεί να μενει αμέτοχος......έρχεται η δική του σειρά....

Ο Αντ. Κύρινας παρουσίασε τον συνδυασμό του για τη Δυτική Μακεδονία

2010-10-09T17:41:00.000+03:00

Τα εγκαίνια του συνδυασμού “Εναλλακτική Δράση” για τις περιφερειακές εκλογές στη Δυτική Μακεδονία έγιναν στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αιανής.

Ο υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, Αντ. Κύρινας, παρουσίασε τον συνδυασμό του, αλλά και τους στόχους του ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου. Τον Αντ. Κύρινα στηρίζουν αριστερές δυνάμεις οικολογικές κινήσεις και ανένταχτοι πολίτες με συμμετοχή -διαχρονικά- στους αγώνες της, ενώ οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες του συνδυασμού του είναι οι εξής:

- Για τον Ν. Κοζάνης ο Χιωτίδης Γιώργος, καθηγητής στο ΤΕΙ Δυτ. Μακεδονίας.

- Για τον Ν. Γρεβενών ο Παπαθανασίου Κώστας, δάσκαλος.

- Για τον Ν. Καστοριάς ο Λιούζας Στέφανος, ηλεκτρολόγος μηχανικός.

- Για τον Ν. Φλώρινας ο Πετράκος Μιχάλης, στέλεχος του οικολογικού κινήματος.

Ο Αντ. Κύρινας, στην ομιλία του, απευθύνθηκε σε “προοδευτικούς, αριστερούς, οικολόγους πολίτες με ανησυχίες” και τόνισε ότι “οι εκλογές αυτές πραγματοποιούνται σ' ένα περιβάλλον πολύ αρνητικό για τη χώρα και τους πολίτες της”. “Κάποιοι με τις πολιτικές τους έφτασαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεωκοπίας και την έσυραν στη μέγκενη του ΔΝΤ”. “Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντική Τράπεζα και ΔΝΤ. διαφεντεύουν πια την πορεία της χώρας και κάποιοι τροϊκανοί περιφέρονται ανάμεσά μας και μας υποδεικνύουν πώς θα ανασαίνουμε”, είπε ο Αντ. Κύρινας, χαρακτηρίζοντας την τοπική αυτοδιοίκηση “θύμα αυτής της πραγματικότητας, της πραγματικότητας του ΔΝΤ”.
“Το ισχυρό μήνυμα που πρέπει να φθάσει ώς την Αθήνα είναι ότι όλοι μας αποφασίζουμε σθεναρά να αυτο-διαχειριστούμε τις τύχες όλων μας. Δεν πάει άλλο. Η Δυτική Μακεδονία των ανεξάντλητων φυσικών, οικονομικών και πολιτιστικών δυνατοτήτων, διατηρεί το θλιβερό προνόμιο να είναι πρωταθλήτρια στην ανεργία, να είναι μια από τις πλέον επιβαρυμένες περιβαλλοντικά περιοχές στη χώρα και να είναι θύμα μιας στρεβλής οικονομικής ανάπτυξης δεκαετιών που βασίστηκε μονομερώς στον λιγνίτη”, είπε ο Αντ. Κύρινας. Παράλληλα, τόνισε ότι “η περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας πρέπει να έχει θεσμικά πια τη δυνατότητα να αξιοποιεί και να εκμεταλλεύεται τις πηγές πλούτου που διαθέτει η περιοχή μας και να επανεπενδύει τα οφέλη στην ίδια την περιφέρειά μας”.

Τέλος, ο Αντ. Κύρινας έθεσε ως στόχους να είναι αυτοδιοικούμενες οι περιφέρειες, να εξυπηρετούνται οι ανάγκες των ανθρώπων και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής, να ανασυγκροτηθεί δημοκρατικά η αυτοδιοίκηση, με συμμετοχή στη διακυβέρνηση, να ενισχυθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί και η τοπική δημοκρατία. “Αυτές τις μάχες θα τις δώσουμε παντού. Στα αυτοδιοικητικά όργανα, στους θεσμούς, στην κοινωνία. Θα τις δώσουμε με την σκέψη μας, την καρδιά μας, το πάθος μας για τη ζωή”, κατέληξε ο υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς.

Μελιγγώνης Γιώργος Αυγή

ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ "ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ"

2010-10-06T18:09:00.000+03:00

Νίκος Στουπής: Αγώνας ενάντια στις πολιτικές υποβαθμίσεις της περιφέρειας

Με στόχο να εκφραστεί η “κατηγορηματική αντίθεση στην πολιτική με την οποία η περιφέρεια και η ύπαιθρος οδηγήθηκαν σε δραματική υποβάθμιση”, ο Νίκος Στουπής, γεωπόνος και στέλεχος του ΣΥΝ, και η περιφερειακή κίνηση “Πολίτες Ενάντια στο Μνημόνιο” δίνουν τη μάχη των Περιφερειακών Εκλογών στη Στερεά Ελλάδα.

Μετά την άρνηση του “Αυτοδιοικητικού Κινήματος Στερεάς Ελλάδας” να προχωρήσουν οι δύο Κινήσεις σε "ανιχνευτική συζήτηση" για τη δημιουργία "κοινού εκλογικού εγχειρήματος", όπως είχε προτείνει την προηγούμενη βδομάδα η Κίνηση και το Περιφερειακό Συμβούλιο του ΣΥΝ Στ. Ελλάδας, αποφασίστηκε οριστικά η αυτόνομη κάθοδος με επικεφαλής τον Νίκο Στουπή.

Ο Ν. Στουπής, σε δήλωσή του στην “Α”, μίλησε για τους στόχους της Κίνησης και την προσπάθειά της για τη συγκρότηση ενός δυναμικού μετώπου “που θα συσπειρώνει ιδιαίτερα τις δυνάμεις του μαχόμενου περιβαλλοντικού κινήματος στην περιοχή”. Αναλυτικά η δήλωση του υποψήφιου περιφερειάρχη:

"Oι δυνάμεις που εκφραζόμαστε πολιτικά από τον Συνασπισμό της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων προχωράμε συντεταγμένα να δώσουμε τη μάχη στις προσεχείς περιφερειακές εκλογές, προσπαθώντας να καλύψουμε τον χαμένο πολιτικά χρόνο και προωθώντας στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας τη συμφωνημένη πολιτική στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Φιλοδοξούμε να εκφράσουμε τις δυνάμεις της αριστεράς και να συναντηθούμε με εκείνες τις δυνάμεις της Οικολογίας, των Κινημάτων και αυτές που απελευθερώνονται από τον δικομματισμό -κυρίως αυτές που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ- που αντιστέκονται στην εφαρμογή του Μνημονίου.

Φιλοδοξούμε, συμμετέχοντας σε μια εκλογική διαδικασία που αγγίζει τα όρια του πυρήνα εξουσίας του κράτους, να αναδείξουμε τις διαχρονικά διαμορφωμένες πρωτοπόρες αντιλήψεις της αριστεράς για τη δημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία των θεσμών και του κράτους, για την αντίληψη της αριστεράς γύρω από την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, την αποκέντρωση, τους θεσμούς λαϊκής συμμετοχής και ελέγχου, τον δημοκρατικό προγραμματισμό, την αειφορία, την περιφερειακή πολιτική.

Φιλοδοξούμε για τη συγκρότηση ενός δυναμικού μετώπου που θα συσπειρώνει τις δυνάμεις των κοινωνικών κινημάτων, των εργαζομένων, των ανέργων, του μαχόμενου αγροτικού κόσμου, των νέων, των γυναικών, της επιστήμης, του πολιτισμού, ιδιαίτερα τις δυνάμεις του μαχόμενου περιβαλλοντικού κινήματος στην περιοχή που δίνει μάχη ενάντια στην ασυδοσία των μεγάλων επιχειρήσεων.

Στόχος μας είναι:

- Να εκφράσουμε πολιτικά όλους αυτούς που σήμερα ασφυκτιούν από τις επιπτώσεις της κυβερνητικής πολιτικής, που αισθάνονται να ωθούνται στο περιθώριο εξ αιτίας των επιπτώσεων που έχει εδικά στην οικονομική και κοινωνική ζωή της περιφέρειας η καταναγκαστική πρόσδεση της χώρας στο νεοφιλελεύθερο Μνημόνιο.

- Να εκφραστεί μια κατηγορηματική αντίθεση στην πολιτική με την οποία η περιφέρεια και η ύπαιθρος οδηγήθηκαν σε δραματική κοινωνική, παραγωγική και οικονομική υποβάθμιση από τις κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων.

- Να βοηθήσουμε να ωριμάζουν οι προϋποθέσεις για μια αριστερή προοδευτική στροφή στα πράγματα του τόπου προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων” .

Ποιος είναι ο Νίκος Στουπής

Ο Νίκος Στουπής είναι γεωπόνος, ειδικευμένος σε ζητήματα Ποιοτικής Γεωργίας (Εναλλακτικές μορφές, Βιολογική, Συστήματα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, Περιβαλλοντικά), οικονομοτεχνικών μελετών στον αγροπεριβαλλοντικό χώρο και σε θέματα Αναπτυξιακού Σχεδιασμού και Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Διαθέτει σημαντική επιστημονική εμπειρία στα θέματα της αγροτικής πολιτικής, της ΚΑΠ, της ελληνικής γεωργίας και της υπαίθρου. Συμμετείχε στην εκπόνηση μελετών για την αειφορική διαχείριση του Υδροβιότοπου της Λίμνης του Δύστου και την ορθολογική ανάπτυξη της περιοχής.

Ο Νίκος Στουπής γεννήθηκε στο Αλιβέρι της Εύβοιας το 1960. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Εύβοιας, μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Επαγγελματιών Γεωπόνων, μέλος της Πανελλαδικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤΕΕ). Είναι αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Επαγγελματιών Γεωπόνων Βοιωτίας - Ευβοίας

Σήμερα συμμετέχει ενεργά στα κοινά, στους αγώνες της αυτοδιοίκησης, στις κινητοποιήσεις για το περιβάλλον και στο περιβαλλοντικό κίνημα. Είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Αλιβερίου και στη γραμματεία των Συντονιστικών Επιτροπών ενάντια στον Λιθάνθρακα και στην καύση του RDF από την ΑΓΕΤ.

Μετέχει στα τμήματα Περιφερειακής Ανάπτυξης και Αγροτικής Πολιτικής του ΣΥΝ. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Σφέτσα Δάφνη ΑΥΓΗ 28/09/2010

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΣΟΚ

2010-10-04T20:28:00.000+03:00

Κάποτε υπήρχαν δικαιώματα. Τώρα υπάρχει μόνο μνημόνιο

Οι δημόσιοι υπάλληλοι σε δημόσια διαπόμπευση

2010-10-01T18:11:00.000+03:00

σε λίγο θα εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες για να πετύχουμε μείωσή τους

Το σχέδιο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και των υποστηρικτών της για το πετσόκομμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων άρχισε πριν σχεδόν 6 μήνες. Ήδη είχαν περάσει κάποιο μήνες από τις εκλογές, όπου ο Γιωργάκης υπόσχονταν ότι δεν πρόκειται να παγώσει μισθούς και να καταργήσει επιδόματα. Αντίθετα μειώθηκαν τα επιδόματα στο δημόσιο κατά 20% και κατά πολύ ο 130ς κι 14^ος μισθός. Όλα αυτά έγιναν αφού πραγματοποιήθηκε ένα επικοινωνιακό πογκρόμ ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους.

Βασικοί άξονες ήταν ότι

1.Είναι μεγάλος ο αριθμός τους, κανένας δε ξέρει πόσοι είναι μας έλεγε ο κ. Ραγκούσης (γι αυτό υποτίθεται και η απογραφή),

2.Κανένας δε γνωρίζει τι επιδόματα παίρνουν και εννοούσαν ότι σπαταλούνται χρήματα

3.Αμείβονται με μεγάλους μισθούς τι μεγάλους τεράστιους μας έλεγαν και συνέκριναν το καλύτερα αμειβόμενο Δ.Υ με το χειρότερα αμειβόμενο στους ιδιώτες

4. Είναι υπεύθυνοι για το τεράστιο έλλειμμα της χώρας

5. Δε δουλεύουν και φταίει γι αυτό η μονιμότητά τους

Πάνω σ΄αυτούς τους άξονες τα παπαγαλάκια της πολιτικής και της ενημέρωσης έπεισαν τον κόσμο ότι ότι θα γίνει θα το κάνουν στους «κακούς» Δημ.υπαλ. Οι περισσότεροι κατάλαβαν ότι η κρίση αυτή δεν τους αφορά. Κάποιοι μάλιστα το χάρηκαν δε το κρυψαν….

Αλλά τα πράγματα πως προχώρησαν;

1. Πραγματοποιήθηκε η απογραφή και μάθαμε ότι οι Δημ.υπαλ. είναι 750.000 πάρά τις φωνές που τους ήθελαν πάνω από 1.000.000 μπορεί και παραπάνω, συμπεριλαμβανομένου των ιερέων και των στρατιωτικών για τους οποίους κανείς δεν μας ενημέρωσε πόσοι είναι.

2. Κανείς δε μας λέει πόσο είναι ο βασικός μισθός και πόσο τα επιδόματα με αποτέλεσμα να θεωρούν κάποιοι ότι είναι υπέρογκη η μισθοδοσία τους.

3. Με την απογραφή δε μάθαμε πόσο παίρνει ένας μέσος υπάλληλος, αλλά γενικώς ότι πληρώνεται περισσότερο από εκείνον στο ιδιωτικό τομέα.

4. Τι κι αν με την περικοπή των μισθών τους έδωσαν πολλά χρήματα το έλλειμμα δε μειώνεται. Μάλιστα οι περαιώσεις από εκκρεμείς υποθέσεις και εικονικά τιμολόγια που ψήφισε η κυβέρνηση δίνει στο «παραγωγικό» ιδιωτικό τομέα το δικαίωμα να κλέβει. Τι κι αν χιλιάδες Δημ.υπαλ. δεν μπορούν να κρύψουν τίποτε;

5. Τα επιχειρήματα ενισχύονται από το κ. Πάγκαλο που αποφαίνεται ότι 2 στους 3 Δ. Υπαλ. είναι άχρηστοι επομένως….

Στα πλαίσια των περικοπών η κατανάλωση μειώθηκε, έκλεισαν μαγαζιά γιατί οι Δημ. Υπάλληλοι ήταν οι σίγουροι πελάτες τους, έγινε ακόμη πιο δυσκίνητη η δημόσια διοίκηση γιατί οι περικοπές αφορούν μια σειρά νομοθετήματα για λιγότερους συμβασιούχους, για λιγότερες έως καθόλου υπερωρίες, για λιγότερα οδοιπορικά (και δε μιλώ για τα πλασματικά), αλλά και τομείς όπως η Παιδεία υποβαθμίστηκε, αφού στην ουσία δεν αναγνωρίζεται το έργο που επιτελούν οι δάσκαλοι και καθηγητές.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ;

Ετοιμάζονται για το ενιαίο μισθολόγιο δηλαδή με λίγα λόγια να μειώσουν ακόμη περισσότερο τους μισθούς, γιατί τα κορόιδα είναι οι Δημ.Υπάλληλοι…. δεν υπάρχει ποτέ περαίωση γι αυτούς….

Ας καταλάβουν οι υπόλοιποι ότι έρχεται η σειρά τους …απλά ξεκινούν με τα εύκολα θύματα! Ας αντισταθούμε γιατί θα είναι αργά μετά για δάκρυα!

Ανακοίνωση για τις Αποφάσεις της ΚΠΕ του ΣΥΝ

2010-09-23T17:50:00.000+03:00

σχετικά με τους υποψηφίους περιφερειάρχες και υποψηφιους δήμαρχους στις τρεις μεγάλες πόλεις

Το Προεδρείο της συνόδου της ΚΠΕ του ΣΥΝ, που πραγματοποιήθηκε στις 22/9/2010, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Συνήλθε στις 22/9/2010 η ΚΠΕ του ΣΥΝ με θέμα την έγκριση των υποψηφίων περιφερειαρχών και των υποψηφίων δημάρχων στις τρεις μεγάλες πόλεις, που υποστηρίζει το κόμμα. Τις σχετικές προτάσεις εισηγήθηκε ο Γραμματέας της ΚΠΕ Δημ. Βίτσας.

Ύστερα από διεξοδική συζήτηση η ΚΠΕ ενέκρινε τις προτάσεις που προέκυψαν μέσα από συλλογικές διαδικασίες των περιφερειακών συμβουλίων του ΣΥΝ και των αντίστοιχων νομαρχιακών επιτροπών στις περιπτώσεις των τριών μεγάλων πόλεων.

Η ΚΠΕ του ΣΥΝ καλεί όλα τα μέλη και τους φίλους του κόμματος σε συσπείρωση και κινητοποίηση, ανεξάρτητα από διαφορετικές γνώμες για τη μία ή άλλη επιλογή, για την επιτυχία όλων των αυτοδιοικητικών συνδυασμών που υποστηρίζει το κόμμα, μαζί με τις σύμμαχες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς, της οικολογίας και τις αποδεσμευόμενες από το ΠΑΣΟΚ κινήσεις στη βάση της αντίθεσης από τα αριστερά προς το μνημόνιο και τις αυτοδιοικητικές επιλογές που απορρέουν από την εφαρμογή του.

Ειδικότερα, η ΚΠΕ του ΣΥΝ αποφάσισε ομόφωνα υπέρ των παρακάτω υποψηφίων περιφερειαρχών.

- Β. Αιγαίο: Βασίλης Τεντόμας, μηχανικός, Ν.Ε. Λέσβου και Τ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου

- Ν. Αιγαίο: Νίκος Συρμαλένιος, νομαρχιακός σύμβουλος Κυκλάδων, μέλος ΚΠΕ του ΣΥΝ

- Κεντρική Μακεδονία: Τάσος Κουράκης, πανεπιστημιακός, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Αντιπρόεδρος της Βουλής

- Δυτ. Μακεδονία: Αντώνης Κύρινας, ηχολήπτης, Γραμματέας Ν.Ε. ΣΥΝ Κοζάνης

- Ήπειρος: Γιάννης Παπαδημητρίου, πανεπιστημιακός, ανένταχτος της αριστεράς

- Ιόνιο: Θόδωρος Γαλιατσάτος, πολιτικός μηχανικός, Αντινομάρχης Κεφαλονιάς

- Θεσσαλία: Κώστας Πουλάκης, μέλος Π.Γ. του ΣΥΝ, πρ. αντινομάρχης Μαγνησίας

- Στερεά: Νίκος Στούπης, γεωπόνος, αντιπρόεδρος του συλλόγου επαγγελματιών Γεωπόνων Βοιωτίας – Ευβοίας

- Κρήτη: Γιώργος Σταθάκης, οικονομολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης

- Πελοπόννησος: Θανάσης Πετράκος, νομαρχιακός σύμβουλος Μεσσηνίας, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

- Δυτική Ελλάδα: Βασίλης Χατζηλάμπρου, νομαρχιακός σύμβουλος Αχαΐας, στέλεχος της ΚΟΕ

Υπενθυμίζουμε ότι για την Περιφέρεια Αττικής η ΚΠΕ είχε ήδη αποφασίσει σε προηγούμενη συνεδρίασή της υπέρ του Αλ. Μητρόπουλου ως υποψηφίου περιφερειάρχη με τον συνδυασμό ΄΄ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ : ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ΄΄.

Σχετικά με τους τρεις μεγάλους δήμους, η ΚΠΕ του ΣΥΝ αποφάσισε:

- Τη στήριξη, ως υποψήφιας δημάρχου Αθήνας της Ελένης Πορτάλιου, πανεπιστημιακού και δημοτικού συμβούλου Αθήνας με την «Ανοιχτή Πόλη».

- Τη στήριξη του γιατρού Νίκου Λεγάκη κοινού υποψηφίου των δημοτικών κινήσεων ΄΄Λιμάνι της Αγωνίας΄΄ και ΄΄ΑΚΙΚΑΠ΄΄ ως υποψηφίου δημάρχου Πειραιά,

- Τη στήριξη ως υποψηφίου δημάρχου Θεσσαλονίκης του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, δημοτικού συμβούλου και επικεφαλής της παράταξης «Θεσσαλονίκη των Πολιτών και της Οικολογίας».

23/9/2010
ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΠΕ